ਸੁਪਰ੍ਣਵਸ਼ਗਾ ਨਾਗਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਨੈਕਮਸ੍ਤਕਾਃ ਯੇषਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਸਤਤਂ ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਸੁਪਰਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਾਗ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਈ ਸਿਰ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ ਅਤੇ ਤਕਸ਼ਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਖ ਹਨ।
ਐਰਾਵਤੋ ਮਹਾਪਦ੍ਮਃ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਾਵ੍ ਉਭੌ ਏਲਾਪਤ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ ਚ ਕਰ੍ਕੋਟਕਧਨਂਜਯੌ
ਐਰਾਵਤ, ਮਹਾਪਦਮ, ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ, ਇਲਾਪਤ੍ਰ, ਸ਼ੰਖ, ਕਰਕੋਟਕ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ।
ਮਹਾਨੀਲਮਹਾਕਰ੍ਣੌ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਬਲਾਹਕੌ ਕੁਹਰਃ ਪੁष੍ਪਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ ਸੁਮੁਖਸ੍ ਤਥਾ
ਮਹਾਨੀਲ, ਮਹਾਕਰਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਬਲਾਹਕ, ਕੁਹਰਾ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਸ਼ਟਰ, ਦੁਰਮੁਖ ਅਤੇ ਸੁਮੁਖ।
ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਲਸ਼੍ ਚ ਕਪਿਲੋ ਵਾਮਨਸ੍ ਤਥਾ ਨਹੁषਃ ਸ਼ਙ੍ਖਰੋਮਾ ਚ ਮਣਿਰ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮਾਦਯਃ
ਸ਼ੰਖ, ਸ਼ੰਖਪਾਲ, ਕਪਿਲ, ਵਾਮਨ, ਨਹੁਸ਼, ਸ਼ੰਖਰੋਮਾ ਅਤੇ ਮਣਿ—ਇਹ ਸਭ ਮੁਖ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਰੂਰਾਣਾਮ੍ ਅਨਿਲਾਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਰੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕ੍ਰੂਰ, ਹਵਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਗਣਂ ਕ੍ਰੋਧਵਂਸ਼ਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ ਸ੍ਥਲਜਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ऽਬ੍ਜਾਸ਼੍ ਚ ਧਰਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕ੍ਰੋਧ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਦੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜਮੀਨੀ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਜੀਵ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਸ੍ ਤੁ ਵੈ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸੁਰਭਿਰ੍ ਮਹਿषੀਸ੍ ਤਥਾ ਇਰਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾ ਵਲ੍ਲੀਸ੍ ਤृਣਜਾਤੀਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੀਆਂ ਵੀ। ਇਰਾ ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਬੂਟੇ, ਲਤਾਵਾਂ ਤੇ ਘਾਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਖਸਾ ਤੁ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਮੁਨਿਰ੍ ਅਪ੍ਸਰਸਸ੍ ਤਥਾ ਅਰਿष੍ਟਾ ਤੁ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਃ
ਖਸਾ ਨੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਏਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਸ੍ਥਾਣੁਜਙ੍ਗਮਾਃ ਯੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਹ ਕਸ਼ਯਪ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਏष ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਸ੍ਮृਤਃ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਤਿਮਹਤਿ ਵਾਰੁਣੇ ਵਿਤਤੇ ਕ੍ਰਤੌ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੈਵਸਵਤ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹਨ।
ਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਾਨਸਾਨ੍
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਤ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।
ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤਤੋ ਵਿਰੋਧੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ।
ਦਿਤਿਰ੍ ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ ਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਆਰਾਧਿਤਸ੍ ਤਯਾ
ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕਸ਼ਯਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਾ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸਮਰ੍ਥਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਰਮ੍ ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰੋ ਮਾਰੀਚਃ ਸਮਭਾषਤ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਿਆਨਕ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਵੈ ਸ਼ਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਯਦਿ ਧਾਰਯਸੇ ਸ਼ੌਚਤਤ੍ਪਰਾ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇਗਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਸੋਚ ਤੇ ਸਾਫ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗੀ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਹਿਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਤਪਾਃ ਧਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਗਰ੍ਭਂ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਤੋ ऽਭ੍ਯੁਪਾਗਮਦ੍ ਦਿਤ੍ਯਾਂ ਗਰ੍ਭਮ੍ ਆਧਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਰੋਧਯਨ੍ ਵੈ ਗਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਵਿਚ ਗਰਭ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਤੇਜਃ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮ੍ ਅਵਧ੍ਯਮ੍ ਅਮਰੈਰ੍ ਅਪਿ ਜਗਾਮ ਪਰ੍ਵਤਾਯੈਵ ਤਪਸੇ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ, ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚੈਵਾਨ੍ਤਰਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ਜਾਤੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਇੰਦਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਚਲ ਨੇ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਵੇਖਿਆ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਯਨਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ੍ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚਾਹਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਃ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੌਣ ਲਈ ਪਲੰਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਤੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਸ੍ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਤਂ ਨ੍ਯਕृਨ੍ਤਯਤ੍ ਸ ਪਾਟ੍ਯਮਾਨੋ ਗਰ੍ਭੋ ऽਥ ਵਜ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਹ
ਫਿਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਵਜਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗਾ।
ਮਾ ਰੋਦੀਰ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੋ ऽਭਵਤ੍ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ ਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੁषਿਤਃ ਪੁਨਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੋ ਨਾ'। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੰਡਿਆ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰੇਣੈਵਾਰਿਕਰ੍षਣਃ ਮਰੁਤੋ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਜਰ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਵੰਡਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਮਰੁਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਮਘਵਤਾ ਤਥੈਵ ਮਰੁਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ ਸਹਾਯਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਘਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੁਤ ਦੇਵਤੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਇਕਵੰਜਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ।
ਤੇषਾਮ੍ ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਰੋਚਯਨ੍ ਵੈ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਓਹ ਜੀਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਨਿਕਾਯੇषੁ ਨਿਕਾਯੇषੁ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ ਤਾਨਿ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਪृਥੁਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰ ਇਕ ਗਣ ਵਿਚ, ਹਰੀ ਨੇ ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜ।
ਸ ਹਰਿਃ ਪੁਰੁषੋ ਵੀਰਃ ਕृष੍ਣੋ ਜਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ ਤਪਨੋ ऽਨਨ੍ਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਹਰੀ, ਜੋ ਵਿਰਲਾ ਪੁਰਖ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਜਨਯ, ਤਪਨ ਤੇ ਅਨੰਤ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸੀ ਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਸਰ੍ਗਮ੍ ਇਮਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਜਾਨਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਨਾਵृਤ੍ਤਿਭਯਮ੍ ਅਸ੍ਤੀਹ ਪਰਲੋਕਭਯਂ ਕੁਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਡਰ ਤਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯਾਧਿਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪृਥੁਂ ਵੈਣ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਵ੍ਯਾਦੇष੍ਟੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਵੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਥੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਰਾਜ ਵੰਡਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।