ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ੋ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯ ਏਵ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਪਰਮਦੈਵਤਮ੍
ਸੂਰਜ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਤੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੈਵੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਾਸ੍ਤਾਹੁਤਿਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਮ੍ ਉਪਤਿष੍ਠਤੇ ਆਦਿਤ੍ਯਾਜ੍ ਜਾਯਤੇ ਵृष੍ਟਿਰ੍ ਵृष੍ਟੇਰ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜੋ ਹਵਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਅਨ, ਤੇ ਅਨ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ ਭਾਵਾਭਾਵੌ ਹਿ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਃਸृਤੌ ਪੁਰਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਨਾਸ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਏ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ ਤੁ ਧ੍ਯਾਨਿਨਾਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਏष ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਧਿਆਨ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ; ਉਥੇ ਹੀ ਨਿਰਵਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਹੀ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਦਿਵਸਾ ਨਿਸ਼ਾ ਪਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਮਾਸਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ऋਤਵਸ਼੍ ਚ ਯੁਗਾਨਿ ਚ
ਪਲ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ, ਰਾਤ, ਪੱਖ, ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ, ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਯੁਗ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਹਨ।
ਅਥਾਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ ऋਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਏषਾਂ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕਾਲਾਦ੍ ऋਤੇ ਨ ਨਿਯਮੋ ਨਾਗ੍ਨੌ ਵਿਹਰਣਕ੍ਰਿਯਾ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਕ੍ਰਮ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅੱਗ ਦੀ ਕੋਈ ਕਿਰਿਆ।
ऋਤੂਨਾਮ੍ ਅਵਿਭਾਗਸ਼੍ ਚ ਤਤਃ ਪੁष੍ਪਫਲਂ ਕੁਤਃ ਕੁਤੋ ਵੈ ਸਸ੍ਯਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ ਤृਣੌषਧਿਗਣਃ ਕੁਤਃ
ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਪੱਕਣ, ਘਾਹ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
ਅਭਾਵੋ ਵ੍ਯਵਹਾਰਾਣਾਂ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ ਵਿਸ਼ਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਾਦ੍ ਵਾਰਿਤਸ੍ਕਰਾਤ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਇੱਥੇ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤਪਤੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ ਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਪਰਿਧਿਂ ਧਤ੍ਤੇ ਵਾਰਿਣਾ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਰਵਿਃ
ਵਰਖਾ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸੂਰਜ ਨਾ ਤਪਦਾ, ਨਾ ਸੁਕਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਆਪਣੀ ਹੱਦ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ; ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤੇ ਕਪਿਲਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਕਾਞ੍ਚਨਸਂਨਿਭਃ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਵਰ੍षਾਸੁ ਵਰ੍ਣੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸ਼ਰਦਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਪੀਲ-ਭੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ; ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ; ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਵਿੱਚ ਪੀਲ-ਸਫੈਦ।
ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਤਾਮ੍ਰਵਰ੍ਣਾਭਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਲੋਹਿਤੋ ਰਵਿਃ ਇਤਿ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ऋਤੁਸਂਭਵਾਃ
ਹੇਮੰਤ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦਾ, ਤੇ ਸੀਤ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੰਗ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ऋਤੁਸ੍ਵਭਾਵਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਕृਤ੍ ਅਥਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨਿ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਦਵਿਜ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਮ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਮਿਹਿਰੋ ऽਰ੍ਕਃ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਆਦਿਤਯ, ਸਵਿਤਾ, ਸੂਰਜ, ਮਿਹਿਰ, ਅਰਕ, ਪ੍ਰਭਾਕਰ,
ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਭਾਨੁਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਰ੍ ਦਿਵਾਕਰਃ ਰਵਿਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਸ੍ ਤੇषਾਂ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯਨਾਮਭਿਃ
ਮਾਰਤੰਡ, ਭਾਸਕਰ, ਭਾਨੁ, ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ, ਦਿਵਾਕਰ, ਤੇ ਰਵੀ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਮ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਧਾਤਾ ਭਗਃ ਪੂषਾ ਮਿਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੌ ਵਰੁਣੋ ऽਰ੍ਯਮਾ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਂਸ਼ੁਮਾਂਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ, ਧਾਤਾ, ਭਗਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਰਯਮਾਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੇ ਪਰਜਨਯ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾਃ ਪृਥਕ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਮਾਸੈਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਯ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਪਤ ਹਨ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਗਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤਪਤਿ ਚੈਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਚਾਰ੍ਯਮਾ ਤਥਾ ਵਿਵਸ੍ਵਾਞ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਤੁ ਆषਾਢੇ ਚਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਸ੍ਮृਤਃ
ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਆਰਯਮਾਨ, ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੇ ਆਢ ਵਿੱਚ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਵਰੁਣਃ ਪ੍ਰੌष੍ਠਸਂਜ੍ਞਕੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਧਾਤਾ ਤਪਤਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ
ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਰਜਨਯ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ, ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਧਾਤਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਥਾ ਮਿਤ੍ਰਃ ਪੌषੇ ਪੂषਾ ਦਿਵਾਕਰਃ ਮਾਘੇ ਭਗਸ੍ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਪਤਿ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਭਗਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਤਵਸ਼ਟਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤੈਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ ਵਿष੍ਣੂ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਸਦਾ ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਗੋਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤੈਸ਼੍ ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਰ੍ਯਮਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਆਰਯਮਾਨ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਃਸਪ੍ਤਕੈਰ੍ ਵਿਵਸ੍ਵਾਂਸ੍ ਤੁ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਪਞ੍ਚਭਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਇਵ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਯਮਾ ਤਥਾ
ਵਿਵਸਵਾਨ ਚੌਦਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਪੰਜ ਤੇ ਤਿੰਨ ਨਾਲ; ਪਰਜਨਯ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਆਰਯਮਾਨ ਵੀ ਵਿਵਸਵਾਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਵਦ੍ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤੇਨ ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਦ੍ਵਿਗੁਣੈਃ षਡ੍ਭਿਰ੍ ਧਾਤੈਕਾਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ
ਤਵਸ਼ਟਾ ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੋ ਗੁਣੇ ਛੇ ਨਾਲ ਤੇ ਧਾਤਾ ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤੁ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵੈ ਪੂषਾ ਤੁ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ ਉਤ੍ਤਰੋਪਕ੍ਰਮੇ ऽਰ੍ਕਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਰਸ਼੍ਮਯਸ੍ ਤਥਾ
ਮਿਤ੍ਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪੂਸ਼ਾ ਨੌ ਸੌ ਨਾਲ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਪਕ੍ਰਮੇ ਭੂਯੋ ਹ੍ਰਸਨ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਯਃ ਏਵਂ ਰਸ਼੍ਮਿਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਦ੍ ਅਨੁਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਘਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ ਏਕ ਏषਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੌਵੀ ਨਾਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੋਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵੀ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯੇ ਤਨ੍ਨਾਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਕਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਤੇषਾਂ ਭਵਤਿ ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਤਿਸ਼੍ ਚ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਮਾਰਗ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਾਰਭੂਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਅਲਂ ਨਾਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪਠਨ੍ਨ੍ ਏਵਂ ਸ੍ਤਵਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਾਰ ਸੁਣੋ: ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹਨਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ ਤਾਨਿ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵੈ
ਜੋ ਨਾਂ ਗੁਪਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਉਹ ਨਾਂ ਸੁਣੋ।
ਵਿਕਰ੍ਤਨੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਰਵਿਃ ਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਲ੍ ਲੋਕਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਵਿਕਰਤਨ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਮਾਰਤੰਡ, ਭਾਸਕਰ, ਰਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਃ ਕਰ੍ਤਾ ਹਰ੍ਤਾ ਤਮਿਸ੍ਰਹਾ ਤਪਨਸ੍ ਤਾਪਨਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਵਾਹਨਃ
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਣ ਵਾਲਾ, ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ।