ਤਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਧਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਮ੍ ਉਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਾਤਾਥ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੂषਾਰ੍ਯਮਾ ਭਗਃ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਂਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਇੰਦਰ, ਧਾਤਾ, ਪਰਜਨਯ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅਰਯਮਾ, ਭਗ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅੰਸ਼, ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ—
ਆਭਿਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਸ੍ ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦ੍ ਇਦਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹਨਾਂ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਯਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਦੇਵਰਾਜਤ੍ਵੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਿਪੁਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਤਸ੍ਯ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਧਾਤੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਤ੍ਵੇਨ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸृਜਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਧਾਤਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮੇਘੇष੍ਵ੍ ਏਵ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਵਰ੍षਤੇ ਚ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਤੀਜੀ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਜਨਯ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਤਸ੍ਯ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤ੍ਵष੍ਟੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵਨਸ੍ਪਤੌ ਸਾ ਤੁ ਓषਧੀषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਚੌਥੀ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਹਰ ਪੌਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਮੀ ਤਸ੍ਯ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪੂषੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਅਨ੍ਨੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪੂਸ਼ਾ ਹੈ, ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਿਃ षष੍ਠੀ ਰਵੇਰ੍ ਯਾ ਤੁ ਅਰ੍ਯਮਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਵਾਯੋਃ ਸਂਸਰਣਾ ਸਾ ਤੁ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਏਵ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਰਯਮਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਦੀ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਭਾਨੋਰ੍ ਯਾ ਸਪ੍ਤਮੀ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਗੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਭੂਯਿष੍ਵ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਭਗ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਯਾ ਤ੍ਵ੍ ਅष੍ਟਮੀ ਤਸ੍ਯ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਅਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਪਚਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਵਸਵਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਵਮੀ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋਰ੍ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ ਚ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਸਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਰਿਸੂਦਨੀ
ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੀ ਤਸ੍ਯ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਵਾਯੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਭਾਨੋਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਰੁਣਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਜਲੇष੍ਵ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵਰੁਣ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਭਾਨੋਰ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਿਤ੍ਰੇਤਿ ਸਂਜ੍ਞਿਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਾ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਰਿਤ੍ਤਟੇ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਮੈਤ੍ਰੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਅਨੁਗृਹ੍ਣਨ੍ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਾਨ੍ ਵਰੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ ਤੁ ਸਃ
ਉਹ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਸਾ ਜਗਤਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਹਿਤਾ ਵਿਹਿਤਾ ਪੁਰਾ ਤਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਰੂਪ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਮਿਤ੍ਰ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਤ੍ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਭਿਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਸ੍ ਤੇਨ ਸਵਿਤ੍ਰਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦ੍ ਇਦਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮੂਰ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਧ੍ਯੇਯੋ ਨਮਸ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸ੍ਥਾਸੁ ਮੂਰ੍ਤਿषੁ ਭਕ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ ਨਰੈਰ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਗਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੂਪ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾਨ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਨਵਃ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸਦਾ ਸੁਣਦਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤਾਵਦ੍ ਅਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ ਚਾਦਿਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ ਤਤਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਵਰੇਪ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਯਥਾ
ਜੇ ਇਹ ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਜੀਵ ਵਾਂਗ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ?
ਏਤਦ੍ ਵਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ ਪृष੍ਟਂ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਾਰਦਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਸ਼ਮਾਨ ਦੇਵਤਾ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੱਝਾ ਭੇਦ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਤੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ ਮਯੋਕ੍ਤਾਸ੍ ਤੁ ਯੁष੍ਮਭ੍ਯਂ ਰਵੇਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਵਰੁਣਸ਼੍ ਚੋਭੌ ਤਾਸਾਂ ਤਪਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਚੁਕਾ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੋਵੇਂ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ੋ ਵਰੁਣਸ੍ ਤਾਸਾਂ ਤਸ੍ਥੌ ਪਸ਼੍ਚਿਮਸਾਗਰੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਮਿਤ੍ਰਵਨੇ ਚਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਰੁਣ ਪਾਣੀ ਖਾ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਇਥੇ ਮਿਤ੍ਰਵਨ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਅਥ ਮੇਰੁਗਿਰੇਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਤ੍ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਾਤ੍ ਨਾਰਦਸ੍ ਤੁ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ ਚਰਨ੍ ਵਸ਼ੀ
ਫਿਰ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਨਾਰਦ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਜਗਾਮਾਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰੋ ऽਚਰਤ੍ ਤਪਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹ੍ਯ੍ ਅਭੂਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਿਗਿਆਸਾ ਜਾਗੀ।
ਯੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯਸ਼੍ ਚਾਵ੍ਯਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਃ ਧृਤਮ੍ ਏਕਾਤ੍ਮਕਂ ਯੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਿਤਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਯਃ ਪਰਃ ਅਯਜਦ੍ ਦੇਵਤਾਃ ਕਾਸ੍ ਤੁ ਪਿਤॄਨ੍ ਵਾ ਕਾਨ੍ ਅਸੌ ਯਜੇਤ੍ ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਤਂ ਦੇਵਂ ਨਾਰਦੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ—ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰੇ? ਤੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵੇਦੇषੁ ਸਪੁਰਾਣੇषੁ ਸਾਙ੍ਗੋਪਾਙ੍ਗੇषੁ ਗੀਯਸੇ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਜਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਧਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨਿਧਾਨਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਅਜਨਮਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਚ੍ ਚੈਵ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ਼੍ ਚਾਸ਼੍ਰਮਾ ਦੇਵ ਗृਹਸ੍ਥਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਹਿ
ਜੋ ਹੋਇਆ, ਹੋ ਰਿਹਾ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਦਿ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹਨ।