ਅਵਿਕਾਰਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਸਦੈਕਰੂਪਰੂਪਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਰ੍ਵਜਿष੍ਣਵੇ
ਜੋ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਹਰਯੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾਰਾਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਰ੍ਮਣੇ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਹਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੇ ਤਾਰਕ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਕਾਨੇਕਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਕ੍ਤਭੂਤਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਜੋ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਜਗਤੋ ਯੋ ऽਜਰਾਮਰਃ ਮੂਲਭੂਤੋ ਨਮਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਣਵੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਗਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਅਜਰ ਤੇ ਅਮਰ ਮੂਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਧਾਰਭੂਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਣੀਯਾਂਸਮ੍ ਅਣੀਯਸਾਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਥਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੂਪਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਤਮ੍ ਏਵਾਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਮਲ, ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪਰ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਅਕਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗ੍ਰਸਿष੍ਣੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੌ ਸਰ੍ਗੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਜਗਤਾਮ੍ ਈਸ਼ਮ੍ ਅਜਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਜਨਮਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਬਿਨਾਸੀ।
ਆਦ੍ਯਂ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਮ੍
ਆਦਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਕਥਯਾਮਿ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ ਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਬ੍ਜਯੋਨਿਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਬਜਯੋਨੀ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਕਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਬਹ੍ਵਰ੍ਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਸ੍ਤਰਾਮ੍
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਜੋਬੀ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਮਾਂ ਧਾਰਯੇਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਧਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੇ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਕਾਰਣਂ ਯਤ੍ ਤਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਸਦਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਅਪ੍ਰਗਟ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੈ, ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਂ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਮ੍
ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਅਹਂਕਾਰਸ੍ ਤੁ ਮਹਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭੂਤਾਨਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਭੂਤਭੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਭੂਤੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਸਰ੍ਗਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਮਹਤ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਭੂਤ ਬਣੇ; ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਇਹੀ ਸਦਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਰਾਵਯਵਂ ਚੈਵ ਯਥਾਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਸ੍ਥਿਰਕੀਰ੍ਤੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਹ ਕਥਾ ਸਥਿਰ ਯਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪੋ-ਆਪ ਬਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਅਪ ਏਵ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਤਾਸੁ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਸृਜਤ੍ ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਪੋ ਵੈ ਨਰਸੂਨਵਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਨਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਅਯਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦ੍ ਅਣ੍ਡਮ੍ ਉਦਕੇਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਠਿਕਾਣਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਨਾਰਾਯਣ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅੰਡਾ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤੈਰਦਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਸ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਆਪੋ-ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 'ਸਵਯੰਭੂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਸਿਆ।
ਤਦ੍ ਅਣ੍ਡਮ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਦ੍ਵੈਧਂ ਦਿਵਂ ਭੁਵਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਚ ਤਯੋਃ ਸ਼ਕਲਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਅੰਡੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ; ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਰਚਿਆ।
ਅਪ੍ਸੁ ਪਾਰਿਪ੍ਲਵਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਦਧੇ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂ ਮਨੋ ਵਾਚਂ ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਮ੍ ਅਥੋ ਰਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਥੇ ਹੀ ਕਾਲ, ਮਨ, ਬੋਲ, ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਰਸ ਬਣਾਏ।
ਸਸਰ੍ਜ ਸृष੍ਟਿਂ ਤਦ੍ਰੂਪਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍ ਮਰੀਚਿਮ੍ ਅਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੋ ऽਸृਜਤ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਾਨਸਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਤਾਃ
ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਸੱਤ 'ਬ੍ਰਹਮਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ਤਤੋ ऽਸृਜਤ੍ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੋषਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੱਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਨਾਰਾਯਣ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚੋਂ ਰੁਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਮ੍ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵ੍ ਏਤਾ ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਜਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ ਚ ਤੇਜਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਵਂਸ਼ਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸਕੰਦਾ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕਠੀ ਕਰਕੇ, ਟਿਕੇ ਰਹੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵੱਡੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਰਿਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ऽਸ਼ਨਿਮੇਘਾਂਸ਼੍ ਚ ਰੋਹਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਧਨੂਂषਿ ਚ
ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ, ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ, ਲਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਬਣਾਏ।
ਵਯਾਂਸਿ ਚ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਚ ਸਸਰ੍ਜ ਹ ऋਚੋ ਯਜੂਂषਿ ਸਾਮਾਨਿ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਛੀ ਬਣਾਏ, ਫਿਰ ਪਾਰਜਨਿਆ, ਮੀਂਹ ਦੇਵਤਾ। ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਬਣਾਏ।
ਸਾਧ੍ਯਾਨ੍ ਅਜਨਯਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਅਨੁਸਂਜਗੁਃ ਉਚ੍ਚਾਵਚਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।