ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਸ੍ ਤਾਪੈਰ੍ ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਦਧ੍ਨਾ ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਨ੍ ਨਰਃ
ਦੂਧ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਹਰੇਦ੍ ਯਸ੍ ਤੁ ਜਲਂ ਭਾਨੋਃ ਸਮਾਹਿਤਃ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ਼ੁਚਿਤਾਪਨ੍ਨਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਛਤ੍ਤ੍ਰਂ ਧ੍ਵਜਂ ਵਿਤਾਨਂ ਵਾ ਪਤਾਕਾਂ ਚਾਮਰਾਣਿ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭਾਨਵੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਿਮ੍ ਇष੍ਟਾਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਛਤਰੀ, ਝੰਡਾ, ਚੰਨ, ਪਤਾਕਾ ਜਾਂ ਚਮਚਮਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੰਜਿਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਾਦਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਜੋ ਵੀ ਵਸਤੂ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਕੇ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸਂ ਵਾਚਿਕਂ ਵਾਪਿ ਕਾਯਜਂ ਯਚ੍ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਦ੍ ਅਸ਼ੇषਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਹੇਨਾਪਿ ਯਦ੍ ਭਾਨੋਃ ਪੂਜਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਨ ਤਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰ੍ ਅਪਿ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਤੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਹੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਏਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਦਤਸ੍ ਤੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਾਮੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਚ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ऽਥ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਃ ਯ ਇਚ੍ਛੇਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਤੁਂ ਦੇਵਤਾਂ ਕਾਂ ਯਜੇਤ ਸਃ
ਘਰਵਾਲਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਭਿਖਾਰੀ—ਜੋ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਕੁਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਕੁਤੋ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯੇਨ ਨ ਚ੍ਯਵਤੇ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਲਈ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਜੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੇ ਕਿ ਮੁੜ ਨਾ ਡਿੱਗੇ?
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕੋ ਦੇਵਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਕਃ ਪਿਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਨ੍ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਕੁਤਃ ਸृष੍ਟਮ੍ ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍ ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਕਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਤਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਕਿੱਥੋਂ ਬਣਿਆ? ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕਿਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਉਦ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਏਵੈष ਕੁਰੁਤੇ ਜਗਦ੍ ਵਿਤਿਮਿਰਂ ਕਰੈਃ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰੋ ਦੇਵਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਨ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ऽਵ੍ਯਯਃ ਤਾਪਯਤ੍ਯ੍ ਏष ਤ੍ਰੀਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਭਵਨ੍ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ ਉਲ੍ਬਣਃ
ਇਹ ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਤਪਤਾਂ ਤਪਨੋ ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਨਾਥਃ ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯ੍ ਏष ਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾ ਵਿਸृਜਤੇ ਪੁਨਃ ਏष ਭਾਤਿ ਤਪਤ੍ਯ੍ ਏष ਵਰ੍षਤ੍ਯ੍ ਏष ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਪਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਭੂਤਾਦਿਰ੍ ਭੂਤਭਾਵਨਃ ਨ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਆਯਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਮਣ੍ਡਲਃ
ਇਹ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਵਿਧਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ; ਇਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਦਾ ਚਕਰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪਿਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਦੇਵਤਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਚ੍ਯਵਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਥਾਂ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੋਂ ਮੁੜ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸਰ੍ਗਕਾਲੇ ਜਗਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਤ੍ ਸਂਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਸਰਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਇਹ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗृਹਕਲੇਵਰਮ੍ ਵਾਯੁਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ੌ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਯੋਗੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਕੇ, ਇਸ ਤੇਜ ਦੇ ਢੇਰ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਖਾ ਇਵ ਵਿਹਂਗਮਾਃ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਾ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗृਹਸ੍ਥਾ ਜਨਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਯੋਗਧਰ੍ਮਿਣਃ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਦਯਸ਼੍ ਚੈਵ ऋषਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਘਰਵਾਲੇ ਜਨਕ ਆਦਿ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯ ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮ ਵਾਦੀ ਰਿਸ਼ੀ—
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵਸ੍ ਤਥਾ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਵਨਵਾਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਸ ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ—ਯੋਗ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਕੋ ਵ੍ਯਾਸਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਯੋਗਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਸਃ ਆਦਿਤ੍ਯਕਿਰਣਾਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਪੁਨਰ੍ਭਾਵਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ੁਕ, ਯੋਗ ਦਾ ਮਾਰਗ ਪਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਰੁਤਿਮੁਖਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ऽਯਂ ਪਰੋ ਦੇਵਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤਿਮਿਰਨਾਸ਼ਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਸੁਣਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਸਿੱਧਾ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਹਿ ਨ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਦृष੍ਟੇਰ੍ ਅਗਮ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਦੇਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੇ।
ਅਤੋ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਤਤਮ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਰਵਿਃ ਸ ਹਿ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਗੁਰੁਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਚਿਤ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਿਉ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ।
ਅਨਾਦ੍ਯੋ ਲੋਕਨਾਥੋ ऽਸੌ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾਲੀ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ਮਿਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਚ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ ਏਵ ਚ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਸਾਗਰਾਨ੍ ਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੈ, ਨਾਂ ਅੰਤ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲੇ ਟਾਪੂ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਬਣਾਏ।
ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਰਿਤ੍ਤਟੇ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।