ਅਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਸਹਿਤਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ਉਦਯੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਵੇਰੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਅਰਘ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਅਰਘਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਧੇਨੁਅਨਡ੍ਵਾਹਵਸੁਧਾਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਮ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਪ੍ਰਦਾਤਾ ਲਭਤੇ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਨੁਗਂ ਫਲਮ੍
ਸੋਨੇ, ਗਾਂ, ਬਲਦ, ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਅਰਘਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੌ ਤੋਯੇ ऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸ਼ੁਚੌ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਤਥਾ ਪਿਣ੍ਡ੍ਯਾਂ ਦੇਯਮ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਅਰਘਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮੂਰਤੀ 'ਤੇ ਅਤੇ ਪਿੰਡ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਪਸਵ੍ਯਂ ਨ ਸਵ੍ਯਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਭਿਮੁਖਃ ਸਦਾ ਸਘृਤਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਵਾਪਿ ਰਵੇਰ੍ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਖੱਬੇ ਨਾ ਸੱਜੇ, ਘੀ ਜਾਂ ਗੁਗਲ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚ ਦੇਵਦਾਰੁਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਚੌਕੋਣੇ ਪਾਤਰ ਜਾਂ ਦੇਵਦਾਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਪੂਰਾਗਰੁਧੂਪਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨਃ ਅਯਨੇ ਤੂਤ੍ਤਰੇ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ ਅਥਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨੇ
ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਵਰਗ ਦੀ ਰਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵਿषੁਵੇषੂਪਰਾਗੇषੁ षਡਸ਼ੀਤਿਮੁਖੇषੁ ਚ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ, ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ ਅਤੇ ਅਠਸਠ ਮੁਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਵੇਲਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਤੇ ਯੋ ऽਰ੍ਕਂ ਸੋ ऽਰ੍ਕਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਕृਸਰੈਃ ਪਾਯਸੈਃ ਪੂਪੈਃ ਫਲਮੂਲਘृਤੌਦਨੈਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੌਲ, ਦੂਧ, ਪੂਏ, ਫਲ, ਜੜ੍ਹ, ਘੀ ਅਤੇ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਬਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਘृਤੇਨ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੋ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਨਸ੍ ਤਾਪੈਰ੍ ਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਦਧ੍ਨਾ ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਨ੍ ਨਰਃ
ਦੂਧ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਹਰੇਦ੍ ਯਸ੍ ਤੁ ਜਲਂ ਭਾਨੋਃ ਸਮਾਹਿਤਃ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ਼ੁਚਿਤਾਪਨ੍ਨਃ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਛਤ੍ਤ੍ਰਂ ਧ੍ਵਜਂ ਵਿਤਾਨਂ ਵਾ ਪਤਾਕਾਂ ਚਾਮਰਾਣਿ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਭਾਨਵੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਿਮ੍ ਇष੍ਟਾਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਛਤਰੀ, ਝੰਡਾ, ਚੰਨ, ਪਤਾਕਾ ਜਾਂ ਚਮਚਮਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੰਜਿਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਤਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਮ੍ ਉਤ੍ਪਾਦਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਜੋ ਵੀ ਵਸਤੂ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧਾ ਕੇ ਲਾਭ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਸਂ ਵਾਚਿਕਂ ਵਾਪਿ ਕਾਯਜਂ ਯਚ੍ ਚ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਤਦ੍ ਅਸ਼ੇषਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਹੇਨਾਪਿ ਯਦ੍ ਭਾਨੋਃ ਪੂਜਾਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਫਲਮ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਨ ਤਤ੍ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰ੍ ਅਪਿ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਤੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਅਹੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਏਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਦਤਸ੍ ਤੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਾਮੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਚ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ऽਥ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਃ ਯ ਇਚ੍ਛੇਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਤੁਂ ਦੇਵਤਾਂ ਕਾਂ ਯਜੇਤ ਸਃ
ਘਰਵਾਲਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਭਿਖਾਰੀ—ਜੋ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਕੁਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਕੁਤੋ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਂ ਪਰਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯੇਨ ਨ ਚ੍ਯਵਤੇ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਲਈ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਜੇ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੇ ਕਿ ਮੁੜ ਨਾ ਡਿੱਗੇ?
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕੋ ਦੇਵਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਕਃ ਪਿਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਨ੍ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਕੁਤਃ ਸृष੍ਟਮ੍ ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍ ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਕਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਤਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਕਿੱਥੋਂ ਬਣਿਆ? ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕਿਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਉਦ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਏਵੈष ਕੁਰੁਤੇ ਜਗਦ੍ ਵਿਤਿਮਿਰਂ ਕਰੈਃ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰੋ ਦੇਵਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਨ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ऽਵ੍ਯਯਃ ਤਾਪਯਤ੍ਯ੍ ਏष ਤ੍ਰੀਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਭਵਨ੍ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ ਉਲ੍ਬਣਃ
ਇਹ ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਤਪਤਾਂ ਤਪਨੋ ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਨਾਥਃ ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯ੍ ਏष ਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾ ਵਿਸृਜਤੇ ਪੁਨਃ ਏष ਭਾਤਿ ਤਪਤ੍ਯ੍ ਏष ਵਰ੍षਤ੍ਯ੍ ਏष ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਪਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਭੂਤਾਦਿਰ੍ ਭੂਤਭਾਵਨਃ ਨ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਆਯਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਮਣ੍ਡਲਃ
ਇਹ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਵਿਧਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ; ਇਹ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਦਾ ਚਕਰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪਿਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਦੇਵਤਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਚ੍ਯਵਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਥਾਂ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੋਂ ਮੁੜ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸਰ੍ਗਕਾਲੇ ਜਗਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਤ੍ ਸਂਪ੍ਰਸੂਯਤੇ ਪ੍ਰਲਯੇ ਚ ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਸਮ੍
ਸਰਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਇਹ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਿਨਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗृਹਕਲੇਵਰਮ੍ ਵਾਯੁਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ੌ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਯੋਗੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਕੇ, ਇਸ ਤੇਜ ਦੇ ਢੇਰ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।