ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ ਮਨੋਰਮੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਰਘਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦਦਾਤਿ ਯਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ ਲਭੇਦ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਅਰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗਾਦ੍ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਵਿਤ੍ਤਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸੁਤਾਰ੍ਥੀ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਦਿਆ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਮ੍ ਅਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਸੁਧੀਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸਾਗਰੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਾਰੀ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਲਯਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਪੁष੍ਪਮ੍ ਆਦਾਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਭਾਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਬੋਲ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੋਣਾਰ੍ਕਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ ਤਥਾ ਦੀਪੈਰ੍ ਧੂਪੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯਕੈਰ੍ ਅਪਿ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਕੋਣਾਰਕ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਦੀਆਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਣ੍ਡਵਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤਵੈਃ ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੈਕਾਰ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯੁਵਾ ਦਿਵ੍ਯਵਪੁਰ੍ ਨਰਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਵਰਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਪਰਾਨ੍ ਵਂਸ਼ਾਨ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਾਮਗੇਨ ਸੁਵਰ੍ਚਸਾ
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ, ਉਹ ਸੱਤ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਸੱਤ ਆਗਲੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਗੀਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਯਾਤਃ ਪ੍ਰਵਰੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਕੁਲੇ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੋ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੂਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਂ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਦਮਨਭਞ੍ਜਿਕਾਮ੍
ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਦਮਨਭੰਜਿਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਸ ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਸ਼ਯਨੋਤ੍ਥਾਪਨੇ ਭਾਨੋਃ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਵਿषੁਵਾਯਨੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ sunrise, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ, ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੇ ਰਵੇਸ੍ ਤਿਥੌ ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਕਾਲੇ ऽਥਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਤਿਥੀ ਜਾਂ ਪਰਵ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਯਾਤਰਾ ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਆਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ ਤੀਰੇ ਨਦਨਦੀਪਤੇਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਃ ਯੇ ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਰਿਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਮਹੋਦਧੌ
ਉਹ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ,
ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯਕੈਰ੍ ਵਰੈਃ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ਗੀਤੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਸਤਿਕਾਰ, ਭਜਨ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਰਾਜਸੂਯਫਲਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਾਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਗੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ ਉਪਗੀਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਹੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਦ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਗਤ੍ਯ ਚਾਤੁਰ੍ਵੇਦਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਲੇ ਤੱਕ, ਸੁੰਦਰ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਪੂਣਿਆਂ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਂਕਰਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਵਿਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ ਤ੍ਯਜਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਜੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਦੇਵਵਨ੍ ਮੋਦਤੇ ਦਿਵਿ ਪੁਨਰ੍ ਮਾਨੁषਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਂ ਰਵੇਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਜੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਕੋਣਾਰ੍ਕਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਕੋਣਾਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਵਤਾ ਯਦ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣੀ ਹੈ—ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਖਦਾਂ ਕਥਾਮ੍ ਤਵ ਵਕ੍ਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯਾਘਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ ਦੇਵਪੂਜਾਫਲਂ ਯਚ੍ ਚ ਯਚ੍ ਚ ਦਾਨਫਲਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ—ਦੇਵ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੇ ਨਮਸ੍ਕਾਰੇ ਤਥਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਦੀਪਧੂਪਪ੍ਰਦਾਨੇ ਚ ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਵਿਧੌ ਚ ਯਤ੍
ਨਮਸਕਾਰ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਦੀਵੇ-ਧੂਪ ਦੀ ਭੇਟ, ਅਤੇ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ—ਕਿਹੜਾ ਪੂਣ ਹੈ?
ਉਪਵਾਸੇ ਚ ਯਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨੇ ਅਰ੍ਘਸ਼੍ ਚ ਕੀਦृਸ਼ਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜਾ ਪੂਣ ਹੈ? ਅਰਘਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?