ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਦਧਿਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਓਣ੍ਡ੍ਰਦੇਸ਼ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਚ, ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ, ਉਹ ਓੰਡਰ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ ਉਤ੍ਤਰਂ ਤਾਵਦ੍ ਯਾਵਦ੍ ਵਿਰਜਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਦੇਸ਼ੋ ऽਸੌ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਵੀਰਜਾ ਮੰਡਲ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਸਦਾ
ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਹਨ, ਜੋ ਤਪ ਅਤੇ ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦਾਨੇ ਵਿਵਾਹੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਵਾਚਾਰ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਤਤ੍ਰਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਦਾਨ, ਵਿਆਹ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਨਮੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ।
षਟ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ ਇਤਿਹਾਸਵਿਦਸ਼੍ ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਛੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਵੀਤਮਤ੍ਸਰਾਃ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਤ੍ ਸ੍ਮਾਰ੍ਤਾਗ੍ਨਿਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਕੁਝ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ-ਸੰਪ੍ਰਦਾ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮਾਂ 'ਚ ਲੱਗੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਧਨੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦਾਤਾਰਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ ਨਿਵਸਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਕਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞੋਤ੍ਸਵਵਿਭੂषਿਤੇ
ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਉਤਕਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨ-ਉਤਸਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਤਰੇ ऽਪਿ ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਸਂਯਤਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਵਰਗ—ਕਸ਼ਤਰੀ ਆਦਿ—ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੰਯਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਲੱਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕੋਣਾਦਿਤ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੋਣਾਦਿਤ੍ਯ ਖੜਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸੋ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਲਵਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਾਲੁਕਾਕੀਰ੍ਣੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਣੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਰੇਤ ਨਾਲ ਝੁਕਿਆ, ਉਹ ਦੇਸ਼ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਚਮ੍ਪਕਾਸ਼ੋਕਬਕੁਲੈਃ ਕਰਵੀਰੈਃ ਸਪਾਟਲੈਃ ਪੁਂਨਾਗੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਬਕੁਲੈਰ੍ ਨਾਗਕੇਸਰੈਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਕਰਵੀਰ, ਪਾਟਲਾ, ਪੁੰਨਾਗਾ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਬਕੁਲ ਅਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਤਗਰੈਰ੍ ਧਵਬਾਣੈਸ਼੍ ਚ ਅਤਿਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸਕੁਬ੍ਜਕੈਃ ਮਾਲਤੀਕੁਨ੍ਦਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਮਲ੍ਲਿਕਾਦਿਭਿਃ
ਟਗਰ, ਧਵਾ, ਬਾਣਾ, ਅਤਿਮੁਕਤ, ਕੁਬਜਕਾ, ਮਾਲਤੀ, ਕੁੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੱਲਿਕਾ ਵਰਗੇ ਫੁੱਲ ਹਨ।
ਕੇਤਕੀਵਨਖਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ ਕਦਮ੍ਬੈਰ੍ ਲਕੁਚੈਃ ਸ਼ਾਲੈਃ ਪਨਸੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ
ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ, ਕਦੰਬ, ਲਕੁਚਾ, ਸਾਲ, ਫਣਸ ਅਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਸਰਲੈਰ੍ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਚਨ੍ਦਨੈਸ਼੍ ਚ ਸਿਤੇਤਰੈਃ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਃ ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਆਮ੍ਰੈਰ੍ ਆਮ੍ਰਾਤਕੈਸ੍ ਤਥਾ
ਸਰਲ, ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਚੰਦਨ (ਸਫੈਦ ਤੇ ਹੋਰ), ਅਸ਼ਵਥ, ਸਤਪਰਨ, ਆਮ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਤਾਲੈਃ ਪੂਗਫਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਨਾਰਿਕੇਰੈਃ ਕਪਿਤ੍ਥਕੈਃ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਤਾਲ, ਸੁਪਾਰੀ, ਨਾਰੀਅਲ, ਕਪਿੱਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਰਵੇਃ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਜਗਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਯੋਜਨਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੇ ਚੌਥਾਈ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ ਦਿਵਾਕਰਃ ਕੋਣਾਦਿਤ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਦੇਵਤਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ, ਕੋਣਾਦਿਤ੍ਯ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਕृਤੋਪਵਾਸੋ ਯਤ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਕਰਾਲਯੇ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ, ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ, ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖੀਆਂ, ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਮਕਰ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਸ਼ੌਚੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਦੇਵਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ ਸਾਗਰੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ।
ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਵਾਸਸੀ ਧੌਤੇ ਪਰਿਧਾਯ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲੇ
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੋਬਾਰਾ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੀਰੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹੋਦਧੇਃ ਉਪਵਿਸ਼੍ਯੋਦਯੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ ਸਵਿਤੁਸ੍ ਤਦਾ
ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਲਿਖ੍ਯ ਪਦ੍ਮਂ ਮੇਧਾਵੀ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਣਾ ਅष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਕੇਸਰਾਢ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤੁਲਂ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਨੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਕੇਸਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਉਠੀ ਕੇਂਦਰ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਤੋਯਂ ਚ ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਸਂਯੁਤਮ੍ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਂ ਸਦਰ੍ਭਂ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ ਤਾਮ੍ਰਭਾਜਨੇ
ਤਿਲ, ਚਾਵਲ, ਪਾਣੀ, ਲਾਲ ਚੰਦਨ, ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ — ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਾਭਾਵੇ ऽਰ੍ਕਪਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਟੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਾਦਿਕਮ੍ ਪਿਧਾਯ ਤਨ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜੇ ਤਾਮਬਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਆਦਿ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਰਕ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਂਡਾ ਦੂਜੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰਨ੍ਯਾਸਾਙ੍ਗਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਕृਤ੍ਵਾਙ੍ਗੈਰ੍ ਹृਦਯਾਦਿਭਿਃ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਹੱਥ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰ ਕੇ, ਦਿਲ ਆਦਿ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਗ੍ਨਿਦਲੇ ਧੀਮਾਨ੍ ਨੈਰृਤੇ ਸ਼੍ਵਸਨੇ ਦਲੇ ਕਾਮਾਰਿਗੋਚਰੇ ਚੈਵ ਪੁਨਰ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਨੈਰਤਿ (ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ) ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਵਿਮਲਂ ਸਾਰਮ੍ ਆਰਾਧ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਆਵਾਹ੍ਯ ਗਗਨਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਵਧੇਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਰਭੂਤ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਵਾਲਾ ਪੂਜ ਕੇ, ਕਮਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਉਥੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੁਦ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਹੱਥ ਦੀ ਮੂਦਰਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਪਦ੍ਮੋਪਰਿ ਰਵਿਂ ਤੇਜੋਬਿਮ੍ਬੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਰਕ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਰੁਣਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਤੇਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਾਂਗ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।