ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸੋਪਵਾਸੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰਜਨੀਤ੍ਰਯਮ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਫਲਂ ਤੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਰ ਤੀਰਥ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੋ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਠੇਚ੍ ਚ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਯਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਂ ਭੂਮਿਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੂਮੀ, ਜੋ ਧਰਮ, ਕਾਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ।
ਇਮਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਮਮ ਗੁਰੁਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ ਮੁਨਯਃ ਪੁਰਾ ਤਮ੍ ਅਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸਵਾਲ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੋ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸੁਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਮृਗਗਣੈਰ੍ ਯੁਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ—
ਪੁਂਨਾਗੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਸਰਲੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ ਸ਼ਾਲੈਸ੍ ਤਾਲੈਸ੍ ਤਮਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਪਨਸੈਰ੍ ਧਵਖਾਦਿਰੈਃ
ਪੁੰਨਾਗ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਸਰਲ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਪਨਸ, ਧਵਾ ਤੇ ਖਾਦਿਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ—
ਪਾਟਲਾਸ਼ੋਕਬਕੁਲੈਃ ਕਰਵੀਰੈਃ ਸਚਮ੍ਪਕੈਃ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਪਾਟਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਕਰਵੀਰ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ—
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਾਸੀਨਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਮ੍ ਮਹਾਭਾਰਤਕਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਜੋ ਬੁਧੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਰਚਨਕਾਰ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ—
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਨਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍ ਪੁਰਾਣਾਗਮਵਕ੍ਤਾਰਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਮ੍
ਅਧਿਆਤਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ, ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਆਗਮ ਦਾ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ—
ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਅਭ੍ਯਾਯਯੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਅਪਕ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ—
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ऽਥ ਗੌਤਮਃ ਵਸਿष੍ਠੋ ਜੈਮਿਨਿਰ੍ ਧੌਮ੍ਯੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ऽਥ ਵਾਲ੍ਮਿਕਿਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਜਮਦਗਨੀ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੈਮਿਨੀ, ਧੌਮਯ, ਮਾਰਕੰਡੇ, ਅਤੇ ਵਾਲਮੀਕਿ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਵਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ऽਥ ਆਸੁਰਿਃ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਨਾਮ ਕਣ੍ਵੋ ਮੇਧਾਤਿਥਿਰ੍ ਗੁਰੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਵਾਤਸ, ਗਾਰਗ, ਆਸੁਰੀ, ਸੁਮੰਤੁ ਭਾਰਗਵ, ਕਣਵ, ਤੇ ਮੇਧਾਤਿਥਿ ਗੁਰੂ—
ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਸ਼੍ ਚ੍ਯਵਨੋ ਧੂਮ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ੍ ਤਥਾ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਸ੍ ਤृਣਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋ ऽਕृਤਵ੍ਰਣਃ
ਮਾਂਡਵਿਆ, ਚਯਵਨ, ਧੂਮਰ, ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਮੌਦਗਲਿਆ, ਤ੍ਰਣਯਜ, ਪਿੱਪਲਾਦ, ਤੇ ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ।
ਸਂਵਰ੍ਤਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਰੈਭ੍ਯੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯੋ ਹਰਿਤਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿਭਾਣ੍ਡਸ਼੍ ਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ ਤਥਾ
ਸੰਵਰਤ, ਕਉਸ਼ਿਕ, ਰੈਭਿਆ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਹਰਿਤ, ਸ਼ਾਂਡਿਲ, ਵਿਭਾਂਡ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼।
ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਗਾਲਵੌ ਭਾਸ੍ਕਰਿਃ ਪੂਰਣਃ ਸੂਤਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕਪਿਲਸ੍ ਤਥਾ
ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਵਿਸ਼ੰਪਾਯਨ, ਗਾਲਵ, ਭਾਸਕਰੀ, ਪੂਰਨ, ਸੂਤ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਤੇ ਕਪਿਲ।
ਉਲੂਕਃ ਪੁਲਹੋ ਵਾਯੁਰ੍ ਦੇਵਸ੍ਥਾਨਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਪੈਲਸ਼੍ ਚ ਕृष੍ਣਃ ਕृष੍ਣਾਨੁਭੌਤਿਕਃ
ਉਲੂਕ, ਪੁਲਹ, ਵਾਯੂ, ਦੇਵਸਥਾਨ, ਚਤੁਰਭੁਜ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਪੈਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਨੁਭੌਤਿਕ।
ਏਤੈਰ੍ ਮੁਨਿਵਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵृਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ ਰਰਾਜ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰ੍ ਇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਾਨ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਮੁਨੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਵੇਦਵਿਤ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯੈਵ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕृष੍ਣਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪੋਵਨਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਮੁਨੇ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਾਗਮਭਾਰਤਮ੍ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਵਾਙ੍ਮਯਮ੍
ਮੁਨੀ, ਤੂੰ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣ, ਆਗਮ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪੂਰਬ, ਵਰਤਮਾਨ, ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬਾਣੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਕष੍ਟੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁਃਖਬਹੁਲੇ ਨਿਃਸਾਰੇ ਭਵਸਾਗਰੇ ਰਾਗਗ੍ਰਾਹਾਕੁਲੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਵਿषਯੋਦਕਸਂਪ੍ਲਵੇ
ਇਸ ਔਖੇ, ਦੁੱਖਾਂ ਭਰੇ ਤੇ ਖਾਲੀ ਜੀਵਨ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਲਗAttachment ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮਗਰਮੱਛ ਹਨ ਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਵਰ੍ਤਕਲਿਲੇ ਦृष੍ਟੋਰ੍ਮਿਸ਼ਤਸਂਕੁਲੇ ਮੋਹਪਙ੍ਕਾਵਿਲੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਲੋਭਗਮ੍ਭੀਰਦੁਸ੍ਤਰੇ
ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਿਚ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਦ ਵਿਚ ਗੰਦਾ, ਲੋਭ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਤੇ ਔਖੇ ਖੱਡ ਵਿਚ,
ਨਿਮਜ੍ਜਜ੍ ਜਗਦ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬਮ੍ ਅਚੇਤਨਮ੍ ਪृਚ੍ਛਾਮਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜਗਤ ਨੂੰ ਡੁੱਬਦੇ, ਆਸਰਹੀਨ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਕਿਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸਾਰੇ ਭੈਰਵੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣੇ ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਲੋਕਾਨ੍ ਉਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਹੈ? ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾ।
ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੱਸ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਰਮ-ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਲ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕਰ੍ਮ ਭੂਮੌ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਨਰਕਂ ਚ ਵਿਕਰ੍ਮਤਃ
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਗਲਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਸੁਧੀਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਤ੍ ਪृष੍ਟੋ ऽਸਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਿष੍ਯਵਿਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਪृਚ੍ਛਥ ਯਃ ਸਂਵਾਦੋ ऽਭਵਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਸੁਣੋ; ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ ਸੀ।