ਕੁਮਾਰਧਾਰਾ ਸ਼੍ਰੀਧਾਰਾ ਗੌਰੀਸ਼ਿਖਰਮ੍ ਏਵ ਚ ਸ਼ੁਨਃ ਕੁਣ੍ਡੋ ऽਥ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਨਨ੍ਦਿਤੀਰ੍ਥਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਧਾਰਾ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਧਾਰਾ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਸ਼ਿਖਰ, ਸ਼ੁਨਹ ਦਾ ਕੁੰਡ, ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਤੀਰਥ—
ਕੁਮਾਰਵਾਸਂ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਮ੍ ਔਰ੍ਵੀਸ਼ੀਤਾਰ੍ਥਮ੍ ਏਵ ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਕੌਸ਼ਿਕੀਹ੍ਰਦਮ੍ ਏਵ ਚ
ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਵਾਸ, ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਵਾਸ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੀ ਝੀਲ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੀ ਝੀਲ—
ਧਰ੍ਮਤੀਰ੍ਥਂ ਕਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦ੍ਦਾਲਕਂ ਤਥਾ ਸਂਧ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਂ ਕਾਰਤੋਯਂ ਕਪਿਲਂ ਲੋਹਿਤਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਧਰਮ ਤੀਰਥ, ਕਾਮ ਤੀਰਥ, ਉੱਦਾਲਕ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਸੰਧਿਆ ਤੀਰਥ, ਕਾਰਤੋਯਾ, ਕਪਿਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ—
ਸ਼ੋਣੋਦ੍ਭਵਂ ਵਂਸ਼ਗੁਲ੍ਮਮ੍ ऋषਭਂ ਕਲਤੀਰ੍ਥਕਮ੍ ਪੁਣ੍ਯਾਵਤੀਹ੍ਰਦਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਸ਼ੋਣ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਬਾਂਸ ਦਾ ਝਾੜ, ਰਿਸ਼ਭ, ਕਾਲਾ ਤੀਰਥ, ਪੁਣਿਆਵਤੀ ਦੀ ਝੀਲ, ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼੍ਰਮ—
ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਪਿਤृਵਨਂ ਵਿਰਜਾਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਏਵ ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਵਨਂ ਚੈਵ ਕृष੍ਣਤੀਰ੍ਥਂ ਤਥਾ ਵਟਮ੍
ਰਾਮ ਤੀਰਥ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਵੀਰਜਾ ਤੀਰਥ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਵਟ—
ਰੋਹਿਣੀਕੂਪਪ੍ਰਵਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰਂ ਚ ਯਤ੍ ਸਾਨੁਗਰ੍ਤਂ ਸਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੀਨਦਂ ਤਥਾ
ਰੋਹਿਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੂਹ, ਇੰਦਰਦਯੁਮਨਾ ਦੀ ਝੀਲ, ਸਾਨੁਗਰਤਾ, ਸਮਾਹਿੰਦ੍ਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨਦੀ—
ਇषੁਤੀਰ੍ਥਂ ਵਾਰ੍षਭਂ ਚ ਕਾਵੇਰੀਹ੍ਰਦਮ੍ ਏਵ ਚ ਕਨ੍ਯਾਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਏਵ ਚ
ਇਸ਼ੁਤੀਰਥ, ਵਾਰਸ਼ਭ, ਕਾਵੇਰੀ ਦਾ ਝੀਲ, ਕਨਿਆਤੀਰਥ, ਗੋਕਰਣ, ਅਤੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ—
ਬਦਰੀਹ੍ਰਦਮ੍ ਅਨ੍ਯਚ੍ ਚ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਕਰ੍ਣਕਮ੍ ਜਾਤੀਹ੍ਰਦਂ ਦੇਵਕੂਪਂ ਕੁਸ਼ਪ੍ਰਵਣਮ੍ ਏਵ ਚ
ਬਦਰੀ ਦਾ ਝੀਲ, ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ, ਵਿਚਲਾ ਸਥਾਨ ਵਿਕਰਨਕ, ਜਾਤੀ ਦਾ ਝੀਲ, ਦੇਵਕੂਪ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਦੀ ਢਲਾਨ—
ਸਰ੍ਵਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਹ੍ਰਦਂ ਤਥਾ ਤਥਾਨ੍ਯਦ੍ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨਾਂ ਸਪੂਰ੍ਵਾਣਾਂ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਰਤ, ਕਨਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਦਾ ਝੀਲ, ਅਤੇ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸਥਾਨ—
ਤਥਾਨ੍ਯਚ੍ ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਮ੍ ਅਖਣ੍ਡਿਤਹ੍ਰਦਂ ਤਥਾ ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵ੍ ਏਤੇषੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਹੋਰ ਅਖੰਡ ਝੀਲ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ—
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸੋਪਵਾਸੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਿਤॄਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚ ਰਜਨੀਤ੍ਰਯਮ੍ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਫਲਂ ਤੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਹਰ ਤੀਰਥ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੋ—
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਠੇਚ੍ ਚ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਯਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਂ ਭੂਮਿਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਾਮ੍ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੂਮੀ, ਜੋ ਧਰਮ, ਕਾਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਸਾਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ।
ਇਮਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਮਮ ਗੁਰੁਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ ਮੁਨਯਃ ਪੁਰਾ ਤਮ੍ ਅਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸਵਾਲ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲੋ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸੁਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਮृਗਗਣੈਰ੍ ਯੁਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ—
ਪੁਂਨਾਗੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਸਰਲੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ ਸ਼ਾਲੈਸ੍ ਤਾਲੈਸ੍ ਤਮਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਪਨਸੈਰ੍ ਧਵਖਾਦਿਰੈਃ
ਪੁੰਨਾਗ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਸਰਲ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਪਨਸ, ਧਵਾ ਤੇ ਖਾਦਿਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ—
ਪਾਟਲਾਸ਼ੋਕਬਕੁਲੈਃ ਕਰਵੀਰੈਃ ਸਚਮ੍ਪਕੈਃ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੈਃ
ਪਾਟਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਕਰਵੀਰ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ—
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਮਾਸੀਨਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਮ੍ ਮਹਾਭਾਰਤਕਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿਚ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਜੋ ਬੁਧੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਰਚਨਕਾਰ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ—
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਨਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍ ਪੁਰਾਣਾਗਮਵਕ੍ਤਾਰਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਮ੍
ਅਧਿਆਤਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ, ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਆਗਮ ਦਾ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ, ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ—
ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਅਭ੍ਯਾਯਯੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਅਪਕ; ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ—
ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ऽਥ ਗੌਤਮਃ ਵਸਿष੍ਠੋ ਜੈਮਿਨਿਰ੍ ਧੌਮ੍ਯੋ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ऽਥ ਵਾਲ੍ਮਿਕਿਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਜਮਦਗਨੀ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੈਮਿਨੀ, ਧੌਮਯ, ਮਾਰਕੰਡੇ, ਅਤੇ ਵਾਲਮੀਕਿ—
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਵਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੋ ऽਥ ਆਸੁਰਿਃ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਨਾਮ ਕਣ੍ਵੋ ਮੇਧਾਤਿਥਿਰ੍ ਗੁਰੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਵਾਤਸ, ਗਾਰਗ, ਆਸੁਰੀ, ਸੁਮੰਤੁ ਭਾਰਗਵ, ਕਣਵ, ਤੇ ਮੇਧਾਤਿਥਿ ਗੁਰੂ—
ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਸ਼੍ ਚ੍ਯਵਨੋ ਧੂਮ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ੍ ਤਥਾ ਮੌਦ੍ਗਲ੍ਯਸ੍ ਤृਣਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋ ऽਕृਤਵ੍ਰਣਃ
ਮਾਂਡਵਿਆ, ਚਯਵਨ, ਧੂਮਰ, ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਮੌਦਗਲਿਆ, ਤ੍ਰਣਯਜ, ਪਿੱਪਲਾਦ, ਤੇ ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ।
ਸਂਵਰ੍ਤਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਰੈਭ੍ਯੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯੋ ਹਰਿਤਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿਭਾਣ੍ਡਸ਼੍ ਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਲੋਮਸ਼ਸ੍ ਤਥਾ
ਸੰਵਰਤ, ਕਉਸ਼ਿਕ, ਰੈਭਿਆ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਹਰਿਤ, ਸ਼ਾਂਡਿਲ, ਵਿਭਾਂਡ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼।
ਨਾਰਦਃ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨਗਾਲਵੌ ਭਾਸ੍ਕਰਿਃ ਪੂਰਣਃ ਸੂਤਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕਪਿਲਸ੍ ਤਥਾ
ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਵਿਸ਼ੰਪਾਯਨ, ਗਾਲਵ, ਭਾਸਕਰੀ, ਪੂਰਨ, ਸੂਤ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਤੇ ਕਪਿਲ।
ਉਲੂਕਃ ਪੁਲਹੋ ਵਾਯੁਰ੍ ਦੇਵਸ੍ਥਾਨਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਪੈਲਸ਼੍ ਚ ਕृष੍ਣਃ ਕृष੍ਣਾਨੁਭੌਤਿਕਃ
ਉਲੂਕ, ਪੁਲਹ, ਵਾਯੂ, ਦੇਵਸਥਾਨ, ਚਤੁਰਭੁਜ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਪੈਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਨੁਭੌਤਿਕ।
ਏਤੈਰ੍ ਮੁਨਿਵਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵृਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ ਰਰਾਜ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰ੍ ਇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਾਨ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਮੁਨੀਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪੂਜਯਾਮ੍ ਆਸ ਵੇਦਵਿਤ੍ ਤੇ ऽਪਿ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯੈਵ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕृष੍ਣਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪੋਵਨਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।