ਤਥਾ ਪੂਯਵਹਃ ਪਾਪੋ ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਃਸ਼ਿਰਾਃ ਸਦਂਸ਼ਃ ਕृष੍ਣਸੂਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਤਮਸ਼੍ ਚਾਵੀਚਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਯਵਹਾ, ਪਾਪ, ਵਹਿਨਿਜਵਾਲਾ, ਅਧਸ਼ਿਰਾ, ਸਦੰਸ਼ਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸੂਤਰਾ, ਤਮਸ ਅਤੇ ਆਵੀਚੀ — ਇਹ ਨਰਕਾਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵਭੋਜਨੋ ऽਥਾਪ੍ਰਤਿष੍ਠੋਮਆਵੀਚਿਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਪਰਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮਾਦਯਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਰਕਾ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਾਃ
ਸ਼ਵਭੋਜਨਾ, ਅਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਆਵੀਚੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ — ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਹਨ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਘੋਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਵਿषਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਯੇषੁ ਪੁਰੁषਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤਥਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤੇਨ ਯੋ ਵਦੇਤ੍ ਯਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ ਅਨृਤਂ ਵਕ੍ਤਿ ਸ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਰੌਰਵਮ੍
ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਪੁਰਹਨ੍ਤਾ ਚ ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ ਰੌਰਵਂ ਘੋਰਂ ਯਸ਼੍ ਚੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸਨਿਰੋਧਕਃ
ਜੋ ਭ੍ਰੂਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਾਹ ਰੋਕਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਸਭ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਰਾਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਹਰ੍ਤਾ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ੂਕਰੇ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਨਰਕੇ ਯਸ਼੍ ਚ ਤੈਃ ਸਂਸਰ੍ਗਮ੍ ਉਪੈਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਸ਼ੂਕਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਨ੍ਯਵੈਸ਼੍ਯਹਾ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ ਤਪ੍ਤਕੁਮ੍ਭੇ ਸ੍ਵਸृਗਾਮੀ ਹਨ੍ਤਿ ਰਾਜਭਟਂ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਰਾਜਪੁਤ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਅਭਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਤਪਤਕੁੰਭ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਧ੍ਵੀਵਿਕ੍ਰਯਕृਨ੍ ਵਧ੍ਯਪਾਲਃ ਕੇਸਰਵਿਕ੍ਰਯੀ ਤਪ੍ਤਲੋਹੇ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਯਸ਼੍ ਚ ਭਕ੍ਤਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਧੂ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵਾਲ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਤਪਤ ਲੋਹੇ ਦੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਤਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਚਾਪਿ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇ ਨਿਪਾਤ੍ਯਤੇ ਅਵਮਨ੍ਤਾ ਗੁਰੂਣਾਂ ਯੋ ਯਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਰੋष੍ਟਾ ਨਰਾਧਮਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਧੀ ਜਾਂ ਵੁਹੂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਜਵਾਲਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਦੂषਯਿਤਾ ਯਸ਼੍ ਚ ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਕਸ਼੍ ਚ ਯਃ ਅਗਮ੍ਯਗਾਮੀ ਯਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ਬਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਵੇਦ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੇਦ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਣਮਨਜ਼ੂਰ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਉਹ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਸ਼ਬਲਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚੌਰੋ ਵਿਮੋਹੇ ਪਤਤਿ ਮਰ੍ਯਾਦਾਦੂषਕਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਦ੍ਵਿਜਪਿਤृਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਰਤ੍ਨਦੂषਯਿਤਾ ਚ ਯਃ
ਚੋਰ ਵਿਮੋਹਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਹੱਦਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ —
ਸ ਯਾਤਿ ਕृਮਿਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵੈ ਕृਮੀਸ਼ੇ ਤੁ ਦੁਰਿष੍ਟਿਕृਤ੍ ਪਿਤृਦੇਵਾਤਿਥੀਨ੍ ਯਸ੍ ਤੁ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਨਾਤਿ ਨਰਾਧਮਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਮੀਭੱਖਸ਼ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਾਲਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ ਯਾਤ੍ਯ੍ ਉਗ੍ਰੇ ਸ਼ਰਕਰ੍ਤਾ ਚ ਵੇਧਕੇ ਕਰੋਤਿ ਕਰ੍ਣਿਨੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਯਸ਼੍ ਚ ਖਡ੍ਗਾਦਿਕृਨ੍ ਨਰਃ
ਉਹ ਲਾਲਾਭੱਖਸ਼ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੀਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਛੇਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੰਨ ਵੱਢਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਲਵਾਰ ਵਰਗਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ —
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਵਿਸ਼ਸਨੇ ਨਰਕੇ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੇ ਅਸਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ ਚ ਨਰਕੇ ਯਾਤ੍ਯ੍ ਅਧੋਮੁਖੇ
ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼ਸਨ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਅਣਉਚਿਤ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਧੋਮੁਖੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯਾਜ੍ਯਯਾਜਕਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੂਚਕਃ ਕृਮਿਪੂਯੇ ਨਰਸ਼੍ ਚੈਕੋ ਯਾਤਿ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਭੁਕ੍ ਸਦਾ
ਜੋ ਅਯੋਗਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਕ੍ਰਿਮੀ ਅਤੇ ਪੂਯ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂਸਰਸਾਨਾਂ ਚ ਤਿਲਾਨਾਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਚ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਾਤਿ ਤਮ੍ ਏਵ ਨਰਕਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਖ, ਮਾਸ, ਰਸ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਲੂਣ ਵੇਚਦਾ ਹੈ — ਉਹ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਉਸੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਕੁਕ੍ਕੁਟਚ੍ਛਾਗਸ਼੍ਵਵਰਾਹਵਿਹਂਗਮਾਨ੍ ਪੋषਯਨ੍ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਤਮ੍ ਏਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਬਿੱਲੀਆਂ, ਕਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਘੋੜੇ, ਸੂਰ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਰਙ੍ਗੋਪਜੀਵੀ ਕੈਵਰ੍ਤਃ ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਗਰਦਸ੍ ਤਥਾ ਸੂਚੀ ਮਾਹਿषਿਕਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਰ੍ਵਗਾਮੀ ਚ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੂਆਰੀ, ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਭੈਂਸਾਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਗਾਰਦਾਹੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਃ ਸ਼ਕੁਨਿਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਃ ਰੁਧਿਰਾਨ੍ਧੇ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਸੋਮਂ ਵਿਕ੍ਰੀਣਤੇ ਚ ਯੇ
ਘਰ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਖੂਨ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਸੋਮਾ ਵੇਚਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਧੁਹਾ ਗ੍ਰਾਮਹਨ੍ਤਾ ਚ ਯਾਤਿ ਵੈਤਰਣੀਂ ਨਰਃ ਰੇਤਃਪਾਨਾਦਿਕਰ੍ਤਾਰੋ ਮਰ੍ਯਾਦਾਭੇਦਿਨਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਸ਼ਹਦ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿੰਡ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਤਸ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਜੋ ਹੱਦਾਂ ਤੋੜਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੌਚਾਸ਼੍ ਚ ਕੁਹਕਾਜੀਵਿਨਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਅਸਿਪਤ੍ਤ੍ਰਵਨਂ ਯਾਤਿ ਵਨਚ੍ਛੇਦੀ ਵृਥੈਵ ਯਃ
ਜੋ ਅਸ਼ੁਧ ਹਨ, ਜੋ ਠੱਗੀ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਠਨਾਈ ਨਾਲ ਅਸੀਪੱਤਰ ਵਣ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਔਰਭ੍ਰਿਕਾ ਮृਗਵ੍ਯਾਧਾ ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਵੈ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਸ਼੍ ਚਾਪਾਕੇषੁ ਵਹ੍ਨਿਦਃ
ਭੇੜਾਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤੋਪਲੋਪਕੋ ਯਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ ਵਿਚ੍ਯੁਤਸ਼੍ ਚ ਯਃ ਸਂਦਂਸ਼ਯਾਤਨਾਮਧ੍ਯੇ ਪਤਤਸ੍ ਤਾਵ੍ ਉਭਾਵ੍ ਅਪਿ
ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਕਟਣ ਦੀ ਯਾਤਨਾ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਯੇ ਨਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਧ੍ਯਾਪਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਤੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵਭੋਜਨੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਰਤਸ ਛੱਡਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਨਰਕਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਯੇषੁ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਤਨਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਰਕ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਾਤਨਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥੈਵ ਪਾਪਾਨ੍ਯ੍ ਏਤਾਨਿ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਭੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਾਤਿਪੁਰੁषੈਰ੍ ਨਰਕਾਨ੍ਤਰਗੋਚਰੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਨਿਰਯੇषੁ ਪਤਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਫਰਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਕਿਰਿਆ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ—ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਃਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਰਕੈਰ੍ ਦਿਵਿ ਦੇਵਤਾਃ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚਾਧੋਮੁਖਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਧਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਾਰਕਾਨ੍
ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ ਉਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨਰਕ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਃ ਕृਮਯੋ ऽਜ੍ਵਾਸ਼੍ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਪਸ਼ਵੋ ਨਰਾਃ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ ਤਦ੍ਵਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਅਡੋਲ ਜੀਵ, ਕੀੜੇ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਪੰਛੀ, ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖ, ਧਰਮਵਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮੁਕਤ—all ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਭਾਗਃ ਪ੍ਰਥਮਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਾਵਨ੍ ਮੁਕ੍ਤਿਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਦੂਜਾ ਹਜ਼ਾਰਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਮ ਵਾਰ; ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਮੁਕਤੀ ਹੋਣ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।