ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਰਃ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾ ਵਲਯਾਕਾਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧਿਰ੍ ਬਹਿਃ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੂੰ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਾਹਰ ਦੁਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦੇਨ ਯਥਾ ਦ੍ਵੀਪੋ ਜਮ੍ਬੂਸਂਜ੍ਞੋ ऽਭਿਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਾਰਮ੍ ਉਦਧਿਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਬੂ ਨਾਮਕ ਦਵੀਪ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੂਣ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਪਲਕਸ਼ ਦਵੀਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਸਂਮਿਤਃ ਸ ਏਵ ਦ੍ਵਿਗੁਣੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਉਦਾਹृਤਃ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਹੈ; ਪਰ ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ।
ਸਪ੍ਤ ਮੇਧਾਤਿਥੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਯੋ ਨਾਮ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਭਯਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰਾ ਸੀ।
ਸੁਖੋਦਯਸ੍ ਤਥਾਨਨ੍ਦਃ ਸ਼ਿਵਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ ਏਵ ਚ ਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਾ ਹਿ ਤੇ
ਸੁਖੋਦਯਾ, ਆਨੰਦ, ਸ਼ਿਵ, ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ; ਇਹ ਸੱਤੋ ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਂ ਸੁਖਦਂ ਤਥਾ ਆਨਨ੍ਦਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਏਵ ਚ
ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਭਯਾ ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰਾ, ਸੁਖਦਾ, ਆਨੰਦ, ਸ਼ਿਵ, ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਹਨ।
ਮਰ੍ਯਾਦਾਕਾਰਕਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਰ੍षਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਦਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਗੋਮੇਦਸ਼੍ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਨਾਰਦੋ ਦਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਸੋਮਕਃ ਸੁਮਨਾਃ ਸ਼ੈਲੋ ਵੈਭ੍ਰਾਜਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਗੋਮੇਦ, ਚੰਦਰ, ਨਾਰਦ, ਦੰਦੁਭਿ, ਸੋਮਕ, ਸੁਮਨਾ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਵੈਭਰਾਜ਼ — ਇਹ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਵਰ੍षਾਚਲੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍षੇष੍ਵ੍ ਏਤੇषੁ ਚਾਨਘਾਃ ਵਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਹਿਤਾਃ ਸਹਿਤਂ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਹ ਸੁਹਣੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਜਗ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਤਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾ ਵੀਰਾ ਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਜਨਃ ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਕਾਲਸੁਖਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਬਹਾਦਰ ਹਨ ਤੇ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਨਾ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਨਾ ਰੋਗ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਨਾਮਤਸ੍ ਤਾਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਪਾਪਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਤਪ੍ਤਾ ਸ਼ਿਖਾ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾ ਕ੍ਰਮੁਃ ਅਮृਤਾ ਸੁਕृਤਾ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤੈਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਿਮ੍ਨਗਾਃ
ਅਨੁਤਪਤਾ, ਸ਼ਿਖਾ, ਵਿਪਰਾਸ਼ਾ, ਤ੍ਰਿਦਿਵਾ, ਕਰਮੁ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤਾ — ਇਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਉਥੇ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸ਼ੈਲਾਸ੍ ਤਥਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਕਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਦ੍ਯਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੈਲਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਹ ਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ; ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਛੋਟੇ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ।
ਤਾਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਨਦੀਰ੍ ਜਨਪਦਾਸ੍ ਤੁ ਤੇ ਅਵਸਰ੍ਪਿਣੀ ਨਦੀ ਤੇषਾਂ ਨ ਚੈਵੋਤ੍ਸਰ੍ਪਿਣੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਜਨਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਦਰਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਥੱਲੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ।
ਨ ਤੇष੍ਵ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਤੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸਮਃ ਕਾਲਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਰਗਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਾਦਿਕੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਤਿਕੇषੁ ਵੈ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜਨਾ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਾਮਯਾਃ
ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਦੇ ਪਾਰਲੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ।
ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਸ੍ ਤੇषੁ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਭਾਗਜਃ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤਾਨ੍ ਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਵਃ
ਉਥੇ ਧਰਮ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਣ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਚਾਰ ਵਰਣ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ।
ਆਰ੍ਯਕਾਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭਾਵਿਨਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਰਯਕ, ਕੁਰੁ, ਵਿਵਿਸ਼ਵ ਤੇ ਭਾਵਿਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ।
ਜਮ੍ਬੂਵृਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ ਤੁ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਮਹਾਤਰੁਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਨ੍ਨਾਮਸਂਜ੍ਞੋ ऽਯਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ।
ਇਜ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤੈਰ੍ ਵਰ੍ਣੈਰ੍ ਆਰ੍ਯਕਾਦਿਭਿਃ ਸੋਮਰੂਪੀ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਉਥੇ ਆਰਯਕ ਆਦਿ ਵਰਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੋਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਃ ਸਮਾਵृਤਃ ਤਥੈਵੇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੋਦੇਨ ਪਰਿਵੇषਾਨੁਕਾਰਿਣਾ
ਪਲਕਸ਼ ਟਾਪੂ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਚੀਨੀ ਦੇ ਰਸ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤਦ੍ ਵੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪ ਉਦਾਹृਤਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਮਯਾ ਭੂਯਃ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਂ ਤਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਪਲਕਸ਼ ਟਾਪੂ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਟਾਪੂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵੀਰੋ ਵਪੁष੍ਮਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਸੁਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਨਾਮ ਸਂਜ੍ਞਾਨਿ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਤਾਨਿ ਵੈ
ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਇਹ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤੋ ऽਥ ਹਰਿਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਜੀਮੂਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ ਤਥਾ ਵੈਦ੍ਯੁਤੋ ਮਾਨਸਸ਼੍ ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਭਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼੍ਵੇਤ, ਹਰਿਤ, ਜੀਮੂਤ, ਰੋਹਿਤ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ, ਮਾਨਸ ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭ — ਇਹ ਸੱਤ ਨਾਮ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ।
ਸ਼ਾਲ੍ਮਨਸ਼੍ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ऽਸੌ ਦ੍ਵੀਪੇਨੇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੋਦਕਃ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣੇਨਾਥ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਚੀਨੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਦੋਹਣੀ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਰਤ੍ਨਯੋਨਯਃ ਵਰ੍षਾਭਿਵ੍ਯਞ੍ਜਕਾਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤੈਵ ਨਿਮ੍ਨਗਾਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਸੱਤ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਮੁਦਸ਼੍ ਚੋਨ੍ਨਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਤृਤੀਯਸ੍ ਤੁ ਬਲਾਹਕਃ ਦ੍ਰੋਣੋ ਯਤ੍ਰ ਮਹੌषਧ੍ਯਃ ਸ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਮਹੀਧਰਃ
ਕੁਮੁਦ ਅਤੇ ਉਨਨਤ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਪਹਾੜ ਹਨ; ਤੀਜਾ ਬਲਾਹਕ ਹੈ; ਚੌਥਾ ਡ੍ਰੋਣ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਙ੍ਕਸ੍ ਤੁ ਪਞ੍ਚਮਃ षष੍ਠੋ ਮਹਿषਃ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ ਤਥਾ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਵਰਃ ਸਰਿਨ੍ਨਾਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੰਕ ਪੰਜਵਾਂ, ਮਹਿਸ਼ ਛੇਵਾਂ, ਅਤੇ ਕਕੁਦਮਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ, ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ; ਹੁਣ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕੋ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਰੋਣੀ ਤੋਯਾ ਵਿਤृष੍ਣਾ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਵਿਮੋਚਨੀ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਪ੍ਤਮੀ ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ ਤਾਃ ਪਾਪਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਾਃ
ਸ਼੍ਰੋਣੀ, ਤੋਯਾ, ਵਿਤ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਚੰਦਰਾ, ਸ਼ੁਕਰਾ, ਵਿਮੋਚਨੀ ਅਤੇ ਨਿਵ੍ਰਿੱਤੀ — ਇਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਲੋਹਿਤਂ ਚੈਵ ਜੀਮੂਤਂ ਹਰਿਤਂ ਤਥਾ ਵੈਦ੍ਯੁਤਂ ਮਾਨਸਂ ਚੈਵ ਸੁਪ੍ਰਭਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼੍ਵੇਤ, ਲੋਹਿਤ, ਜੀਮੂਤ, ਹਰਿਤ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ, ਮਾਨਸ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਸੁਪ੍ਰਭ — ਇਹ ਸੱਤ ਖੇਤਰ ਹਨ।