ਆਸਾਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਲਿਲਂ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸਰਿਤਾਂ ਸਦਾ ਸਮੋਪੇਤਾ ਮਹਾਭਾਗ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੁਲਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਯੁਗਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇ ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯੁਗ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤਪਸ੍ ਤਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਤਯੋ ਜੁਹ੍ਵਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਯਜ੍ਵਿਨਃ ਦਾਨਾਨਿ ਚਾਤ੍ਰ ਦੀਯਨ੍ਤੇ ਪਰਲੋਕਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਇਥੇ ਯਤੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਸਦੇਜ੍ਯਤੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਮਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿਚ ਯਜਨਮਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਭਾਰਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਮੁਨੇ ਯਤੋ ਹਿ ਕਰ੍ਮਭੂਰ੍ ਏषਾ ਯਤੋ ऽਨ੍ਯਾ ਭੋਗਭੂਮਯਃ
ਇਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਦੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਅਪਿ ਸਤ੍ਤਮ ਕਦਾਚਿਲ੍ ਲਭਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਚਯਨ੍
ਇਥੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਚੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਕਿਲ ਗੀਤਕਾਨਿ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਯੇ ਭਾਰਤਭੂਮਿਭਾਗੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਸ੍ਪਦਹੇਤੁਭੂਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੂਯਃ ਪੁਰੁषਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਤੇ ਥਾਂ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯ੍ ਅਸਂਕਲ੍ਪਿਤਤਤ੍ਫਲਾਨਿ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੌ ਪਰਮਾਤ੍ਮਰੂਪੇ ਅਵਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਕਰ੍ਮਮਹੀਮ੍ ਅਨਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂਲ੍ ਲਯਂ ਯੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਮਲਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ-ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਕਰਮ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਲਯ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾਨੀਮ ਨੋ ਤਤ੍ਕੂਵਯਂ ਵਿਲੀਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਦੇਹਬਨ੍ਧਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨ੍ਯਾਃ ਖਲੁ ਤੇ ਮਨੁष੍ਯਾ ਯੇ ਭਾਰਤੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਿਪ੍ਰਹੀਨਾਃ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੇ ਕਰਮ ਲਯ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਹ ਦਾ ਬੰਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਧਨਿਆ ਹਨ।
ਨਵਵਰ੍षਂ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਮ੍ ਇਦਂ ਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਨੌ ਵਰਨਾਂ ਦੀ, ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਰਃ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾ ਵਲਯਾਕਾਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਧਿਰ੍ ਬਹਿਃ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੂੰ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਾਹਰ ਦੁਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦੇਨ ਯਥਾ ਦ੍ਵੀਪੋ ਜਮ੍ਬੂਸਂਜ੍ਞੋ ऽਭਿਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸਂਵੇष੍ਟ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਾਰਮ੍ ਉਦਧਿਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਬੂ ਨਾਮਕ ਦਵੀਪ ਨੂੰ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੂਣ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਪਲਕਸ਼ ਦਵੀਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਸਂਮਿਤਃ ਸ ਏਵ ਦ੍ਵਿਗੁਣੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਉਦਾਹृਤਃ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਫੈਲਾਅ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਹੈ; ਪਰ ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ।
ਸਪ੍ਤ ਮੇਧਾਤਿਥੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਯੋ ਨਾਮ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਂਤਭਯਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰਾ ਸੀ।
ਸੁਖੋਦਯਸ੍ ਤਥਾਨਨ੍ਦਃ ਸ਼ਿਵਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ ਏਵ ਚ ਧ੍ਰੁਵਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰਾ ਹਿ ਤੇ
ਸੁਖੋਦਯਾ, ਆਨੰਦ, ਸ਼ਿਵ, ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ; ਇਹ ਸੱਤੋ ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਭਯਂ ਵਰ੍षਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਂ ਸੁਖਦਂ ਤਥਾ ਆਨਨ੍ਦਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਏਵ ਚ
ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਭਯਾ ਦਾ ਵਰ੍ਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰਾ, ਸੁਖਦਾ, ਆਨੰਦ, ਸ਼ਿਵ, ਕ੍ਸ਼ੇਮਕ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵਾ ਹਨ।
ਮਰ੍ਯਾਦਾਕਾਰਕਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਰ੍षਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਦਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣੋ।
ਗੋਮੇਦਸ਼੍ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਨਾਰਦੋ ਦਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਸੋਮਕਃ ਸੁਮਨਾਃ ਸ਼ੈਲੋ ਵੈਭ੍ਰਾਜਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਗੋਮੇਦ, ਚੰਦਰ, ਨਾਰਦ, ਦੰਦੁਭਿ, ਸੋਮਕ, ਸੁਮਨਾ ਅਤੇ ਸੱਤਵਾਂ ਵੈਭਰਾਜ਼ — ਇਹ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਵਰ੍षਾਚਲੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍षੇष੍ਵ੍ ਏਤੇषੁ ਚਾਨਘਾਃ ਵਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਹਿਤਾਃ ਸਹਿਤਂ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਹ ਸੁਹਣੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਜਗ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਨਤਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾ ਵੀਰਾ ਨ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਜਨਃ ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਕਾਲਸੁਖਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਬਹਾਦਰ ਹਨ ਤੇ ਮਰਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਥੇ ਨਾ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਨਾ ਰੋਗ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਨਾਮਤਸ੍ ਤਾਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਪਾਪਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਤਪ੍ਤਾ ਸ਼ਿਖਾ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾ ਕ੍ਰਮੁਃ ਅਮृਤਾ ਸੁਕृਤਾ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤੈਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਿਮ੍ਨਗਾਃ
ਅਨੁਤਪਤਾ, ਸ਼ਿਖਾ, ਵਿਪਰਾਸ਼ਾ, ਤ੍ਰਿਦਿਵਾ, ਕਰਮੁ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤਾ — ਇਹ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਉਥੇ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸ਼ੈਲਾਸ੍ ਤਥਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਕਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਨਦ੍ਯਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੈਲਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਹ ਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ; ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਛੋਟੇ ਦਰਿਆ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ।
ਤਾਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਨਦੀਰ੍ ਜਨਪਦਾਸ੍ ਤੁ ਤੇ ਅਵਸਰ੍ਪਿਣੀ ਨਦੀ ਤੇषਾਂ ਨ ਚੈਵੋਤ੍ਸਰ੍ਪਿਣੀ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਜਨਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਦਰਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਥੱਲੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ।
ਨ ਤੇष੍ਵ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਤੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸਮਃ ਕਾਲਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਮਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਰਗਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਾਦਿਕੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਤਿਕੇषੁ ਵੈ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜਨਾ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਾਮਯਾਃ
ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਦੇ ਪਾਰਲੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ।
ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਸ੍ ਤੇषੁ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਭਾਗਜਃ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤਾਨ੍ ਬੁਧਾਃ ਪ੍ਰਵਦਾਮਿ ਵਃ
ਉਥੇ ਧਰਮ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਣ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਚਾਰ ਵਰਣ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ।
ਆਰ੍ਯਕਾਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭਾਵਿਨਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਰਯਕ, ਕੁਰੁ, ਵਿਵਿਸ਼ਵ ਤੇ ਭਾਵਿਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ।
ਜਮ੍ਬੂਵृਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣਸ੍ ਤੁ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਮਹਾਤਰੁਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਨ੍ਨਾਮਸਂਜ੍ਞੋ ऽਯਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਲਕਸ਼ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਲਕਸ਼ਦਵੀਪ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ।
ਇਜ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤੈਰ੍ ਵਰ੍ਣੈਰ੍ ਆਰ੍ਯਕਾਦਿਭਿਃ ਸੋਮਰੂਪੀ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਉਥੇ ਆਰਯਕ ਆਦਿ ਵਰਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਹਰਿ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਥੇ ਸੋਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।