ਦਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਿਰਾਯੁषਃ ਨੈਤੇषੁ ਭੌਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਦਿ ਨੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਭੁੱਖ ਪਿਆਸ ਆਦਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਕृਤਤ੍ਰੇਤਾਦਿਕਾ ਨੈਵ ਤੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਕਲ੍ਪਨਾ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵ੍ ਏਤੇषੁ ਵਰ੍षੇषੁ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤ ਕੁਲਾਚਲਾਃ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਆਦਿ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਧਾਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਨਦੀਆਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇਸ਼੍ ਚੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਰ੍षਂ ਤਦ੍ ਭਾਰਤਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤੀ ਯਤ੍ਰ ਸਂਤਤਿਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਨਵਯੋਜਨਸਾਹਸ੍ਰੋ ਵਿਸ੍ਤਾਰਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਰ੍ ਇਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਅਪਵਰ੍ਗਂ ਚ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੁਰਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਲਯਃ ਸਹ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਵਤਃ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਾਤ੍ਰ ਕੁਲਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਮਹਿੰਦਰ, ਮਲਯ, ਸਹਿਆ, ਸ਼ੁਕਤਿਮਾਨ, ਰਿਕਸ਼, ਵਿਂਧਿਆ ਤੇ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ — ਇਹ ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਅਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਵੈ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਨਰਕਂ ਚਾਪਿ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤਃ ਪੁਰੁषਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ, ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਜਨਮ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਇਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਮਧ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ ਨ ਖਲ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮ ਭੂਮੌ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਇਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ, ਮੁਕਤੀ ਜਾਂ ਮੱਧ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਮਰਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣੀ।
ਭਾਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਨਵ ਭੇਦਾਨ੍ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪਃ ਕਸੇਤੁਮਾਂਸ੍ ਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੋ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੌ ਭਾਗ ਸੁਣੋ: ਇੰਦਰਦੀਪ, ਕਸੇਤੁਮਾ, ਤਾਮਰਪਰਨ, ਗਭਸਤਿਮਾਨ,
ਨਾਗਦ੍ਵੀਪਸ੍ ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਵਾਰੁਣਃ ਅਯਂ ਤੁ ਨਵਮਸ੍ ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵੀਪਃ ਸਾਗਰਸਂਵृਤਃ
ਨਾਗਦੀਪ, ਸੌਮਿਆ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਵਾਰੁਣ। ਇਹ ਨੌਵਾਂ ਉਹ ਟਾਪੂ ਹੈ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਵੀਪੋ ऽਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਤ੍ਤਰਾਤ੍ ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਿਰਾਤਾਸ੍ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਯਵਨਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਟਾਪੂ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਯਵਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਭਾਗਸ਼ਃ ਇਜ੍ਯਾਯੁਦ੍ਧਵਣਿਜ੍ਯਾਦ੍ਯਵृਤ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਮਧ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯਜਨਾ, ਯੁੱਧ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਦ੍ਰੁਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਦ੍ਯਾ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਦਨਿਃਸृਤਾਃ ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਮੁਖਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਃ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਾ ਮੁਨੇ
ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ੍ਰਿਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਨਰ੍ਮਦਾਸੁਰਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਨਦ੍ਯੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵਿਨਿਃਸृਤਾਃ ਤਾਪੀਪਯੋष੍ਣੀਨਿਰ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਕਾਵੇਰੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨਦੀਃ
ਨਰਮਦਾ, ਸੁਰਮਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਵਿਂਧਿਆ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਨਿਰਵਿੰਧਿਆ ਤੇ ਕਾਵੇਰੀ ਆਦਿ ਮੁੱਖ ਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ऋਕ੍ਸ਼ਪਾਦੋਦ੍ਭਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਪਾਪਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯਾਃ ਗੋਦਾਵਰੀਭੀਮਰਥੀਕृष੍ਣਵੇਣ੍ਯਾਦਿਕਾਸ੍ ਤਥਾ
ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਾ, ਰਥੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵੇਣੀ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ।
ਸਹ੍ਯਪਾਦੋਦ੍ਭਵਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਪਾਪਭਯਾਪਹਾਃ ਕृਤਮਾਲਾਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਮਲਯੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਸਹਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਪਾਪ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕ੍ਰਿਤਮਾਲਾ ਤੇ ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸਾਂਧ੍ਯਰ੍षਿਕੁਲ੍ਯਾਦ੍ਯਾਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ऋषਿਕੁਲ੍ਯਾਕੁਮਾਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਤ੍ਪਾਦਸਂਭਵਾਃ
ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਰਿਸਿਕੁਲਿਆ, ਕੁਮਾਰਾ ਆਦਿ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਿਸਿਕੁਲਿਆ ਤੇ ਕੁਮਾਰਾ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ੁਕਤਿਮਤ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਆਸਾਂ ਨਦ੍ਯੁਪਨਦ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਤਾਸ੍ਵ੍ ਇਮੇ ਕੁਰੁਪਞ੍ਚਾਲਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਾਦਯੋ ਜਨਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਕੁਰੁ, ਪੰਚਾਲ, ਤੇ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਦੇਸ਼ਾਦਿਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਾਮਰੂਪਨਿਵਾਸਿਨਃ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾ ਮਗਧਾ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਬੀ ਦੇਸ਼, ਕਾਮਰੂਪ, ਪੌਂਡ੍ਰ, ਕਲਿੰਗ, ਮਗਧ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਹਨ।
ਤਥਾ ਪਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸੌਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭੀਰਾਸ੍ ਤਥਾਰ੍ਬੁਦਾਃ ਮਾਰੁਕਾ ਮਾਲਵਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ, ਸ਼ੂਦਰ, ਆਭੀਰ, ਅਰਬੁਦ, ਮਾਰੁਕ, ਮਾਲਵਾ ਅਤੇ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਹਨ।
ਸੌਵੀਰਾਃ ਸੈਨ੍ਧਵਾਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਃ ਸ਼ਾਕਲਵਾਸਿਨਃ ਮਦ੍ਰਾਰਾਮਾਸ੍ ਤਥਾਮ੍ਬष੍ਠਾਃ ਪਾਰਸੀਕਾਦਯਸ੍ ਤਥਾ
ਸੌਵੀਰ, ਸਿੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ, ਸ਼ਾਕਲ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਮਦਰ, ਰਾਮ, ਅੰਬਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਪਾਰਸੀਕ ਆਦਿ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ।
ਆਸਾਂ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਸਲਿਲਂ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸਰਿਤਾਂ ਸਦਾ ਸਮੋਪੇਤਾ ਮਹਾਭਾਗ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੁਲਾਃ
ਇਹ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਯੁਗਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇ ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿ ਯੁਗਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਯੁਗ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਤਪਸ੍ ਤਪ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਤਯੋ ਜੁਹ੍ਵਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਯਜ੍ਵਿਨਃ ਦਾਨਾਨਿ ਚਾਤ੍ਰ ਦੀਯਨ੍ਤੇ ਪਰਲੋਕਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਦਰਾਤ੍
ਇਥੇ ਯਤੀ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषੋ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਸਦੇਜ੍ਯਤੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਮਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਨ੍ਯਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿਚ ਯਜਨਮਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਭਾਰਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੇ ਮਹਾਮੁਨੇ ਯਤੋ ਹਿ ਕਰ੍ਮਭੂਰ੍ ਏषਾ ਯਤੋ ऽਨ੍ਯਾ ਭੋਗਭੂਮਯਃ
ਇਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਦੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਅਪਿ ਸਤ੍ਤਮ ਕਦਾਚਿਲ੍ ਲਭਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਚਯਨ੍
ਇਥੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਸੰਚੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਕਿਲ ਗੀਤਕਾਨਿ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਯੇ ਭਾਰਤਭੂਮਿਭਾਗੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਸ੍ਪਦਹੇਤੁਭੂਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੂਯਃ ਪੁਰੁषਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰਤ ਭੂਮੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਤੇ ਥਾਂ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯ੍ ਅਸਂਕਲ੍ਪਿਤਤਤ੍ਫਲਾਨਿ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੌ ਪਰਮਾਤ੍ਮਰੂਪੇ ਅਵਾਪ੍ਯ ਤਾਂ ਕਰ੍ਮਮਹੀਮ੍ ਅਨਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂਲ੍ ਲਯਂ ਯੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਮਲਾਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ-ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਕਰਮ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਲਯ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾਨੀਮ ਨੋ ਤਤ੍ਕੂਵਯਂ ਵਿਲੀਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦੇ ਕਰ੍ਮਣਿ ਦੇਹਬਨ੍ਧਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨ੍ਯਾਃ ਖਲੁ ਤੇ ਮਨੁष੍ਯਾ ਯੇ ਭਾਰਤੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਿਪ੍ਰਹੀਨਾਃ
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੇ ਕਰਮ ਲਯ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਹ ਦਾ ਬੰਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਧਨਿਆ ਹਨ।
ਨਵਵਰ੍षਂ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਮ੍ ਇਦਂ ਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੇ ਨੌ ਵਰਨਾਂ ਦੀ, ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।