ਏਵਂ ਪੁਰਾ ਮੁਨੀਨ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ ਦਸ਼ਾष੍ਟਦੋषਰਹਿਤੈਰ੍ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸਾਰਤਰੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ, ਦਸ ਤੇ ਅੱਠ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਕਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਅਸ੍ਤਮਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਚ੍ਚਯੈਃ ਜਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸਾਧੁਸ਼ਬ੍ਦੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਇਹ ਪੂਰਾ, ਦਾਗ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁਭਾਏ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੋਕ੍ਤਿਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪਰਿਨਿष੍ਠਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਹ ਵਿਚ ਪੂਰਵਪੱਖ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਠੀਕ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ; ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ऽਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍ ਆਦ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਾਭਿਧਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਵਾਞ੍ਛਾਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਤੇ ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਹृष੍ਟਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ੍ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ ਮੁਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਹੋ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਿਪ੍ਰੇਤਫਲਦਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਵਾਹ! ਤੁਸੀਂ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਥਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪਦਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਾਇਆ, ਇਸ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਅੱਖਰ; ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਨਮਸ੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰੂਪ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਵੇਦਾਰ੍ਥਾ ਭਾਰਤੇ ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਾਃ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਮਹਾ ਮੁਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਧੀਤ੍ਯ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਸਾਙ੍ਗਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਕਰਣਾਨਿ ਚ ਕृਤਵਾਨ੍ ਭਾਰਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਵਿਅਾਕਰਣ ਵੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵ੍ਯਾਸ ਵਿਸ਼ਾਲਬੁਦ੍ਧੇ ਫੁਲ੍ਲਾਰਵਿਨ੍ਦਾਯਤਪਤ੍ਤ੍ਰਨੇਤ੍ਰ ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਭਾਰਤਤੈਲਪੂਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਿਤੋ ਜ੍ਞਾਨਮਯਃ ਪ੍ਰਦੀਪਃ
ਵਿਆਸ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਇਆ।
ਅਜ੍ਞਾਨਤਿਮਿਰਾਨ੍ਧਾਨਾਂ ਭ੍ਰਾਮਿਤਾਨਾਂ ਕੁਦृष੍ਟਿਭਿਃ ਜ੍ਞਾਨਾਞ੍ਜਨਸ਼ਲਾਕੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਚੋਨ੍ਮੀਲਿਤਾ ਦृਸ਼ਃ
ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਭਟਕ ਗਈ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਾਜਲ ਦੀ ਸਲਾਈ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤੇ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾਃ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਯਥਾਗਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਵਿਅਾਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਥਾ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਕਥਿਤਂ ਹਿ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਪੁਰਾਣਂ ਸੁਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਯਥਾ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਪृष੍ਟੋ ऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵ੍ਯਾਸਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਂਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਵਿਅਾਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪੂਰਾ ਸੁਣਾਇਆ।
ਇਦਂ ਗृਹਸ੍ਥੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਯਤਿਭਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਧਨਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ, ਯਤੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਰੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਸਂਯਤੈਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਯਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯਂ ਰਣੇ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ ਤੁ ਧਨਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸੁਖਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਅਖੁੱਤ ਧਨ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਮ੍ ਅਭਿਧ੍ਯਾਯਞ੍ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤਂ ਤਂ ਕਾਮਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾਣਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤ੍ਵ੍ ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥੋਪਪਾਦਕਮ੍
ਇਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੁਰਾਣਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਚਾਰ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ ਵੋ ਯਨ੍ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰ੍ਵਦੋषੋਤ੍ਥਃ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਜੋ ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਚੈਵ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਥਾਰ੍ਬੁਦੇ ਉਪੋष੍ਯ ਯਦ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ ਨਰਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਂ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇ ਸੁਹੁਤੇ ਵਰ੍षੇ ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਫਲਮ੍ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ ਸਕृਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਫਲ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਯਮੁਨਾਜਲੇ ਮਥੁਰਾਯਾਂ ਹਰਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਦੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਫਲਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਮਾਧਾਨੇਨ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ ਪੁਰਾਣੇ ऽਸ੍ਯ ਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਪਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਹੀ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਜਾਂ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਫਲਂ ਕ੍ਰਿਯਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਪੁਰੁषੋ ऽਥ ਲਭੇਨ੍ ਨਰਃ ਤਤ੍ ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ ਛृਣੁਯਾਦ੍ ਅਪਿ
ਜੋ ਫਲ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ ਛृਣੁਯਾਨ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ ਯਾਤਿ ਭੁਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਸ੍ ਤੁ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਸੁ ਸਂਯਤਃ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਦਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਂ ਸੁਖਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਬਲਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਧਨ੍ਯਂ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ, ਕੀਰਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ, ਭਾਗ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਇਦਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਸ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਤੇ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।