ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਾਯਾਥ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਯ ਪਰਾਪਵਾਦਾਦ੍ ਵਿਰਤਾਯ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੋਗਾਯ ਬੁਧਾਯ ਚੈਵ ਕृਪਾਵਤੇ ऽਥ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣੇ ਹਿਤਾਯ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ, ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੇ—
ਵਿਵਿਕ੍ਤਸ਼ੀਲਾਯ ਵਿਧਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਵਿਵਾਦਹੀਨਾਯ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਯ ਵਿਨੀਤਵੇਸ਼ਾਯ ਨਹੈਤੁਕਾਤ੍ਮਨੇ ਸਦੈਵ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਮ੍ ਏਵ ਦੇਯਮ੍
ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਧੀ ਪਸੰਦ, ਝਗੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਨਮ੍ਰ ਵੈਸ਼, ਤੇ ਲੁਕਵੇ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਏਤੈਰ੍ ਗੁਣੈਰ੍ ਹੀਨਤਮੇ ਨ ਦੇਯਮ੍ ਏਤਤ੍ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮ੍ ਆਹੁਃ ਨ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਤਾਦृਸ਼ੇ ਕृਤਂ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਪਾਤ੍ਰਦਾਨਾਤ੍
ਇਹ ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਜੋ ਇਹ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਪृਥ੍ਵੀਮ੍ ਇਮਾਂ ਵਾ ਯਦਿ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਦੇਯਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਮ੍ ਅਵ੍ਰਤਾਯ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਪ੍ਰਯਤਾਯ ਦੇਯਂ ਦੇਯਂ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਉਹਨੂੰ ਨਾ ਦੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਇਹ ਉਹਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ.
ਕਰਾਲ ਮਾ ਤੇ ਭਯਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਯਥਾਵਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ੋਕਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਮ੍ ਅਨਾਦਿਮਧ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਕਰਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ—ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ, ਬੇਅੰਤ, ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ.
ਅਗਾਧਮ੍ ਏਤਦ੍ ਅਜਰਾਮਰਂ ਚ ਨਿਰਾਮਯਂ ਵੀਤਭਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੋਹਂ ਪਰਵਾਦਸਂਜ੍ਞਮ੍ ਏਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਇਮਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ
ਇਹ ਡੂੰਘਾ, ਬੁਢਾ-ਮਰਣ ਰਹਿਤ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਨਿਡਰ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੋਹ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਹ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਪਾ ਲੈ.
ਅਵਾਪ੍ਤਮ੍ ਏਤਦ੍ ਧਿ ਪੁਰਾ ਸਨਾਤਨਾਦ੍ ਧਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਦ੍ ਧਿ ਤਤੋ ਨਰਾਧਿਪ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਮ੍ ਉਗ੍ਰਤੇਜਸਂ ਸਨਾਤਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯੈਤਤ੍
ਇਹ ਗਿਆਨ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਅਤੇ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪृष੍ਟਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਯਥਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਥਾ ਮਯੇਦਂ ਤ੍ਵਯਿ ਨੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ ਯਥਾਵਾਪ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਂ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਹੀ ਦੱਸਿਆ; ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਾਲਾ, ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਏਤਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਾਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਨਾਤਿ ਬੁਧ੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਬੁਧ੍ਯਮਾਨੋ ऽਜਰਾਮਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਉੱਚ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭੋਃ ਪਰਮਂ ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਉੱਚਾ, ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸੀਸ ਪਾਈ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਦ੍ ऋषਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸਮਾਹृਤਮ੍ ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ ऋषਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਨਾਰਦੋ ऽਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਇਦਮ੍
ਇਹ ਗਿਆਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮੁਨੀ ਨੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦਾਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਮਹ੍ਯਮ੍ ਏਤਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਮਾ ਸ਼ੁਚਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਿਆ; ਮਹਾਨ ਮੁਨਿਓ, ਇਹ ਉੱਚਾ ਪਦ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਰੇ ਭਿਨ੍ਨੇ ਨ ਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੁ ਭਯਂ ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਨੈਨਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਡਰ ਹੈ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਨਾਚ੍ ਚ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਉਪਦ੍ਰਵਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਜਾਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਰਣਾਨ੍ਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੂੜ੍ਹ ਆਤਮਾ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਲੋਕਂ ਤਥਾ ਤਿਰ੍ਯਙ੍ ਮਾਨੁष੍ਯਮ੍ ਅਪਿ ਚਾਸ਼੍ਨੁਤੇ ਯਦਿ ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਜ੍ਞਾਨਸਾਗਰਾਤ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵੀ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਗਾਧ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਹਨ੍ਯ੍ ਅਹਨਿ ਮਜ੍ਜਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਭੂਤਾਨਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅਗਿਆਨ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੀਵ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਗਾਧਾਦ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦ੍ ਉਪਕ੍ਸ਼ੀਣਾਤ੍ ਸਨਾਤਨਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੂਯਂ ਵਿਰਜਸ੍ਕਾ ਵਿਤਮਸ੍ਕਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਥਾਹ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਾਗ ਰਹਿਤ ਹੋ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਾਰਾਤ੍ ਸਾਰਤਰਂ ਪਰਮ੍ ਕਥਿਤਂ ਪਰਮਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਰ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨਾਭਕ੍ਤਾਯ ਕਦਾਚਨ ਨ ਦੁष੍ਟਮਤਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਿਮੁਖਾਯ ਚ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਕਦੇ ਭਗਤੀ ਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਤੇ ਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਨੂੰ।
ਏਵਂ ਪੁਰਾ ਮੁਨੀਨ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ ਦਸ਼ਾष੍ਟਦੋषਰਹਿਤੈਰ੍ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸਾਰਤਰੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ, ਦਸ ਤੇ ਅੱਠ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਕਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਅਸ੍ਤਮਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਚ੍ਚਯੈਃ ਜਾਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸਾਧੁਸ਼ਬ੍ਦੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਇਹ ਪੂਰਾ, ਦਾਗ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁਭਾਏ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੋਕ੍ਤਿਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਤਪਰਿਨਿष੍ਠਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਹ ਵਿਚ ਪੂਰਵਪੱਖ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਠੀਕ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ; ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇ ऽਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍ ਆਦ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਾਭਿਧਾਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਵਾਞ੍ਛਾਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵੀ, ਪੁਰਾਣਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਤੇ ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਹृष੍ਟਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ੍ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸਂ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ ਮੁਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਹੋ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਮਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਭਿਪ੍ਰੇਤਫਲਦਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਵਾਹ! ਤੁਸੀਂ, ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਥਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਪਦਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਾਇਆ, ਇਸ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਅੱਖਰ; ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵੇष੍ਵ੍ ਇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਨਮਸ੍ਯਾਮੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਿष੍ਠਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰੂਪ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਵੇਦਾਰ੍ਥਾ ਭਾਰਤੇ ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਾਃ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਮਹਾ ਮੁਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਧੀਤ੍ਯ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਸਾਙ੍ਗਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਕਰਣਾਨਿ ਚ ਕृਤਵਾਨ੍ ਭਾਰਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਵਿਅਾਕਰਣ ਵੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਇਆ; ਉਸ ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।