ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਕੇ ਯਥਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ਵਮ੍ ਉਪਲਭ੍ਯਤੇ ਏਵਮ੍ ਏਵ ਚ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਨਾਤ੍ਵੈਕਤ੍ਵਮ੍ ਏਤਯੋਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਹੋਣ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੇਪਣ ਤੇ ਇਕਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਏਤਾਵਨ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਜ੍ਞਿਤਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਕਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਯੋ ऽਯਂ ਦੇਹੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਥੇ ਤਕ ਮੁਕਤੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਪਚਵੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਏष ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤਵ੍ਯੈਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਗੋਚਰਾਤ੍ ਸੋ ऽਯਮ੍ ਏਵਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਇਹੀ ਮੁਕਤੀਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਵਿਆਕਤ ਦੇ ਪਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਇਹੀ ਨਿਸਚੈ ਹੈ.
ਪਰਸ਼੍ ਚ ਪਰਧਰ੍ਮਾ ਚ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵੈ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਧਰ੍ਮਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਨਾਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉੱਚਾ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਵੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਵਿਮੁਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾ ਬੁਦ੍ਧੇਨ ਸਮੇਤ੍ਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ ਵਿਯੋਗਧਰ੍ਮਿਣਾ ਚੈਵ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਥ
ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਮੁਕਤ ਆਤਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਸਮੇਤ੍ਯੇਹ ਤਥਾ ਭਵੇਤ੍ ਸ਼ੁਚਿਕਰ੍ਮਾ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਮਿਤਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਥੇ ਐਸਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਬੇਅੰਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਵਿਮਲਾਤ੍ਮਾ ਚ ਭਵਤਿ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵਿਮਲਾਤ੍ਮਨਾ ਕੇਵਲਾਤ੍ਮਾ ਤਥਾ ਚੈਵ ਕੇਵਲੇਨ ਸਮੇਤ੍ਯ ਵੈ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕੱਲੀ ਆਤਮਾ ਇਕੱਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੁਤੰਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ.
ਏਤਾਵਦ੍ ਏਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਤੇ ਤਥ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਯਥਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਅਮਤ੍ਸਰਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮ੍ ਆਦ੍ਯਮ੍
ਇਥੇ ਤਕ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਸੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਨਿਰਵੈਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ.
ਤਦ੍ ਵੇਦਨਿष੍ਠਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਦੇਯਮ੍ ਏਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭਵੇਤ੍ ਵਿਧਿਤ੍ਸਮਾਨਾਯ ਨਿਬੋਧਕਾਰਕਂ ਪ੍ਰਬੋਧਹੇਤੋਃ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਇਹ ਉੱਚਾ ਉਪਦੇਸ਼, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੈਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਗਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣ ਕੇ, ਜੋ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਸਨ ਮੰਗਦਾ ਹੈ.
ਨ ਦੇਯਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚ ਯਥਾਨृਤਾਤ੍ਮਨੇ ਸ਼ਠਾਯ ਕ੍ਲੀਬਾਯ ਨ ਜਿਹ੍ਮਬੁਦ੍ਧਯੇ ਨ ਪਣ੍ਡਿਤਜ੍ਞਾਨਪਰੋਪਤਾਪਿਨੇ ਦੇਯਂ ਤਥਾ ਸ਼ਿष੍ਯਵਿਬੋਧਨਾਯ
ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਝੂਠੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਚਲਾਕ, ਨਰ-ਰਹਿਤ, ਤੇ ਟੇੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ; ਨਾ ਉਹ ਜੋ ਪੰਡਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ; ਇਹ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਾਯਾਥ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਯ ਪਰਾਪਵਾਦਾਦ੍ ਵਿਰਤਾਯ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੋਗਾਯ ਬੁਧਾਯ ਚੈਵ ਕृਪਾਵਤੇ ऽਥ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣੇ ਹਿਤਾਯ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦਇਆਲੂ, ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੇ—
ਵਿਵਿਕ੍ਤਸ਼ੀਲਾਯ ਵਿਧਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਵਿਵਾਦਹੀਨਾਯ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਯ ਵਿਨੀਤਵੇਸ਼ਾਯ ਨਹੈਤੁਕਾਤ੍ਮਨੇ ਸਦੈਵ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਮ੍ ਏਵ ਦੇਯਮ੍
ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਧੀ ਪਸੰਦ, ਝਗੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਨਮ੍ਰ ਵੈਸ਼, ਤੇ ਲੁਕਵੇ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਏਤੈਰ੍ ਗੁਣੈਰ੍ ਹੀਨਤਮੇ ਨ ਦੇਯਮ੍ ਏਤਤ੍ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਮ੍ ਆਹੁਃ ਨ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਤਾਦृਸ਼ੇ ਕृਤਂ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਪਾਤ੍ਰਦਾਨਾਤ੍
ਇਹ ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਜੋ ਇਹ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਪृਥ੍ਵੀਮ੍ ਇਮਾਂ ਵਾ ਯਦਿ ਰਤ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਦੇਯਂ ਤ੍ਵ੍ ਇਦਮ੍ ਅਵ੍ਰਤਾਯ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਪ੍ਰਯਤਾਯ ਦੇਯਂ ਦੇਯਂ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਉਹਨੂੰ ਨਾ ਦੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਇਹ ਉਹਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ.
ਕਰਾਲ ਮਾ ਤੇ ਭਯਮ੍ ਅਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਯਥਾਵਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ੋਕਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਮ੍ ਅਨਾਦਿਮਧ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਕਰਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਸੁਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ—ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁੱਖ ਰਹਿਤ, ਬੇਅੰਤ, ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ.
ਅਗਾਧਮ੍ ਏਤਦ੍ ਅਜਰਾਮਰਂ ਚ ਨਿਰਾਮਯਂ ਵੀਤਭਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੋਹਂ ਪਰਵਾਦਸਂਜ੍ਞਮ੍ ਏਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਇਮਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ
ਇਹ ਡੂੰਘਾ, ਬੁਢਾ-ਮਰਣ ਰਹਿਤ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਨਿਡਰ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੋਹ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਇਹ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਪਾ ਲੈ.
ਅਵਾਪ੍ਤਮ੍ ਏਤਦ੍ ਧਿ ਪੁਰਾ ਸਨਾਤਨਾਦ੍ ਧਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਦ੍ ਧਿ ਤਤੋ ਨਰਾਧਿਪ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਮ੍ ਉਗ੍ਰਤੇਜਸਂ ਸਨਾਤਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯੈਤਤ੍
ਇਹ ਗਿਆਨ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਅਤੇ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪृष੍ਟਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਯਥਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਥਾ ਮਯੇਦਂ ਤ੍ਵਯਿ ਨੋਕ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ ਯਥਾਵਾਪ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਂ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਹੀ ਦੱਸਿਆ; ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਾਲਾ, ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਏਤਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਾਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਨਾਤਿ ਬੁਧ੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਬੁਧ੍ਯਮਾਨੋ ऽਜਰਾਮਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਉੱਚ, ਅਟੱਲ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ ਨਿਃਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭੋਃ ਪਰਮਂ ਮਯਾ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਰ੍षਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਉੱਚਾ, ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸੀਸ ਪਾਈ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਦ੍ ऋषਿਣਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸਮਾਹृਤਮ੍ ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ ऋषਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਨਾਰਦੋ ऽਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਇਦਮ੍
ਇਹ ਗਿਆਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮੁਨੀ ਨੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੋਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦਾਦ੍ ਵਿਦਿਤਂ ਮਹ੍ਯਮ੍ ਏਤਦ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਮਾ ਸ਼ੁਚਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਿਆ; ਮਹਾਨ ਮੁਨਿਓ, ਇਹ ਉੱਚਾ ਪਦ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਰੇ ਭਿਨ੍ਨੇ ਨ ਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੁ ਭਯਂ ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਨੈਨਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਸ ਲਈ ਡਰ ਹੈ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਨਾਚ੍ ਚ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਉਪਦ੍ਰਵਾਨ੍ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਜਾਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮਰਣਾਨ੍ਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਅਗਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮੂੜ੍ਹ ਆਤਮਾ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਲੋਕਂ ਤਥਾ ਤਿਰ੍ਯਙ੍ ਮਾਨੁष੍ਯਮ੍ ਅਪਿ ਚਾਸ਼੍ਨੁਤੇ ਯਦਿ ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਜ੍ਞਾਨਸਾਗਰਾਤ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵੀ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਉਹ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਗਾਧ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਹਨ੍ਯ੍ ਅਹਨਿ ਮਜ੍ਜਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਭੂਤਾਨਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅਗਿਆਨ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੀਵ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਗਾਧਾਦ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦ੍ ਉਪਕ੍ਸ਼ੀਣਾਤ੍ ਸਨਾਤਨਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੂਯਂ ਵਿਰਜਸ੍ਕਾ ਵਿਤਮਸ੍ਕਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਥਾਹ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਾਗ ਰਹਿਤ ਹੋ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਾਰਾਤ੍ ਸਾਰਤਰਂ ਪਰਮ੍ ਕਥਿਤਂ ਪਰਮਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਰ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨਾਭਕ੍ਤਾਯ ਕਦਾਚਨ ਨ ਦੁष੍ਟਮਤਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਿਮੁਖਾਯ ਚ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਦੇਣਾ, ਨਾ ਕਦੇ ਭਗਤੀ ਰਹਿਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਤੇ ਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਨੂੰ।