ਗਤਾਸੂਨਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਦੇਹਾਨ੍ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਵਾਸਂ ਕੁਲੇषੁ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਮਰਣਾਯ ਧृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਖ ਕੇ,
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਨਾਂ ਚ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਦੁਃਖਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਨਾਂ ਗਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪਤਿਤਾਨਾਂ ਸੁਦਾਰੁਣਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦੁਖ ਸਮਝ ਕੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇਆਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤ, ਜੋ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ, ਜਾਣ ਕੇ,
ਸੁਰਾਪਾਨੇ ਚ ਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਗੁਰੁਦਾਰਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਤਿਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਚਾਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲਗਾਵਟ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ,
ਜਨਨੀषੁ ਚ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਦੇਵਕੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਯੇਨ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਜੀਵ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ,
ਤੇਨ ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਗਤਿਂ ਚਾਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਨਾਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਚ ਗਤੀਃ ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਕੇ,
ਵੇਦਵਾਦਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ ऋਤੂਨਾਂ ਪਰ੍ਯਯਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਣਾਂ ਚ ਮਾਸਾਨਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਤ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਘਟਾਈ, ਅਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਘਟਾਈ ਵੀ ਵੇਖ ਕੇ,
ਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਿਵਸਾਨਾਂ ਚ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ ਤਥਾ
ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਘਟਾਈ, ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਘਟਾਈ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਾਈ ਤੇ ਵਾਧਾ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵृਦ੍ਧਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤੇषਾਂ ਤਥਾ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਧਨਾਨਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪੁਨਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਘਟਾਈ, ਧਨ ਦੀ ਘਟਾਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਧਾ ਵੀ ਵੇਖ ਕੇ,
ਸਂਯੋਗਾਨਾਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਗਾਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਦੇਹਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਤਾਂ ਚੈਵ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਜੋੜ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਕੇ,
ਆਤ੍ਮਦੋषਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਤ੍ਮਨਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਸ੍ਵਦੇਹਾਦ੍ ਉਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਚਾਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਆਤਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਠਦੇ ਮਾੜੇ ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ,
ਕਾਨ੍ ਉਤ੍ਪਾਤਭਵਾਨ੍ ਦੋषਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮ ਏਤਂ ਨਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ
ਕਿਹੜੇ ਦੋਸ਼, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ? ਸਾਡਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਦੇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚ ਦੋषਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾ ਦੇਹੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ ਮਾਰ੍ਗਜ੍ਞਾਃ ਕਾਪਿਲਾਃ ਸਾਂਖ੍ਯਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਦੋਸ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਭਯਂ ਨਿਦ੍ਰਾ ਪਞ੍ਚਮਃ ਸ਼੍ਵਾਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਏਤੇ ਦੋषਾਃ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ, ਡਰ, ਨੀਂਦ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸਾਸ—ਇਹ ਦੋਸ਼ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਕ੍ਰੋਧਂ ਕਾਮਂ ਸਂਕਲ੍ਪਵਰ੍ਜਨਾਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਂਸੇਵਨਾਨ੍ ਨਿਦ੍ਰਾਮ੍ ਅਪ੍ਰਮਾਦਾਦ੍ ਭਯਂ ਤਥਾ
ਗੁੱਸਾ ਮਾਫੀ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਮਨ ਦੀ ਇਰਾਦਾ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਨੀਂਦ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਡਰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਮਂ ਸ਼੍ਵਾਸਮ੍ ਅਲ੍ਪਾਹਾਰਤਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਗੁਣਾਨ੍ ਗੁਣਸ਼ਤੈਰ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੋषਾਨ੍ ਦੋषਸ਼ਤੈਰ੍ ਅਪਿ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਰੱਖ ਕੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੈਂਕੜੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।
ਹੇਤੂਨ੍ ਹੇਤੁਸ਼ਤੈਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਅਪਾਂ ਫੇਨੋਪਮਂ ਲੋਕਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਮਾਯਾਸ਼ਤੈਃ ਕृਤਮ੍
ਸੈਂਕੜੇ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਾਗ ਵਾਂਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਮਾਇਆਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਭਿਤ੍ਤਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਨਲਸਾਰਮ੍ ਅਨਰ੍ਥਕਮ੍ ਤਮਃਸਂਭ੍ਰਮਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰ੍षਬੁਦ੍ਬੁਦਸਂਨਿਭਮ੍
ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਚਿਤਰਾਈ ਹੋਈ ਕੰਧ ਵਾਂਗ, ਨਲ ਦੀ ਸਾਰ ਵਾਲਾ, ਬੇਕਾਰ, ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਬੁਬੁਲੇ ਵਾਂਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ਼ਪ੍ਰਾਯਂ ਸੁਖਾਧਾਨਂ ਨਾਸ਼ੋਤ੍ਤਰਮਹਾਭਯਮ੍ ਰਜਸ੍ ਤਮਸਿ ਸਂਮਗ੍ਨਂ ਪਙ੍ਕੇ ਦ੍ਵਿਪਮ੍ ਇਵਾਵਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ। ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਡਾ ਡਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਜ ਤੇ ਤਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਚੀਕੜ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਾਂਖ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੇਹਂ ਪ੍ਰਜਾਕृਤਮ੍ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਞੇਯੇਨ ਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਵ੍ਯਾਪਿਨਾ ਮਹਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਮਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਸਾਨ੍ ਅਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਾਂਸ੍ ਤਾਮਸਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਵਿਧਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਾਨ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਜਾਨ੍ ਦੇਹਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਰਜਸ ਵਾਲੇ ਗੰਦੇ ਸੁਗੰਧ, ਤੇ ਤਮਸ ਵਾਲੇ ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਸਤਵ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਪੋਦਣ੍ਡੇਨ ਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਤੋ ਦੁਃਖਾਦਿਕਂ ਘੋਰਂ ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਮਹਾਹ੍ਰਦਮ੍
ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਤਪ ਦੀ ਲਾਠੀ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਧਿਮृਤ੍ਯੁਮਹਾਘੋਰਂ ਮਹਾਭਯਮਹੋਰਗਮ੍ ਤਮਃਕੂਰ੍ਮਂ ਰਜੋਮੀਨਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਯਾ ਸਂਤਰਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ
ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਤੇ ਮੌਤ, ਵੱਡੇ ਡਰ ਦੇ ਸੱਪ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਕਛੁਆ, ਤੇ ਰਜਸ ਦੀ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨੇਹਪਙ੍ਕਂ ਜਰਾਦੁਰ੍ਗਂ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦ੍ਵੀਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਕਰ੍ਮਾਗਾਧਂ ਸਤ੍ਯਤੀਰਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵ੍ਰਤਮਨੀषਿਣਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਮਤਾ ਦੀ ਚੀਕੜ, ਬੁਢਾਪੇ ਦਾ ਕਿਲਾ, ਸਪਰਸ਼ ਦਾ ਟਾਪੂ, ਕਰਮ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਦਰਿਆ, ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਕੰਢਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰ੍षਸਂਘਮਹਾਵੇਗਂ ਨਾਨਾਰਸਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਨਾਨਾਪ੍ਰੀਤਿਮਹਾਰਤ੍ਨਂ ਦੁਃਖਜ੍ਵਰਸਮੀਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਈ ਪ੍ਰੀਤੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਰ ਦੁੱਖ ਦੀ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਹਿਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੋਕਤृष੍ਣਾਮਹਾਵਰ੍ਤਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਵ੍ਯਾਧਿਮਹਾਰੁਜਮ੍ ਅਸ੍ਥਿਸਂਘਾਤਸਂਘਟ੍ਟਂ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਯੋਗਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਭਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੋਗ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਜ਼ ਰੋਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰਦ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਟਕਰ, ਤੇ ਕਫ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ।
ਦਾਨਮੁਕ੍ਤਾਕਰਂ ਘੋਰਂ ਸ਼ੋਣਿਤੋਦ੍ਗਾਰਵਿਦ੍ਰੁਮਮ੍ ਹਸਿਤੋਤ੍ਕ੍ਰੁष੍ਟਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਨਾਨਾਜ੍ਞਾਨਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਇਹ ਦਾਨ ਦੀ ਮੋਤੀ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਲਾਲ ਰੰਗੀ ਖੂਨ ਦੇ ਮਣਕੇ ਨਾਲ, ਹਾਸੇ ਤੇ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ, ਤੇ ਕਈ ਔਖੇ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰੋਦਨਾਸ਼੍ਰੁਮਲਕ੍ਸ਼ਾਰਂ ਸਙ੍ਗਯੋਗਪਰਾਯਣਮ੍ ਪ੍ਰਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮਲੋਕੋ ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਬਾਨ੍ਧਵਪਤ੍ਤਨਮ੍
ਰੋਣ ਦੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ, ਮਮਤਾ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗੀ, ਜਨਮ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਅਹਿਂਸਾਸਤ੍ਯਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪ੍ਰਾਣਯੋਗਮਯੋਰ੍ਮਿਲਮ੍ ਵृਨ੍ਦਾਨੁਗਾਮਿਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਯੋਦਧਿਮ੍
ਅਹਿੰਸਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਟੋਲੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦੁਰ੍ਲਭਵਿषਯਂ ਵਾਡਵਾਸੁਖਸਾਗਰਮ੍ ਤਰਨ੍ਤਿ ਯਤਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਚਾਨਘਾਃ
ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਣ ਔਖਾ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਯਤੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਜੋਗ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕੋ।
ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਜਨ੍ਮ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਵਿਮਲਂ ਨਭਃ ਤਤਸ੍ ਤਾਨ੍ ਸੁਕृਤੀਞ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਹਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਉਹ ਔਖਾ ਜਨਮ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।