ਅਹੋ ਸੁਮਹਦ੍ ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਭਵਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਵਾਹ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਹਾਣੀ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਥ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਦੈਤ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵੀ।
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਕ੍ਰਮਾ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ ਚ ਕਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਜਨ੍ਮ ਚਾਗ੍ਰ੍ਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਤਿ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ, ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਕਾਰਜ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਫੈਸਲੇ, ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜਨਮ—
ਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਹਾਮਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ—
ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਜਙ੍ਗਮਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਵਿਵਿਧਂ ਜਗਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚੈਤਨ੍ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਾ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਜਗਤ ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਹਣਾ ਵਰਣਨ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ।
ਕਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ ਮਨਃਕਰ੍ਣਸੁਖਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰੀਣਾਤ੍ਯ੍ ਅਮृਤਸਂਮਿਤਮ੍
ਪੁਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ।
ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਃ ਸਕਲਂ ਮਣ੍ਡਲਂ ਭੁਵਃ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਸਾਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਸਾਗਰਾ ਦ੍ਵੀਪਾਸ੍ ਤਥਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਵਨਾਨਿ ਸਰਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਕਿੰਨੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਟਾਪੂ, ਖੇਤਰ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿ ਦੀ ਵੀ—
ਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਮ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦਾਧਾਰਂ ਯਦਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਸਂਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਯਥਾਵਦ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕੀ ਸੁਰਤ ਹੈ? ਤੂੰ ਜਗਤ ਦੀ ਬਣਤਰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਦੱਸ।
ਮੁਨਯਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍ ਏਤਤ੍ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ ਵਦਤੋ ਮਮ ਨਾਸ੍ਯ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ऽਤਿਵਿਸ੍ਤਰਃ
ਹੇ ਰਿਸੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਸੁਣੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਸਥਾਰਤਾ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਜਮ੍ਬੂਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਹ੍ਵਯੌ ਦ੍ਵੀਪੌ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਸ਼੍ ਚਾਪਰੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕੁਸ਼ਃ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਾਕਃ ਪੁष੍ਕਰਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਮਃ
ਜੰਬੂ ਤੇ ਪਲਕਸ਼ ਦੋ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ ਸ਼ਾਲਮਲ; ਕੁਸ਼, ਕ੍ਰੌਂਚ, ਸ਼ਾਕ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ।
ਏਤੇ ਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰੈਸ੍ ਤੁ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਭਿਰ੍ ਆਵृਤਾਃ ਲਵਣੇਕ੍ਸ਼ੁਸੁਰਾਸਰ੍ਪਿਰ੍ ਦਧਿਦੁਗ੍ਧਜਲੈਃ ਸਮਮ੍
ਇਹ ਟਾਪੂਆਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ: ਲੂਣ, ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੂਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਃ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਏਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਧ੍ਯੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਮੇਰੁਃ ਕਨਕਪਰ੍ਵਤਃ
ਜੰਬੂ ਟਾਪੂ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਮੇਰੂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਖੜਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਯੋਜਨੈਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚੋਚ੍ਛ੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ षੋਡਸ਼ਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਸ੍ਤृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ; ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹੇਠਾਂ ਵੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਬਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮੂਲੇ षੋਡਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ ਵਿਸ੍ਤਾਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ ਭੂਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲੋ ऽਸੌ ਕਰ੍ਣਿਕਾਕਾਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ; ਇਹ ਪਹਾੜ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਵਰਗਾ, ਕਰਣੀਕਾ ਆਕਾਰ ਵਿਚ।
ਹਿਮਵਾਨ੍ ਹੇਮਕੂਟਸ਼੍ ਚ ਨਿषਧਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਨੀਲਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼੍ ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਚ ਉਤ੍ਤਰੇ ਵਰ੍षਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਉਸਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਹਨ ਹਿਮਵਤ, ਹੇਮਕੂਟ ਤੇ ਨਿਸਧ; ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਨੀਲਾ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ—ਇਹ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣੌ ਦ੍ਵੌ ਮਧ੍ਯੇ ਦਸ਼ਹੀਨਾਸ੍ ਤਥਾਪਰੇ ਸਹਸ੍ਰਦ੍ਵਿਤਯੋਚ੍ਛ੍ਰਾਯਾਸ੍ ਤਾਵਦ੍ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਣਸ਼੍ ਚ ਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਦੀ ਮਾਪ ਲੱਖ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੱਟ ਹਨ; ਉਚਾਈ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ, ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵੀ ਉਨੀ।
ਭਾਰਤਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵਰ੍षਂ ਤਤਃ ਕਿਂਪੁਰੁषਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਹਰਿਵਰ੍षਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਨ੍ ਮੇਰੋਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਹਿਲਾ ਖੇਤਰ ਭਾਰਤ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਰੀਵਰਸ਼ ਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਰਮ੍ਯਕਂ ਚੋਤ੍ਤਰਂ ਵਰ੍षਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਾਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ ਚੈਵ ਯਥਾ ਵੈ ਭਾਰਤਂ ਤਥਾ
ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰਮਯਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਿਰਣਮਯ; ਤੇ ਉੱਤਰ ਕੁਰੂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਰਤ ਹੈ।
ਨਵਸਾਹਸ੍ਰਮ੍ ਏਕੈਕਮ੍ ਏਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਇਲਾਵृਤਂ ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸੌਵਰ੍ਣੋ ਮੇਰੁਰ੍ ਉਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਇਹਨਾਂ ਹਰੇਕ ਦੀ ਮਾਪ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ; ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਮੇਰੂ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੈ।
ਮੇਰੋਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਨਵਸਾਹਸ੍ਰਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ ਇਲਾਵृਤਂ ਮਹਾਭਾਗਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ਼੍ ਚਾਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ, ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ।
ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਾ ਵਿਤਤਾ ਮੇਰੋਰ੍ ਯੋਜਨਾਯੁਤਵਿਸ੍ਤृਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਨ੍ਦਰੋ ਨਾਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ
ਮੇਰੂ ਦੇ ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੇ ਹਨ: ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੰਦਰੋ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਹੈ।
ਵਿਪੁਲਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਦਮ੍ਬਸ੍ ਤੇषੁ ਜਮ੍ਬੂਸ਼੍ ਚ ਪਿਪ੍ਪਲੋ ਵਟ ਏਵ ਚ
ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵਿਪੁਲਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਸੁਪਾਰਸ਼ਵਾ ਪਹਾੜ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਦੰਬ, ਜੰਬੂ, ਪਿੱਪਲ ਅਤੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ਸ਼ਤਾਯਾਮਾਃ ਪਾਦਪਾ ਗਿਰਿਕੇਤਵਃ ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਸਾ ਜਮ੍ਬੂਰ੍ ਨਾਮਹੇਤੁਰ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਨਾਮ ਪਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਹਾਗਜਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਜਮ੍ਬ੍ਵਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਃ ਫਲਾਨਿ ਵੈ ਪਤਨ੍ਤਿ ਭੂਭृਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਸ਼ੀਰ੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਦੇ ਫਲ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਤੇ ਸੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਸੇਨ ਤੇषਾਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਤ੍ਰ ਜਮ੍ਬੂਨਦੀਤਿ ਵੈ ਸਰਿਤ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਸਾ ਚ ਪੀਯਤੇ ਤਨ੍ਨਿਵਾਸਿਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਤੋਂ, ਉਥੇ ਜੰਬੂਨਦੀ ਨਾਮ ਦੀ ਨਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਖੇਦੋ ਨ ਚ ਦੌਰ੍ਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਨ ਜਰਾ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ਯਃ ਤਤ੍ਪਾਨਸ੍ਵਸ੍ਥਮਨਸਾਂ ਜਨਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਮੰਦ ਬੂ ਆਉਂਦੀ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਉਂਦਾ, ਨਾ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮੀ ਹੁੰਦੀ। ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰਮृਤ੍ ਤਦ੍ਰਸਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਖਵਾਯੁਵਿਸ਼ੋषਿਤਾ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਾਖ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਸਿਦ੍ਧਭੂषਣਮ੍
ਜਦ ਨਦੀ ਦਾ ਰਸ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹਲਕੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਬੂਨਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੋਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਧਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਮੇਰੋਃ ਕੇਤੁਮਾਲਂ ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਵ੍ ਇਲਾਵृਤਮ੍
ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਭਦਰਾਸ਼ਵ, ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਕੇਤੁਮਾਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਇਹ ਦੋ ਖੇਤਰ ਹਨ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਵਨਂ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਪੂਰ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍ ਵੈਭ੍ਰਾਜਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਉਤ੍ਤਰੇ ਨਨ੍ਦਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਗੰਧਮਾਦਨ, ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵੈਭ੍ਰਾਜ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਨੰਦਨ ਜੰਗਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।