ਸ੍ਨੇਹਪਾਤ੍ਰੇ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਣੇ ਮਨ ਆਧਾਯ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ ਪੁਰੁषੋ ਯੁਕ੍ਤ ਆਰੋਹੇਤ੍ ਸੋਪਾਨਂ ਯੁਕ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣਾ ਅਡੋਲ ਮਨ ਤੇਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੜ੍ਹੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਯੋਗੀ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਥਾਯਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋਗਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਅਮਲਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਗ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਚ ਨਾਵਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਕਰ੍ਣਧਾਰਃ ਸਮਾਹਿਤਃ ਮਹਾਰ੍ਣਵਗਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਯੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ ਤੁ ਪਤ੍ਤਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾਵ ਦਾ ਮਾਲਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਨਾਵ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੱਟਣ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ—
ਤਦ੍ਵਦ੍ ਆਤ੍ਮਸਮਾਧਾਨਂ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯੋਗੇਨ ਯੋਗਵਿਤ੍ ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦੇਹਮ੍ ਇਮਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੈ, ਉਹ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਮਾਧੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਓ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਔਖਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰਥਿਸ਼੍ ਚ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਇष੍ਟਂ ਨਯਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਧਨ੍ਵਿਨਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਥੈਵ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾ ਯੋਗੀ ਧਾਰਣਾਸੁ ਸਮਾਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮੁਕ੍ਤ ਇਵਾਸ਼ੁਗਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਓ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਧਾਰਨਾ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਛੱਡਿਆ ਤੀਰ।
ਆਵਿਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋ ऽਵਤਿष੍ਠਤਿ ਸੋ ऽਚਲਃ ਪਾਸ਼ਂ ਹਤ੍ਵੇਵ ਮੀਨਾਨਾਂ ਪਦਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਸੋ ऽਜਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਕੇ, ਮਛਲੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਬੁੱਢੇਪੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਚ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਹृਦਿ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਵਾਪਿ ਘ੍ਰਾਣੇ ਚਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਨਾਭੀ, ਸਿਰ, ਪੇਟ, ਦਿਲ, ਛਾਤੀ, ਪਾਸਿਆਂ, ਦੇਖਣ, ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਸੁੰਘਣ ਵਿਚ, ਹੇ ਅਤੁਟ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ—
ਸ੍ਥਾਨੇष੍ਵ੍ ਏਤੇषੁ ਯੋ ਯੋਗੀ ਮਹਾਵ੍ਰਤਸਮਾਹਿਤਃ ਆਤ੍ਮਨਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੁਖਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੀਘ੍ਰਮ੍ ਅਚਲਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਯਦੀਚ੍ਛਤਿ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਸਾੜ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਾ ਯੋਗ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਹਾਰਾਨ੍ ਕੀਦृਸ਼ਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਨਿ ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਤ੍ਤਮ ਯੋਗੀ ਬਲਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਤਿ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਖਾਓਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੀ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਜੋ ਯੋਗੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਕਣਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਿਣ੍ਯਾਕਸ੍ਯ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ੍ਨੇਹਾਨਾਂ ਵਰ੍ਜਨੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯੋਗੀ ਬਲਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇਓ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਅਨਾਜ ਤੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਦਾ ਮੋਡਰੇਟ ਖਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਲ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਯਾਵਕਂ ਰੂਕ੍ਸ਼ਂ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਏਕਾਹਾਰੀ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗੀ ਬਲਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਯੋਗੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰੁੱਖਾ ਜੌ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਪਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਮਾਸਾਨ੍ ऋਤੂਂਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਂਚਰਂਸ਼੍ ਚ ਗੁਹਾਸ੍ ਤਥਾ ਅਪਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪਯੋਮਿਸ਼੍ਰਾ ਯੋਗੀ ਬਲਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਯੋਗੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੱਖ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਣੀ-ਦੁੱਧ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਖਣ੍ਡਮ੍ ਅਪਿ ਵਾ ਮਾਸਂ ਸਤਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਉਪੋष੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗੀ ਬਲਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਕ੍ਰੋਧਂ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਂ ਵਰ੍षਮ੍ ਏਵ ਚ ਭਯਂ ਸ਼ੋਕਂ ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਪਂ ਪੌਰੁषਾਨ੍ ਵਿषਯਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਠੰਡ, ਗਰਮੀ, ਮੀਂਹ, ਡਰ, ਦੁੱਖ, ਨੀਂਦ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਅਰਤਿਂ ਦੁਰ੍ਜਯਾਂ ਚੈਵ ਘੋਰਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਤਥਾ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਦੁਰ੍ਜਯਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਔਖੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਿਰਸਤਾ, ਛੂਹ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੁਸਤਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਦੀਪਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਾ ਵੀਤਰਾਗਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਧ੍ਯਾਨਾਧ੍ਯਯਨਸਂਪਦਾ
ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਪਾਠ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਸੁਖਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਗਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏष ਮਤਃ ਪਨ੍ਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾਮ੍ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵ੍ਰਜਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ
ਇਹ ਰਾਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵਨਂ ਘੋਰਂ ਬਹੁਸਰ੍ਪਸਰੀਸृਪਮ੍ ਸ਼੍ਵਭ੍ਰਵਤ੍ ਤੋਯਹੀਨਂ ਚ ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਬਹੁਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸੱਪ ਤੇ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਖੱਡ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਹ ਔਖਾ ਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਅਭਕ੍ਤਮ੍ ਅਟਵੀਪ੍ਰਾਯਂ ਦਾਵਦਗ੍ਧਮਹੀਰੁਹਮ੍ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਤਸ੍ਕਰਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣਾਭਿਪਤੇਤ੍ ਤਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵੱਸਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੰਗਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਦਰੱਖਤ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਾਹ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਫਿਰ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਮਾਰ੍ਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵ੍ਰਜਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮੇਣੋਪਰਮੇਨ੍ ਮਾਰ੍ਗਾਦ੍ ਬਹੁਦੋषੋ ऽਪਿ ਸਂਮਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਰਾਹ ਬਹੁਤ ਖਾਮੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਥੇਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰਾਸੁ ਨਿਸ਼ਿਤਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਧਾਰਣਾ ਸਾ ਤੁ ਯੋਗਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗੇਯਮ੍ ਅਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਯੋਗ ਦਾ ਰਾਹ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਿੱਖੀਆਂ ਉਸਤਰੀਆਂ 'ਤੇ ਚਲਣ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਔਖੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ।
ਵਿषਮਾ ਧਾਰਣਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਨ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਨੇਤृਹੀਨਾ ਯਥਾ ਨਾਵਃ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਤੁ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਧਾਰਨਾ ਔਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਮਲਾਹ ਦੇ ਨੌਕਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਮੰਜਿਲ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ।
ਯਸ੍ ਤੁ ਤਿष੍ਠਤਿ ਯੋਗਾਧੌ ਧਾਰਣਾਸੁ ਯਥਾਵਿਧਿ ਮਰਣਂ ਜਨ੍ਮਦੁਃਖਿਤ੍ਵਂ ਸੁਖਿਤ੍ਵਂ ਸ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ, ਜਨਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਯਤਂ ਨਾਨਾਮੁਨਿਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ਪਰਂ ਯੋਗਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਯੋਗ ਦਾ ਉੱਚ ਰਾਹ ਪੱਕਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਂ ਹਿ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਈਸ਼ਂ ਵਰਦਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਭਵਂ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵਂ ਯਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸੁਮਹਾਨੁਭਾਵਾਨ੍
ਉਹ ਉੱਚ ਰਾਹ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਮਸ਼੍ ਚ ਕष੍ਟਂ ਸੁਮਹਦ੍ ਰਜਸ਼੍ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪਰਾਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਦੇਵੀਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਂ ਤੇਜਸ਼੍ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸੁਮਹਚ੍ ਚ ਧੈਰ੍ਯਮ੍
ਅੰਧਕਾਰ, ਵੱਡਾ, ਰਜਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਤਵ, ਉੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਿੱਧੀ, ਦੇਵੀ ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਤੇਜ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧੈਰਜ—
ਤਾਰਾਧਿਪਂ ਖੇ ਵਿਮਲਂ ਸੁਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਰਗਾਨ੍ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨ੍ ਉਦਧੀਂਸ਼੍ ਚ ਵਾਚਲਾਨ੍ ਨਦੀਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਨਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਾਗਾਨ੍
ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਪ, ਪਿਤਰ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਆਪਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ—
ਸਾਧ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਯਕ੍ਸ਼ਗਣਾਨ੍ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼ੇਤ ਯੋਗੀ ਨਚਿਰਾਦ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ
ਸਾਧਿਆ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਪੁਰਸ਼ ਤੇ ਔਰਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਜਲਦੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।