ਕਾਰੁਣ੍ਯੇਨਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤृष੍ਣਾਂ ਚ ਪਰਿਤੋषਤਃ ਉਤ੍ਥਾਨੇਨ ਜਯੇਤ੍ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਵਿਤਰ੍ਕਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਜ੍ ਜਯੇਤ੍
ਦਇਆ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਪ ਨੂੰ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਲਸ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਸੰਦੇਹ ਨੂੰ ਜਿੱਤੋ।
ਮੌਨੇਨ ਬਹੁਭਾषਾਂ ਚ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇਣ ਚ ਭਯਂ ਜਯੇਤ੍ ਯਚ੍ਛੇਦ੍ ਵਾਙ੍ਮਨਸੀ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਾਂ ਯਚ੍ਛੇਜ੍ ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਚੁੱਪ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਬੋਲਣ ਨੂੰ, ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਡਰ ਨੂੰ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ।
ਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਾ ਮਹਾਨ੍ ਯਚ੍ਛੇਤ੍ ਤਂ ਯਚ੍ਛੇਚ੍ ਛਾਨ੍ਤਿਰ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਤਦ੍ ਏਤਦ੍ ਉਪਸ਼ਾਨ੍ਤੇਨ ਬੋਦ੍ਧਵ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਕਰ੍ਮਣਾ
ਆਤਮਾ ਹੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਰੋਕੋ। ਇਹ ਗੱਲ ਉਹ ਜਾਣੇ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਯੋਗਦੋषਾਨ੍ ਸਮੁਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਪਞ੍ਚ ਯਾਨ੍ ਕਵਯੋ ਵਿਦੁਃ ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਲੋਭਂ ਚ ਭਯਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਪਞ੍ਚਮਮ੍
ਯੋਗ ਦੇ ਪੰਜ ਔਗੁਣ—ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲੋਭ, ਡਰ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਸੁੱਤ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਾ ਕੇ,
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਿषੇਵੇਤ ਯਥਾਵਦ੍ ਯੋਗਸਾਧਨਾਤ੍ ਧ੍ਯਾਨਮ੍ ਅਧ੍ਯਯਨਂ ਦਾਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਹ੍ਰੀਰ੍ ਆਰ੍ਜਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ, ਪਾਠ, ਦਾਨ, ਸਚਾਈ, ਲਜਾ, ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਧੀਰਜ ਅਭਿਆਸ ਕਰ।
ਸ਼ੌਚਮ੍ ਆਚਾਰਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਸਂਯਮਃ ਏਤੈਰ੍ ਵਿਵਰ੍ਧਤੇ ਤੇਜਃ ਪਾਪ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਪਹਨ੍ਤਿ ਚ
ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਕ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਾਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਾ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਧੂਤਪਾਪਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਲਘ੍ਵਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਘੱਟ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੌ ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ੇਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍ ਅਮੂਢਤ੍ਵਮ੍ ਅਸਙ੍ਗਿਤ੍ਵਂ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਨਮ੍
ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜਾਓ: ਭਟਕਾਵਾ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਲਗਾਵਟ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਤਿਆਗੋ।
ਅਦੈਨ੍ਯਮ੍ ਅਨੁਦੀਰ੍ਣਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਦ੍ਵੇਗੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਿਃ ਏष ਮਾਰ੍ਗੋ ਹਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਵਿਮਲਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਤਥਾ ਵਾਕ੍ਕਾਯਮਨਸਾਂ ਨਿਯਮਾਃ ਕਾਮਤੋ ऽਵ੍ਯਯਾਃ
ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਰਹੋ—ਇਹੀ ਮੋਖ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ: ਸਾਫ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੋਲ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਯੋਗਸ੍ਯ ਨੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਤਵ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿਦਿਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਾਂਖ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਫਰਕ ਬਤਾਓ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ ਹੋ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਸਾਂਖ੍ਯਾਃ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਯੋਗਾਨ੍ ਯੋਗਵਿਦੁਤ੍ਤਮਾਃ ਵਦਨ੍ਤਿ ਕਾਰਣੈਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੋਦ੍ਭਵਨਾਯ ਵੈ
ਸਾਂਖ ਦੇ ਪੱਖੀ ਸਾਂਖ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਵਧੀਆ ਜਾਣੂ ਯੋਗ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੀਆ ਕਾਰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਃ ਕਥਂ ਮੁਚ੍ਯੇਦ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵਦਨ੍ਤਿ ਕਾਰਣੈਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯੋਗਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਮਨੀषਿਣਃ
ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਵਧੀਆ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੋਗ ਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।
ਵਦਨ੍ਤਿ ਕਾਰਣਂ ਵੇਦਂ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਵਿਜ੍ਞਾਯੇਹ ਗਤੀਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਰਕ੍ਤੋ ਵਿषਯੇषੁ ਯਃ
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਸਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਂਖ ਵੇਦ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਇੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸ ਦੇਹਾਤ੍ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਦ੍ ਇਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਏਤਦ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਃ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਵੈ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ। ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਂਖ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕਾਰਣਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਮਰ੍ਥਂ ਵਚਨਂ ਹਿਤਮ੍ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਹਿ ਮਤਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਿष੍ਟਸਂਮਤੈਃ
ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਰਕ ਤੇ ਚੰਗਾ ਬੋਲ ਮੰਨੋ। ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਹੇਤਵੋ ਯੋਗਾਃ ਸਾਂਖ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਃ ਉਭੇ ਚੈਤੇ ਮਤੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇ ਸਮਵੇਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਯੋਗ ਤਰਕ ਤੇ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ; ਸਾਂਖ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਭੇ ਚੈਤੇ ਮਤੇ ਜ੍ਞਾਤੇ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ਿष੍ਟਸਂਮਤੇ ਅਨੁष੍ਠਿਤੇ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਯੇਤਾਂ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਹ, ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਮਝੇ ਅਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲ੍ਯਂ ਸ਼ੌਚਂ ਤਯੋਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਯਾ ਭੂਤੇषੁ ਚਾਨਘਾਃ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਧਾਰਣਂ ਤੁਲ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤ੍ਵ੍ ਅਸਮਂ ਤਯੋਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਹ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇ ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੋ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਤੁਲ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੌਚਂ ਦਯਾ ਚਾਤ੍ਰ ਮਹਾਮੁਨੇ ਤੁਲ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਨ੍ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਚਨ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਦਇਆ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਇਕੋ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝਾ ਦੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਰਾਗਂ ਮੋਹਂ ਤਥਾ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਕੇਵਲਮ੍ ਯੋਗਾਸ੍ਥਿਰੋਦਿਤਾਨ੍ ਦੋषਾਨ੍ ਪਞ੍ਚੈਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਾਨ੍
ਮੋਹ, ਭਟਕਾਵਾ, ਲਗਾਵ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ — ਇਹ ਪੰਜ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰਤਾ ਕਰਕੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾ ਵਾਨਿਮਿषਾਃ ਸ੍ਥੂਲਂ ਜਾਲਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ ਜਲਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਯੋਗਾਤ੍ ਤਤ੍ ਪਦਂ ਵੀਤਕਲ੍ਮषਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਮੋਟਾ ਜਾਲ ਤੋੜ ਕੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਜਾਲ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਪਵਿਤਰ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉਸ ਮੰਜਿਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਵਾਗੁਰਾਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਲਵਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਮृਗਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਰ੍ ਵਿਮਲਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧਨੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹਿਰਣ ਜਾਲ ਤੋੜ ਕੇ ਸਾਫ ਰਾਹ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੋਭਜਾਨਿ ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬਨ੍ਧਨਾਨਿ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗਾਤ੍ ਪਰਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਮਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਲੋਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਪਵਿਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਚਲਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਵਿਲਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਾਗੁਰਾਸੁ ਤਥਾਪਰੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹਸ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਯੋਗਬਲਾਦ੍ ऋਤੇ
ਪਰ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ — ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਲਹੀਨਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਥਾ ਜਾਲਂ ਗਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬਨ੍ਧਂ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਘਾ ਯੋਗਾਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਤੇ ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਐਸੇ ਯੋਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਚ ਸ਼ਕੁਨਾਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਾਲਮ੍ ਅਰਿਂਦਮਾਃ ਤਤ੍ਰਾਸ਼ਕ੍ਤਾ ਵਿਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੁ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਪਤਲਾ ਜਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਜੈਰ੍ ਬਨ੍ਧਨੈਰ੍ ਬਦ੍ਧਾਸ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਯੋਗਪਰਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅਬਲਾ ਨ ਵਿਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਕਰਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ, ਪਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਲ੍ਪਕਸ਼੍ ਚ ਯਥਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਬਲਃ ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤ ਇਨ੍ਧਨੈਃ ਸ੍ਥੂਲੈਸ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਯੋਗਬਲਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅੱਗ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੋਟੇ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਚ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਜਾਤਬਲਃ ਪੁਨਃ ਸਮੀਰਣਗਤਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਦਹੇਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮਹੀਮ੍ ਇਮਾਮ੍
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੁੜ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਬਲੋ ਯੋਗੀ ਦੀਪ੍ਤਤੇਜਾ ਮਹਾਬਲਃ ਅਨ੍ਤਕਾਲ ਇਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸਂਸ਼ੋषਯੇਜ੍ ਜਗਤ੍
ਜੋ ਯੋਗੀ ਸੱਚ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਹਾਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸੁੱਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।