ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਯਦਾ ਵਰ੍ਣਾਵਰੇ ਜਨਾਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਤ੍ ਕषਾਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਦ ਨੀਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਅਪਣਾਉਣਗੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਕਸ਼ਾਯ ਯੁਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਵਰ੍षਂ ਮਹਾਵਾਤਂ ਮਹਾਤਪਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਤਤ੍ ਕषਾਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯੁਗ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ, ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ, ਵੱਡੇ ਹਵਾ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਰਮੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਇਹ ਕਸ਼ਾਯ ਯੁਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਰਾਜਾਨਃ ਕਰ੍ਣਵੇਦਿਨਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਉਪਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਕੰਨ-ਵੇਧੇ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਗੇ।
ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਾਃ ਕੁਨੇਤਾਰੋ ऽਭਿਮਾਨਿਨਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਵृਥਾਵ੍ਰਤਾਃ
ਬਿਨਾ ਪਾਠ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ, ਮਾੜੇ ਨੇਤਾ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਝੂਠੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਮੂਰ੍ਖਾਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਥਪਰਾ ਲੁਬ੍ਧਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋਪਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਚ੍ਯੁਤਾ ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਤ੍
ਮੂਰਖ, ਧਨ ਦੇ ਲਾਲਚੀ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਘਟੀਆ, ਘਟੀਆ ਸਾਮਾਨ ਵਾਲੇ, ਮੰਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਣਗੇ।
ਹਰ੍ਤਾਰਃ ਪਰਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਾਃ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੋਪਧਾਃ ਪ੍ਰਿਯਸਾਹਸਾਃ
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਚੁਰਾਣਗੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਗੇ, ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਮਾੜੇ, ਧੋਖੇਬਾਜ, ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਮਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੋਣਗੇ।
ਤੇषੁ ਪ੍ਰਭਵਮਾਣੇषੁ ਜਨੇष੍ਵ੍ ਅਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਭਾਵਿਨੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯੋ ਬਹੁਰੂਪਿਣਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਣਗੇ।
ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਕਥਾਯੋਗੇਨ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਆਦਰ ਕਰਣਗੇ।
ਸਸ੍ਯਚੌਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਚੈਲਾਪਹਾਰਿਣਃ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਹਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਰਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਹਾਰਿਣਃ
ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਚੋਰ ਹੋਣਗੇ, ਕਪੜੇ ਚੁਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣਗੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਟੋਕਰੀਆਂ ਚੁਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣਗੇ।
ਚੌਰਾਸ਼੍ ਚੌਰਸ੍ਯ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਹਨ੍ਤਾ ਹਨ੍ਤੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚੌਰੈਸ਼੍ ਚੌਰਕ੍ਸ਼ਯੇ ਚਾਪਿ ਕृਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣਗੇ, ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣਗੇ, ਤੇ ਜਦ ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਸੁੱਖ-ਚੈਨ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿਃਸਾਰੇ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੇ ਕਾਲੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯੇ ਸਂਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ ਨਰਾ ਵਨਂ ਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰਭਾਰਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਜਦ ਸਮਾਂ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੰਮਕਾਜ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਲੋਕ ਭਾਰੀ ਝੁਕਾਂ ਦੇ ਤਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣ੍ਯ੍ ਉਪਰਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਿ ਚ ਕੀਟਮੂषਿਕਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜਦ ਯਜਨ-ਕਰਮ ਰੁਕ ਜਾਣਗੇ, ਰਾਖਸ਼, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਕੀੜੇ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸੱਪ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਸਾਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਚੈਵ ਬਨ੍ਧੁषੁ ਉਦ੍ਦੇਸ਼ੇषੁ ਨਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁੱਖ, ਵਾਫ਼ੀ ਰੋਟੀ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਪਾ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਵਯਂਪਾਲਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੌਰਾਃ ਪ੍ਲਵਸਂਭਾਰਸਂਭृਤਾਃ ਮਣ੍ਡਲੈਃ ਸਂਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਚੋਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾਉਣਗੇ।
ਸ੍ਵਦੇਸ਼ੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਨਿਃਸਾਰਾਃ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕਾਲਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇੰਝ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਦਾਯ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾ ਭਯਾਤ੍ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਸਂਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਣਗੇ।
ਅਙ੍ਗਾਨ੍ ਵਙ੍ਗਾਨ੍ ਕਲਿਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਾਨ੍ ਅਥ ਕੋਸ਼ਲਾਨ੍ ऋषਿਕਾਨ੍ਤਗਿਰਿਦ੍ਰੋਣੀਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਲੋਕ ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਕਲਿੰਗ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਕੋਸ਼ਲ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਚ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਕੂਲਂ ਚ ਲਵਣਾਮ੍ਭਸਃ ਵਿਵਿਧਂ ਜੀਰ੍ਣਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਲ੍ਕਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਜਿਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪਾਸੇ, ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਰਾਣੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਨਾਲ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਭੂਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ਅਰਣ੍ਯੇषੁ ਚ ਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਗਣੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਕੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਲੋਕ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੇ।
ਨੈਵ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਨਵਾਰਣ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾ ਅਗੋਪ੍ਤਾਰਸ਼੍ ਚ ਗੋਪ੍ਤਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਧਰਤੀ ਨਾ ਤਾਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਨਵੇਂ ਜੰਗਲ ਬਣਣਗੇ; ਰਾਜੇ ਕਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਮृਗੈਰ੍ ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਹਂਗੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਵਾਪਦੈਃ ਸਰ੍ਪਕੀਟਕੈਃ ਮਧੁਸ਼ਾਕਫਲੈਰ੍ ਮੂਲੈਰ੍ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਲੋਕ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਮੱਛੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਕੀੜਿਆਂ, ਮਧੂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਜੜਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਫਲਾਹਾਰਾ ਵਲ੍ਕਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਜਿਨਾਨਿ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਮੁਨਿਜਨਸ੍ ਤਥਾ
ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ ਰਹਿਣਗੇ।
ਬੀਜਾਨਾਮ੍ ਅਕृਤਸ੍ਨੇਹਾ ਆਹਤਾਃ ਕਾष੍ਠਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਃ ਅਜੈਡਕਂ ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਪਾਲਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਤੇਲ ਨਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਕਰੀਆਂ, ਭੇੜਾਂ, ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਉਠਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਗੇ।
ਨਦੀਸ੍ਰੋਤਾਂਸਿ ਰੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੋਯਾਰ੍ਥਂ ਕੂਲਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਵ੍ਯਵਹਾਰੇਣ ਵਿਪਣਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਲਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਹਾਅ ਖੋਦਣਗੇ, ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵਸਣਗੇ, ਤੇ ਪੱਕੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵਪਾਰ ਕਰਨਗੇ।
ਤਨੂਰੁਹੈਰ੍ ਯਥਾਜਾਤੈਃ ਸਮਲਾਨ੍ਤਰਸਂਭृਤੈਃ ਬਹ੍ਵਪਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਹੀਨਾਃ ਕੁਲਸ਼ੀਲਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਮਲ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨੇਕੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਨਰਾਸ਼੍ ਚਾਧਰ੍ਮਜੀਵਿਨਃ ਹੀਨਾ ਹੀਨਂ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਜਾ ਸਮਨੁਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਅਧਰਮ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਵਣਗੇ; ਜੋ ਘੱਟ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਓਹੀ ਰਾਹ ਅਪਣਾਵਣਗੇ।
ਆਯੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਬਲਾ ਵਿषਯਗ੍ਲਾਨਾ ਜਰਾਸ਼ੋਕੈਰ੍ ਅਭਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ; ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਰੋਗੈਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ਆਯੁਃਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸਂਰੋਧਾਦ੍ ਵਿषਯਾਦ੍ ਉਪਰਂਸ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਘਟਾਈ ਕਰ ਦੇਣਗੀਆਂ; ਉਮਰ ਦੀ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਣਗੇ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਾਧੂਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਰਤਾਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋਪਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣਗੇ, ਸੁਣਨ-ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਸਚ ਨੂੰ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ-ਵਿਹਾਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਕਾਮਾਨਾਮ੍ ਅਲਾਭਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਣਗੇ, ਜਦ ਕਿ ਨਾਸ ਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋਣਗੇ।