ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ੍ਯੁਤੇ ਧਰ੍ਮੇ ਗੁਣਹੀਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੀਲਵ੍ਯਸਨਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਹ੍ਰਾਸਮ੍ ਆਯੁषਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਧਰਮ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਲੋਕ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਅਸਨ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਘਟਾ ਲੈਣਗੇ।
ਆਯੁਰ੍ਹਾਨ੍ਯਾ ਬਲਗ੍ਨਾਨਿਰ੍ ਬਲਗ੍ਨਾਨ੍ਯਾ ਵਿਵਰ੍ਣਤਾ ਵੈਵਰ੍ਣ੍ਯਾਦ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਸਂਪੀਡਾ ਨਿਰ੍ਵੇਦੋ ਵ੍ਯਾਧਿਪੀਡਨਾਤ੍
ਉਮਰ ਘਟ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਕਤ ਘਟਣ ਨਾਲ ਰੰਗ ਵੀ ਉਡ ਜਾਵੇਗਾ; ਰੰਗ ਉਡਣ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਆਵੇਗੀ; ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿਰ੍ਵੇਦਾਦ੍ ਆਤ੍ਮਸਂਬੋਧਃ ਸਂਬੋਧਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਤਾ ਏਵਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰਾਂ ਕਾष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृਤਂ ਯੁਗਮ੍
ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਆਪ-ਸਮਝ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗੀ; ਆਪ-ਸਮਝ ਤੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਆਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੱਦ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗੇ।
ਉਦ੍ਦੇਸ਼ਤੋ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਤਾਂ ਗਤਾਃ ਕਿਂਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਤੁ ਕੇਚਿਦ੍ ਅਤ੍ਰ ਕੁਤੂਹਲਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖੀ ਹੋਣਗੇ, ਕੁਝ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਕੁਝ ਦੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਕੁਝ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣਗੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਨੁਮਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਮਾਣਮ੍ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ ਅਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਪਰੇ ਜਨਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਣਾ ਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਹੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਪੱਕੀ ਮਾਪਦੰਡ ਦੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਨਾਸ੍ਤਿਕ੍ਯਪਰਤਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕੇਚਿਦ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਲੋਪਕਾਃ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਮੂਢਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣਗੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ; ਮੂਰਖ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੁਜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਦਵਾਨ ਮੰਨਣਗੇ।
ਤਦਾਤ੍ਵਮਾਤ੍ਰਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇਯਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਸ੍ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਜ੍ਞਾਨਵਿਲੋਪਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਲੋਕ ਸਿਰਫ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਣਗੇ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ; ਉਹ ਦਿਖਾਵੇਬਾਜ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਣਗੇ।
ਤਥਾ ਵਿਲੁਲਿਤੇ ਧਰ੍ਮੇ ਜਨਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ ਸਮਾਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਨਸ਼ੀਲਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਦ ਧਰਮ ਵਿਚ ਉਲਝਣ ਆਵੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਦਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਵਯਂਗੁਪ੍ਤਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਾਃ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਲੋਕੇ ਤਤ੍ ਕषਾਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਗੇ, ਬੇਦਰਦ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋਣਗੇ; ਇਹ ਕਸ਼ਾਯ ਯੁਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਕषਾਯੋਪਪ੍ਲਵੇ ਕਾਲੇ ਜ੍ਞਾਨਨਿष੍ਠਾਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮ੍ ਅਲ੍ਪੇਨ ਕਾਲੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰੁਪਸ੍ਕृਤਾਃ
ਜਦ ਕਸ਼ਾਯ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਨੀਵ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਦੇ ਹਨ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਣਗੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਯਦਾ ਵਰ੍ਣਾਵਰੇ ਜਨਾਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਤ੍ ਕषਾਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਦ ਨੀਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਅਪਣਾਉਣਗੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਕਸ਼ਾਯ ਯੁਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਵਰ੍षਂ ਮਹਾਵਾਤਂ ਮਹਾਤਪਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਤਤ੍ ਕषਾਯਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯੁਗ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ, ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ, ਵੱਡੇ ਹਵਾ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਰਮੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਇਹ ਕਸ਼ਾਯ ਯੁਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਰਾਜਾਨਃ ਕਰ੍ਣਵੇਦਿਨਃ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਉਪਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਕੰਨ-ਵੇਧੇ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਗੇ।
ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਾਃ ਕੁਨੇਤਾਰੋ ऽਭਿਮਾਨਿਨਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਵृਥਾਵ੍ਰਤਾਃ
ਬਿਨਾ ਪਾਠ ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ, ਮਾੜੇ ਨੇਤਾ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਝੂਠੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਮੂਰ੍ਖਾਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਥਪਰਾ ਲੁਬ੍ਧਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ ਵ੍ਯਵਹਾਰੋਪਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਚ੍ਯੁਤਾ ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਤ੍
ਮੂਰਖ, ਧਨ ਦੇ ਲਾਲਚੀ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਘਟੀਆ, ਘਟੀਆ ਸਾਮਾਨ ਵਾਲੇ, ਮੰਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਣਗੇ।
ਹਰ੍ਤਾਰਃ ਪਰਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਾਃ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੋਪਧਾਃ ਪ੍ਰਿਯਸਾਹਸਾਃ
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਚੁਰਾਣਗੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਗੇ, ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਮਾੜੇ, ਧੋਖੇਬਾਜ, ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਮਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੋਣਗੇ।
ਤੇषੁ ਪ੍ਰਭਵਮਾਣੇषੁ ਜਨੇष੍ਵ੍ ਅਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਭਾਵਿਨੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯੋ ਬਹੁਰੂਪਿਣਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਣਗੇ।
ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਕਥਾਯੋਗੇਨ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਆਦਰ ਕਰਣਗੇ।
ਸਸ੍ਯਚੌਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਚੈਲਾਪਹਾਰਿਣਃ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਹਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਰਣ੍ਡਾਨਾਂ ਚ ਹਾਰਿਣਃ
ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਚੋਰ ਹੋਣਗੇ, ਕਪੜੇ ਚੁਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣਗੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਟੋਕਰੀਆਂ ਚੁਰਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣਗੇ।
ਚੌਰਾਸ਼੍ ਚੌਰਸ੍ਯ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਹਨ੍ਤਾ ਹਨ੍ਤੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚੌਰੈਸ਼੍ ਚੌਰਕ੍ਸ਼ਯੇ ਚਾਪਿ ਕृਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣਗੇ, ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣਗੇ, ਤੇ ਜਦ ਚੋਰ ਚੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਸੁੱਖ-ਚੈਨ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਿਃਸਾਰੇ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤੇ ਕਾਲੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯੇ ਸਂਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ ਨਰਾ ਵਨਂ ਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰਭਾਰਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਜਦ ਸਮਾਂ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੰਮਕਾਜ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਲੋਕ ਭਾਰੀ ਝੁਕਾਂ ਦੇ ਤਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣ੍ਯ੍ ਉਪਰਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਿ ਚ ਕੀਟਮੂषਿਕਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜਦ ਯਜਨ-ਕਰਮ ਰੁਕ ਜਾਣਗੇ, ਰਾਖਸ਼, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਕੀੜੇ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸੱਪ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਸਾਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਚੈਵ ਬਨ੍ਧੁषੁ ਉਦ੍ਦੇਸ਼ੇषੁ ਨਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁੱਖ, ਵਾਫ਼ੀ ਰੋਟੀ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਪਾ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਵਯਂਪਾਲਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚੌਰਾਃ ਪ੍ਲਵਸਂਭਾਰਸਂਭृਤਾਃ ਮਣ੍ਡਲੈਃ ਸਂਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਚੋਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਗਰੁੱਪ ਬਣਾਉਣਗੇ।
ਸ੍ਵਦੇਸ਼ੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਾ ਨਿਃਸਾਰਾਃ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕਾਲਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍
ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇੰਝ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਦਾਯ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾ ਭਯਾਤ੍ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਸਂਤਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਣਗੇ।
ਅਙ੍ਗਾਨ੍ ਵਙ੍ਗਾਨ੍ ਕਲਿਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਾਨ੍ ਅਥ ਕੋਸ਼ਲਾਨ੍ ऋषਿਕਾਨ੍ਤਗਿਰਿਦ੍ਰੋਣੀਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਲੋਕ ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਕਲਿੰਗ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਕੋਸ਼ਲ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਚ ਹਿਮਵਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਕੂਲਂ ਚ ਲਵਣਾਮ੍ਭਸਃ ਵਿਵਿਧਂ ਜੀਰ੍ਣਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਲ੍ਕਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਜਿਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪਾਸੇ, ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਰਾਣੇ ਪੱਤਿਆਂ, ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਨਾਲ ਪਨਾਹ ਲੈਣਗੇ।
ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਭੂਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ਅਰਣ੍ਯੇषੁ ਚ ਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਗਣੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਕੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣਗੇ; ਲੋਕ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਗੇ।
ਨੈਵ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਨਵਾਰਣ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾ ਅਗੋਪ੍ਤਾਰਸ਼੍ ਚ ਗੋਪ੍ਤਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਧਰਤੀ ਨਾ ਤਾਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਨਵੇਂ ਜੰਗਲ ਬਣਣਗੇ; ਰਾਜੇ ਕਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।