ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਚੁਰਤ੍ਵਂ ਚ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਤਗਤੇ ਯੁਗੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਧ ਜਾਣਗੇ, ਗਾਂ ਘਟ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤਨਿਵਾਸਿਨਃ ਨਿਰ੍ਹ੍ਰੀਕਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨष੍ਟਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੰਤਜ ਮੱਧ ਵਰਗ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ, ਮੱਧ ਵਰਗ ਅੰਤਜਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ; ਸਭ ਲੋਕ ਬੇਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।
ਤਪੋਯਜ੍ਞਫਲਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ऋਤਵੋ ਵਿਪਰੀਤਾਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਵੇਚਣਗੇ, ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਹਾਯਨਾ ਦਮ੍ਯਾਃ ਕਲੌ ਲਾਙ੍ਗਲਧਾਰਿਣਃ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਪਸ਼ੂ ਦੋ ਸਾਲ ਹੀ ਜੀਵਣਗੇ, ਕਿਸਾਨ ਹਲ ਚੁੱਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਅਜੀਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਵੇਗਾ ਜਦ ਜੁਗ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨਾਥਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯਥਾ ਨਿਮ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਲੋਕ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਰੱਖਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕ ਨੀਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਬੇ ਹੋਏ।
ਪਿਤृਦੇਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤੇ ਯੁਗੇ
ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਣਗੇ।
ਊषਰਾ ਬਹੁਲਾ ਭੂਮਿਃ ਪਨ੍ਥਾਨਸ੍ ਤਸ੍ਕਰਾਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ... ਵਾਣਿਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਜੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਾਹਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਪਾਰੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ।
ਪਿਤृਦਾਯਾਦਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਭਜਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਹਰਣੇ ਯਤ੍ਨਵਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਲੋਭਾਦਿਭਿਰ੍ ਵਿਰੋਧਿਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਝਗੜਦੇ ਹਨ।
ਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯੇ ਤਥਾ ਰੂਪੇ ਰਤ੍ਨੇ ਚੋਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਨਾਰ੍ਯਃ ਕੇਸ਼ੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਘਟ ਜਾਣ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਣਗੀਆਂ।
ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਤਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਾ ਰਤਿਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਕੁਸ਼ੀਲਾਨਾਰ੍ਯਭੂਯਿष੍ਠਾ ਵृਥਾਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪੁਰੁषਾਲ੍ਪਂ ਬਹੁਸ੍ਤ੍ਰੀਕਂ ਤਦ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਾਰੀਗਰ ਆਦਮੀ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠੀ ਸ਼ਕਲ ਰੱਖਣਗੇ। ਮਰਦ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਧੇਰੇ—ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਬਹੁਯਾਚਨਕੋ ਲੋਕੋ ਨ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਰਾਜਚੌਰਾਗ੍ਨਿਦਣ੍ਡਾਦਿਕ੍ਸ਼ੀਣਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਉਪੈष੍ਯਤਿ
ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੰਗਣਗੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਰਾਜੇ, ਚੋਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਫਲਾਨਿ ਚ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਤਰੁਣਾ ਵृਦ੍ਧਸ਼ੀਲਿਨਃ ਅਸ਼ੀਲਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਸਲਾਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੀਆਂ। ਨੌਜਵਾਨ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਰੱਖਣਗੇ। ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ—ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਰ੍षਾਸੁ ਪਰੁषਾ ਵਾਤਾ ਨੀਚਾਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਵਰ੍षਿਣਃ ਸਂਦਿਗ੍ਧਃ ਪਰਲੋਕਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਵਾ ਤਿੱਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੇਠਲੇ ਲੋਕ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਮੀਂਹ ਪਾਵਣਗੇ। ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਇਵ ਚ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯੋਪਜੀਵਿਨਃ ਯੁਗਾਪਕ੍ਰਮਣੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਰਾਜੇ ਵਪਾਰੀ ਵਾਂਗ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ। ਜਦ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਉਤਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਅਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਯਾਃ ਸ਼ਪਥਾਸ੍ ਤਥਾ ऋਣਂ ਸਵਿਨਯਭ੍ਰਂਸ਼ਂ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੁਕੱਦਮੇ ਤੇ ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਕਸਮਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਕਰਜ਼ਾ ਇੱਜ਼ਤ ਬਿਨਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਹ ਸਭ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਫਲੋ ਹਰ੍षਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਸਫਲੋ ਨृਣਾਮ੍ ਅਜਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਨਿਰੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਯਸੋ ऽਰ੍ਥੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਖੁਸ਼ੀ ਬਿਨਾ ਫਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਗੁੱਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਲੈ ਆਵੇਗਾ। ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁੱਧ ਲਈ ਬਕਰੀਆਂ ਵੀ ਦੁੱਧੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤੋ ਯਜ੍ਞ ਏਵਮ੍ ਏਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝ ਕੇ ਬਿਨਾ ਠੀਕ ਮਾਪਦੰਡ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਅਨੁਪਸੇਵ੍ਯ ਵੈ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨੇਗਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਕਵਿਰ੍ ਨਾਮ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਯੋਗਾਨਿ ਨ ਕਰ੍ਮਸ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਤਾਰੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।
ਚੌਰਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਕੁਣ੍ਡੀਵृषਾ ਨੈਕृਤਿਕਾਃ ਸੁਰਾਪਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਾਜੇ ਜ਼ਿਆਦातर ਚੋਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਗਾਂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਠੱਗ ਹੋਣਗੇ। ਸ਼ਰਾਬੀ ਵੀ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਗੇ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯਾਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਯਾਜ੍ਯਾਂਸ੍ ਤੁ ਤਥਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਜੋ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ ਖਾਏ ਜਾਣਗੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਧਨਤृष੍ਣਾਰ੍ਤਾ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਭੋਃਸ਼ਬ੍ਦਮ੍ ਅਭਿਧਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਚ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਠਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੋਣਗੇ। 'ਭੋਹ' ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਏਕਸ਼ਙ੍ਖਾਸ੍ ਤਥਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਗਵੇਧੁਕਪਿਨਦ੍ਧਕਾਃ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਰ੍ਣਾਨਿ ਵਿਪਰਿਤਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਹੀ ਗਹਿਣਾ ਪਹਿਨਣਗੀਆਂ, ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਤਾਰੇ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਗੁਆ ਲੈਣਗੇ। ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਸਂਧ੍ਯਾਰਾਗੋ ਵਿਦਗ੍ਧਾਙ੍ਗੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪ੍ਰੇषਯਨ੍ਤਿ ਪਿਤॄਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਧੂਃ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਰੰਗ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਸਰੀਰ ਜਲ ਜਾਣਗੇ। ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਭੇਜਣਗੇ, ਤੇ ਵੁਹੂਆਂ ਸੱਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਭੇਜਣਗੀਆਂ।
ਯੁਗੇष੍ਵ੍ ਏਵਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਮਦਾਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਅਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਰਾਣਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚੈਵਾਹੁਤਾਗ੍ਨਯਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾਏ ਬਿਨਾ ਖਾਣਗੇ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਬਲਿਮ੍ ਅਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਤੀਨ੍ ਸੁਪ੍ਤਾਨ੍ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਨ੍ਯਤਃ
ਮਰਦ ਭਿਖ ਜਾਂ ਬਲੀ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖਾਣਗੇ। ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸੋਏ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਚਲੀ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਤਾਨ੍ ਨਾਪ੍ਯ੍ ਅਰੂਪਾਨ੍ ਨੋਦ੍ਯਤਾਨ੍ ਨਾਪ੍ਯ੍ ਅਸੂਯਕਾਨ੍ ਕृਤੇ ਨ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਾ ਚ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਬਿਮਾਰ, ਬਦਸੂਰਤ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਈਰਖਾਲੂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਭਲਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਵਿਲਮ੍ਬਿਤੇ ਧਰ੍ਮੇ ਮਾਨੁषਾਃ ਕਰਪੀਡਿਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਿਮਾਹਾਰਵਿਹਾਰਿਣਃ
ਜਦ ਧਰਮ ਵਿਚ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਟੈਕਸਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਪਵੇ, ਉਹ ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਣਗੇ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਣਗੇ?
ਕਿਂਕਰ੍ਮਾਣਃ ਕਿਮੀਹਨ੍ਤਃ ਕਿਂਪ੍ਰਮਾਣਾਃ ਕਿਮਾਯੁषਃ ਕਾਂ ਚ ਕਾष੍ਠਾਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृਤਂ ਯੁਗਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਹੜੀ ਮਾਪਦੰਡ ਵਰਤਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਕਿਸ ਹੱਦ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗੇ?