ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਬਲਿਭਾਗਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚੋਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਜੀਵਿਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਰਾਜੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਗੁਣ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਣਗੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲਾ ਆਚਾਰ ਕਰਣਗੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕਾਣ੍ਡਪृष੍ਠਾਸ਼੍ ਚ ਨਿष੍ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਹਵੀਂषਿ ਚ ਏਕਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੰਡਤ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਝੁਕੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਇਕ ਹੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼ਿष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ऽਰ੍ਥਪਰਾ ਨਰਾ ਮਦ੍ਯਾਮਿषਪ੍ਰਿਯਾਃ ਮਿਤ੍ਰਭਾਰ੍ਯਾਂ ਭਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਾਧਮਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨੀਚ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ ਚੌਰਾ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ ਚੌਰਸ਼ੀਲਿਨਃ ਭृਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਭੁਜੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚੋਰ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਾਨਿ ਸ਼੍ਲਾਘਨੀਯਾਨਿ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਅਪੂਜਿਤਮ੍ ਅਕੁਤ੍ਸਨਾ ਚ ਪਤਿਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਨਾਸਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾ ਵਿਰੂਪਿਣਃ ਊਨषੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਮਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਜਣਨਗੀਆਂ।
ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਦਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾ ਵਾਜਸਨੇਯਿਕਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭਾ ਵਾਦਿਨਸ਼੍ ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਸਭ ਵਾਜਸਨੇਈ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਗੇ ਅਤੇ ਅੰਤਜਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਾ ਜਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਂ ਵਦਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਠ੍ਯਬੁਦ੍ਧ੍ਯੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਸ਼ੂਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਚੁਰਤ੍ਵਂ ਚ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਤਗਤੇ ਯੁਗੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਧ ਜਾਣਗੇ, ਗਾਂ ਘਟ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤਨਿਵਾਸਿਨਃ ਨਿਰ੍ਹ੍ਰੀਕਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨष੍ਟਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੰਤਜ ਮੱਧ ਵਰਗ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ, ਮੱਧ ਵਰਗ ਅੰਤਜਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ; ਸਭ ਲੋਕ ਬੇਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।
ਤਪੋਯਜ੍ਞਫਲਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ऋਤਵੋ ਵਿਪਰੀਤਾਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਵੇਚਣਗੇ, ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਹਾਯਨਾ ਦਮ੍ਯਾਃ ਕਲੌ ਲਾਙ੍ਗਲਧਾਰਿਣਃ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਪਸ਼ੂ ਦੋ ਸਾਲ ਹੀ ਜੀਵਣਗੇ, ਕਿਸਾਨ ਹਲ ਚੁੱਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਅਜੀਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਵੇਗਾ ਜਦ ਜੁਗ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨਾਥਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯਥਾ ਨਿਮ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਲੋਕ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਰੱਖਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕ ਨੀਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਬੇ ਹੋਏ।
ਪਿਤृਦੇਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤੇ ਯੁਗੇ
ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਣਗੇ।
ਊषਰਾ ਬਹੁਲਾ ਭੂਮਿਃ ਪਨ੍ਥਾਨਸ੍ ਤਸ੍ਕਰਾਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ... ਵਾਣਿਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਜੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਾਹਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਪਾਰੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ।
ਪਿਤृਦਾਯਾਦਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਭਜਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਹਰਣੇ ਯਤ੍ਨਵਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਲੋਭਾਦਿਭਿਰ੍ ਵਿਰੋਧਿਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਝਗੜਦੇ ਹਨ।
ਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯੇ ਤਥਾ ਰੂਪੇ ਰਤ੍ਨੇ ਚੋਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਨਾਰ੍ਯਃ ਕੇਸ਼ੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਘਟ ਜਾਣ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਣਗੀਆਂ।
ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਤਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਾ ਰਤਿਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਕੁਸ਼ੀਲਾਨਾਰ੍ਯਭੂਯਿष੍ਠਾ ਵृਥਾਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪੁਰੁषਾਲ੍ਪਂ ਬਹੁਸ੍ਤ੍ਰੀਕਂ ਤਦ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕਾਰੀਗਰ ਆਦਮੀ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠੀ ਸ਼ਕਲ ਰੱਖਣਗੇ। ਮਰਦ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਧੇਰੇ—ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਬਹੁਯਾਚਨਕੋ ਲੋਕੋ ਨ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਰਾਜਚੌਰਾਗ੍ਨਿਦਣ੍ਡਾਦਿਕ੍ਸ਼ੀਣਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਉਪੈष੍ਯਤਿ
ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੰਗਣਗੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਰਾਜੇ, ਚੋਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਫਲਾਨਿ ਚ ਸਸ੍ਯਾਨਿ ਤਰੁਣਾ ਵृਦ੍ਧਸ਼ੀਲਿਨਃ ਅਸ਼ੀਲਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਸਲਾਂ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੀਆਂ। ਨੌਜਵਾਨ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਰੱਖਣਗੇ। ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ—ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਰ੍षਾਸੁ ਪਰੁषਾ ਵਾਤਾ ਨੀਚਾਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਵਰ੍षਿਣਃ ਸਂਦਿਗ੍ਧਃ ਪਰਲੋਕਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਵਾ ਤਿੱਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਹੇਠਲੇ ਲੋਕ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਮੀਂਹ ਪਾਵਣਗੇ। ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਇਵ ਚ ਰਾਜਨ੍ਯਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯੋਪਜੀਵਿਨਃ ਯੁਗਾਪਕ੍ਰਮਣੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਰਾਜੇ ਵਪਾਰੀ ਵਾਂਗ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ। ਜਦ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਉਤਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਅਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਯਾਃ ਸ਼ਪਥਾਸ੍ ਤਥਾ ऋਣਂ ਸਵਿਨਯਭ੍ਰਂਸ਼ਂ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੁਕੱਦਮੇ ਤੇ ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਕਸਮਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਕਰਜ਼ਾ ਇੱਜ਼ਤ ਬਿਨਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਹ ਸਭ ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਫਲੋ ਹਰ੍षਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਸਫਲੋ ਨृਣਾਮ੍ ਅਜਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਨਿਰੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਯਸੋ ऽਰ੍ਥੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਖੁਸ਼ੀ ਬਿਨਾ ਫਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਗੁੱਸਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲ ਲੈ ਆਵੇਗਾ। ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੁੱਧ ਲਈ ਬਕਰੀਆਂ ਵੀ ਦੁੱਧੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤੋ ਯਜ੍ਞ ਏਵਮ੍ ਏਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਃ
ਜੋ ਯਜਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਸਮਝ ਕੇ ਬਿਨਾ ਠੀਕ ਮਾਪਦੰਡ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ ਅਨੁਪਸੇਵ੍ਯ ਵੈ
ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨੇਗਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਕਵਿਰ੍ ਨਾਮ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਯੋਗਾਨਿ ਨ ਕਰ੍ਮਸ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਤਾਰੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।