ਨਾਤਿਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਮਹਤਾ ਤਾਨ੍ ਏਵ ਪੁਰੁषੋ ਯਥਾ ਤृਤੀਯਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਤੇਨ ਮਯਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਯੋषਿਤਃ
ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਬਿਨਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਤੀਸਰੇ ਉਚਾਰਣ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮ੍ ਇਹਾਗਤਾਃ ਤਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਯਥਾਕਾਮਮ੍ ਅਹਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਃ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ; ਹੁਣ ਜੋ ਚਾਹੋ ਪੁੱਛੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਲ੍ਪੇਨੈਵ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਧਰ੍ਮਃ ਸਿਧ੍ਯਤਿ ਵੈ ਕਲੌ ਨਰੈਰ੍ ਆਤ੍ਮਗੁਣਾਮ੍ਭੋਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਖਿਲਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਤਤ੍ਪਰੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ ਅਨਾਯਾਸਾਤ੍ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯੈਵ ਹਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਧਰਮ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਤਯਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏਤਨ੍ ਮਮ ਧਨ੍ਯਤਮਂ ਮਤਮ੍ ਧਰ੍ਮਸਂਰਾਧਨੇ ਕ੍ਲੇਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਕृਤਾਦਿषੁ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਧਨਿਆ ਹਨ; ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਪਹਿਲੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਤਥਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨ ਤਪਸਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਧਨ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਫਲਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਧ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਯਦ੍ ਅਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਤਦ੍ ਏਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਮਯਾ ਅਪृष੍ਟੇਨਾਪਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਕਿਮ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੋ; ਹੁਣ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਆਸਨ੍ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਵਾ ਯਦਿ ਕਾਲਂ ਨ ਵਿਦ੍ਮਹੇ ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਪਰਵਿਧ੍ਵਂਸਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤਂ ਸ੍ਪृਹਯਾਮਹੇ
ਚਾਹੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਯਂ ਹਿ ਤਤ੍ ਕਾਲਮ੍ ਅਨਯਾ ਧਰ੍ਮਤृष੍ਣਯਾ ਆਦਦ੍ਯਾਮ ਪਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸੁਖਮ੍ ਅਲ੍ਪੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਧਰਮ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ; ਆਓ, ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਤੇ ਸੁਖ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਅਪਣਾਈਏ।
ਸਂਤ੍ਰਾਸੋਦ੍ਵੇਗਜਨਨਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਨष੍ਟਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਿਮਿਤ੍ਤੈਰ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਡਰ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਦੱਸੋ।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤਾਰੋ ਬਲਿਭਾਗਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚੋਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਜੀਵਿਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਰਾਜੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਗੁਣ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਣਗੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲਾ ਆਚਾਰ ਕਰਣਗੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕਾਣ੍ਡਪृष੍ਠਾਸ਼੍ ਚ ਨਿष੍ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਹਵੀਂषਿ ਚ ਏਕਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੰਡਤ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਝੁਕੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਇਕ ਹੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼ਿष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ऽਰ੍ਥਪਰਾ ਨਰਾ ਮਦ੍ਯਾਮਿषਪ੍ਰਿਯਾਃ ਮਿਤ੍ਰਭਾਰ੍ਯਾਂ ਭਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਾਧਮਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨੀਚ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਧਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ ਚੌਰਾ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ ਚੌਰਸ਼ੀਲਿਨਃ ਭृਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਭੁਜੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਚੋਰ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਨਾਨਿ ਸ਼੍ਲਾਘਨੀਯਾਨਿ ਸਤਾਂ ਵृਤ੍ਤਮ੍ ਅਪੂਜਿਤਮ੍ ਅਕੁਤ੍ਸਨਾ ਚ ਪਤਿਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਨष੍ਟਨਾਸਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾ ਵਿਰੂਪਿਣਃ ਊਨषੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਸੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਮਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਉਹ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਜਣਨਗੀਆਂ।
ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਦਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾ ਵਾਜਸਨੇਯਿਕਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭਾ ਵਾਦਿਨਸ਼੍ ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਸਭ ਵਾਜਸਨੇਈ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲਣਗੇ ਅਤੇ ਅੰਤਜਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਾ ਜਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਂ ਵਦਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਠ੍ਯਬੁਦ੍ਧ੍ਯੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਸ਼ੂਦਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕੇਸਰੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹੋਣਗੇ।
ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਚੁਰਤ੍ਵਂ ਚ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਤਗਤੇ ਯੁਗੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਧ ਜਾਣਗੇ, ਗਾਂ ਘਟ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ।
ਅਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਧ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤਨਿਵਾਸਿਨਃ ਨਿਰ੍ਹ੍ਰੀਕਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨष੍ਟਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੰਤਜ ਮੱਧ ਵਰਗ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ, ਮੱਧ ਵਰਗ ਅੰਤਜਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ; ਸਭ ਲੋਕ ਬੇਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।
ਤਪੋਯਜ੍ਞਫਲਾਨਾਂ ਚ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ऋਤਵੋ ਵਿਪਰੀਤਾਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਵੇਚਣਗੇ, ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਹਾਯਨਾ ਦਮ੍ਯਾਃ ਕਲੌ ਲਾਙ੍ਗਲਧਾਰਿਣਃ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ, ਪਸ਼ੂ ਦੋ ਸਾਲ ਹੀ ਜੀਵਣਗੇ, ਕਿਸਾਨ ਹਲ ਚੁੱਕਣਗੇ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਅਜੀਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਵੇਗਾ ਜਦ ਜੁਗ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨਾਥਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯਥਾ ਨਿਮ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਲੋਕ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਰੱਖਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕ ਨੀਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਬੇ ਹੋਏ।
ਪਿਤृਦੇਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਨ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤੇ ਯੁਗੇ
ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਣਗੇ।
ਊषਰਾ ਬਹੁਲਾ ਭੂਮਿਃ ਪਨ੍ਥਾਨਸ੍ ਤਸ੍ਕਰਾਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ... ਵਾਣਿਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਜੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਾਹਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਪਾਰੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ।
ਪਿਤृਦਾਯਾਦਦਤ੍ਤਾਨਿ ਵਿਭਜਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਸੁਤਾਃ ਹਰਣੇ ਯਤ੍ਨਵਨ੍ਤੋ ऽਪਿ ਲੋਭਾਦਿਭਿਰ੍ ਵਿਰੋਧਿਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਝਗੜਦੇ ਹਨ।
ਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯੇ ਤਥਾ ਰੂਪੇ ਰਤ੍ਨੇ ਚੋਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਨਾਰ੍ਯਃ ਕੇਸ਼ੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਨਜ਼ਾਕਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਘਟ ਜਾਣ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੰਗਾਰ ਕਰਣਗੀਆਂ।
ਨਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਤਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾਸਮਾ ਰਤਿਃ
ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।