ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਕृषਿਵਣਿਜ੍ਯਾਦਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਿਜਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਰੁਕਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਵੈਸ਼ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਖੇਤੀ-ਕਿਰਤੀ ਤੇ ਵਪਾਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਥਕਰgha ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ।
ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵ੍ਰਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗਿਨੋ ऽਧਮਾਃ ਪਾਖਣ੍ਡਸਂਸ਼੍ਰਯਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਭੀ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਵੈਰਾਗੀ ਦਾ ਵੈਸ਼ ਪਹਿਨਣਗੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ, ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਣਗੇ, ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਚਲਣਗੇ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਕਰਪੀਡਾਭਿਰ੍ ਅਤੀਵੋਪਦ੍ਰੁਤਾ ਜਨਾਃ ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਯਵਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਲੋਕ ਅੱਤ ਦੀ ਭੁੱਖਮਰੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਟੈਕਸਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਗਹੂੰ, ਜੌ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਮਿਲੇ।
ਵੇਦਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਲੀਨੇ ਚ ਪਾਖਣ੍ਡਾਢ੍ਯੇ ਤਤੋ ਜਨੇ ਅਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਅਲ੍ਪਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਅਧਰਮ ਵਧਣ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤਂ ਘੋਰਂ ਤਪ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਵੈ ਤਪਃ ਨਰੇषੁ ਨृਪਦੋषੇਣ ਬਾਲਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਯੋषਿਤਾਂ ਸੂਤਿਃ ਪਞ੍ਚषਟ੍ਸਪ੍ਤਵਾਰ੍षਿਕੀ ਨਵਾष੍ਟਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥਾ ਕਲੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਪੰਜ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੌ, ਅਠ ਜਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ।
ਪਲਿਤੋਦ੍ਗਮਸ਼੍ ਚ ਭਵਿਤਾ ਤਦਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ ਨ ਜੀਵਿष੍ਯਤਿ ਵੈ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਲੌ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਹੀ ਸਫੇਦ ਵਾਲ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵੀਹ ਸਾਲ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ।
ਅਲ੍ਪਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵृਥਾਲਿਙ੍ਗਾ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਤਃਕਰਣਾਃ ਕਲੌ ਯਤਸ੍ ਤਤੋ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਲੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਮਾਨਵਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁਧੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਝੂਠਾ ਰੂਪ ਤੇ ਮਨ ਖਰਾਬ ਹੋਣਗੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਛੇਤੀ ਮਰ ਜਾਣਗੇ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਪਾਖਣ੍ਡਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਅਤ੍ਰੋਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤਦਾ ਤਦਾ ਕਲੇਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਨੁਮੇਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਚਲਣ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ-ਤਦ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਸਤਾਂ ਹਾਨਿਰ੍ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਣਾਮ੍ ਤਦਾ ਤਦਾ ਕਲੇਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਨੁਮੇਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ-ਤਦ ਸਮਝਦਾਰ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਾਸ਼੍ ਚਾਵਸੀਦਨ੍ਤਿ ਯਦਾ ਧਰ੍ਮਕृਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍ ਤਦਾਨੁਮੇਯਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਂ ਕਲੇਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਨ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਇਜ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਸ੍ ਤਦਾ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਲੇਰ੍ ਬਲਮ੍
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਦ ਸਮਝੋ ਕਿ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਵੇਦਵਾਦੇषੁ ਪਾਖਣ੍ਡੇषੁ ਯਦਾ ਰਤਿਃ ਕਲੇਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਨੁਮੇਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਲੌ ਜਗਤ੍ਪਤਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਰष੍ਟਾਰਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਾਰ੍ਚਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਾਖਣ੍ਡੋਪਹਤਾ ਨਰਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਕਿਂ ਦੇਵੈਃ ਕਿਂ ਦ੍ਵਿਜੈਰ੍ ਵੇਦੈਃ ਕਿਂ ਸ਼ੌਚੇਨਾਮ੍ਬੁਜਲ੍ਪਨਾ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਪ੍ਰਲਪਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਖਣ੍ਡੋਪਹਤਾ ਨਰਾਃ
ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੇਦਾਂ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਜਾਂ ਕੰਵਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?'
ਅਲ੍ਪਵृष੍ਟਿਸ਼੍ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਸਸ੍ਯਫਲਂ ਤਥਾ ਫਲਂ ਤਥਾਲ੍ਪਸਾਰਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੀਂਹ ਘੱਟ ਪਵੇਗਾ, ਫਸਲਾਂ ਘੱਟ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਾਨੁਪ੍ਰਾਯਾਣਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਮੀਪ੍ਰਾਯਾ ਮਹੀਰੁਹਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਵਰ੍ਣਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਧੇਰੇ ਘੁੱਟਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਹੋਣਗੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੀ ਹੋਣਗੇ।
ਅਣੁਪ੍ਰਾਯਾਣਿ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਆਜਪ੍ਰਾਯਂ ਤਥਾ ਪਯਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਔਸ਼ੀਰਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਜ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਦੁੱਧ ਵਧੇਰੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ਼ੀਰ ਦੀ ਲੇਪ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਭੂਯਿष੍ਠਾ ਗੁਰਵਸ਼੍ ਚ ਨृਣਾਂ ਕਲੌ ਸ਼ਾਲਾਦ੍ਯਾਹਾਰਿਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਹृਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸੱਸ ਤੇ ਸਸੁਰ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਦੋਸਤ ਉਹ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਇਕੋ ਘਰ ਤੋਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਕਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕਸ੍ਯ ਯਦਾ ਕਰ੍ਮਾਤ੍ਮਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਇਤਿ ਚੋਦਾਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਨੁਗਤਾ ਨਰਾਃ
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਣਗੇ, 'ਕਿਸ ਦੀ ਮਾਂ? ਕਿਸ ਦਾ ਪਿਤਾ? ਮਰਦ ਕਦੋਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?'
ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਜੈਰ੍ ਦੋषੈਰ੍ ਅਭਿਭੂਤਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਨਰਾਃ ਪਾਪਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਦਿਨਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਲ੍ਪਮੇਧਸਃ
ਲੋਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੋਲੀ, ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਤੇ ਥੋੜੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਨਿਃਸਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਸ਼ੌਚਾਨਾਂ ਨਿਰ੍ਹ੍ਰੀਕਾਣਾਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਦੁਃਖਾਯ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਕਲਿਕਾਲੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਚ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਲੱਜਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਗੱਲ ਦੁਖ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗੀ।
ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰੇ ਸ੍ਵਧਾਸ੍ਵਾਹਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ ਤਦਾ ਪ੍ਰਵਿਰਲੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਲ੍ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਪਾਠ, ਯਜਨ ਤੇ ਸਵਧਾ-ਸਵਾਹਾ ਦੀ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਬਚਣਗੇ।
ਤਤ੍ਰਾਲ੍ਪੇਨੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਕਨ੍ਧਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਕृਤਯੁਗੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਤਪਸਾ ਹਿ ਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਹੁਤ ਥੋੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੁੰਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ऽਲ੍ਪਕੋ ਧਰ੍ਮੋ ਦਦਾਤਿ ਸੁਮਹਾਫਲਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਾਞ੍ਛਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਧਰਮ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯੇ ਕਲੌ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਲ੍ਪਕ੍ਲੇਸ਼ੈਰ੍ ਮਹਤ੍ ਫਲਮ੍ ਤਥਾ ਭਵੇਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰੌ ਧਨ੍ਯੌ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ ਨਿਬੋਧਤ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਸੁਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੁਣੋ।
ਯਤ੍ ਕृਤੇ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ ਵਰ੍षੈਸ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਹਾਯਨੇਨ ਤਤ੍ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਤਚ੍ ਚ ਮਾਸੇਨ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ ਕਲੌ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸ੍ਯ ਜਪਾਦੇਸ਼੍ ਚ ਫਲਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਸ੍ ਤੇਨ ਕਲੌ ਸਾਧ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਭਾषਿਤੁਮ੍
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਜਪ ਦਾ ਫਲ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਕृਤੇ ਯਜਨ੍ ਯਜ੍ਞੈਸ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ ਯਦ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਕਲੌ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯਜਨ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਉਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋਤ੍ਕਰ੍षਮ੍ ਅਤੀਵਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਕਲੌ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਸ੍ ਤੇਨ ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਕਲੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਥੋੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਉਤਕਰਸ਼ਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।