ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਏਵ ਸਤਤਂ ਸਦਾ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮ੍ ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਹਤਸੁਖਂ ਪ੍ਰਮਾਦਾਨ੍ ਮਾਨਵਾਃ ਕਲੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਕਾਲ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਸਾਏ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਰੁਕ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਨਾਤਭੋਜਿਨੋ ਨਾਗ੍ਨਿਦੇਵਤਾਤਿਥਿਪੂਜਨਮ੍ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨ ਚ ਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਨ੍ਹਾਏ ਬਿਨਾ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਤੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਣਗੇ।
ਲੋਲੁਪਾ ਹ੍ਰਸ੍ਵਦੇਹਾਸ਼੍ ਚ ਬਹ੍ਵਨ੍ਨਾਦਨਤਤ੍ਪਰਾਃ ਬਹੁਪ੍ਰਜਾਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਾਲਚੀ, ਛੋਟੀ ਦੇਹ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਧੇਰੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਥ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਰਃਕਣ੍ਡੂਯਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕੁਰ੍ਵਤ੍ਯੋ ਗੁਰੁਭਰ੍ਤॄਣਾਮ੍ ਆਜ੍ਞਾਂ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਾਵृਤਾਃ
ਔਰਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਖੁਜਲਾਉਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਢੱਕੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਣਗੀਆਂ।
ਸ੍ਵਪੋषਣਪਰਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੇਹਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਪਰੁषਾਨृਤਭਾषਿਣ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੋਂ ਵੰਜੀਆਂ, ਤੇ ਕਰੜਾ ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਦੁਃਸ਼ੀਲਾ ਦੁष੍ਟਸ਼ੀਲੇषੁ ਕੁਰ੍ਵਤ੍ਯਃ ਸਤਤਂ ਸ੍ਪृਹਾਮ੍ ਅਸਦ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੇषੁ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਉੱਚ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜੀ ਆਦਤ ਵਾਲੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹਣਗੀਆਂ।
ਵੇਦਾਦਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਡਵਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਵ੍ਰਤਾਃ ਗृਹਸ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਨ ਹੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਚਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਅਚਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇਣਗੇ।
ਭਵੇਯੁਰ੍ ਵਨਵਾਸਾ ਵੈ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਹਾਰਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਸ੍ਨੇਹਸਂਬਨ੍ਧਯਨ੍ਤ੍ਰਕਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦਾ ਖਾਣਾ ਲੈ ਲੈਣਗੇ, ਤੇ ਭਿਖਾਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ੁਲ੍ਕਵ੍ਯਾਜੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਹਾਰਿਣੋ ਜਨਵਿਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ ਤੇ ਰਾਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਲਟ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਟੈਕਸ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੁੱਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯੋ ऽਸ਼੍ਵਰਥਨਾਗਾਢ੍ਯਃ ਸ ਸ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਸ਼੍ ਚ ਯਸ਼੍ ਚਾਬਲਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸ ਸ ਭृਤ੍ਯਃ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੋੜੇ, ਰਥ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਕृषਿਵਣਿਜ੍ਯਾਦਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਨਿਜਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਰੁਕਰ੍ਮੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਵੈਸ਼ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਖੇਤੀ-ਕਿਰਤੀ ਤੇ ਵਪਾਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹਥਕਰgha ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ।
ਭੈਕ੍ਸ਼੍ਯਵ੍ਰਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗਿਨੋ ऽਧਮਾਃ ਪਾਖਣ੍ਡਸਂਸ਼੍ਰਯਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਭੀ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਵਣਗੇ, ਵੈਰਾਗੀ ਦਾ ਵੈਸ਼ ਪਹਿਨਣਗੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ, ਜੋ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਣਗੇ, ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਚਲਣਗੇ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਕਰਪੀਡਾਭਿਰ੍ ਅਤੀਵੋਪਦ੍ਰੁਤਾ ਜਨਾਃ ਗੋਧੂਮਾਨ੍ਨਯਵਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਲੋਕ ਅੱਤ ਦੀ ਭੁੱਖਮਰੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਟੈਕਸਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਗਹੂੰ, ਜੌ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਮਿਲੇ।
ਵੇਦਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਲੀਨੇ ਚ ਪਾਖਣ੍ਡਾਢ੍ਯੇ ਤਤੋ ਜਨੇ ਅਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਲੋਕਾਨਾਮ੍ ਅਲ੍ਪਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦ ਅਧਰਮ ਵਧਣ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਹਿਤਂ ਘੋਰਂ ਤਪ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਵੈ ਤਪਃ ਨਰੇषੁ ਨृਪਦੋषੇਣ ਬਾਲਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਯੋषਿਤਾਂ ਸੂਤਿਃ ਪਞ੍ਚषਟ੍ਸਪ੍ਤਵਾਰ੍षਿਕੀ ਨਵਾष੍ਟਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥਾ ਕਲੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਪੰਜ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਨੌ, ਅਠ ਜਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ।
ਪਲਿਤੋਦ੍ਗਮਸ਼੍ ਚ ਭਵਿਤਾ ਤਦਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਃ ਨ ਜੀਵਿष੍ਯਤਿ ਵੈ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਲੌ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਹੀ ਸਫੇਦ ਵਾਲ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵੀਹ ਸਾਲ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ।
ਅਲ੍ਪਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵृਥਾਲਿਙ੍ਗਾ ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਤਃਕਰਣਾਃ ਕਲੌ ਯਤਸ੍ ਤਤੋ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਲੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਮਾਨਵਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੁਧੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗੀ, ਝੂਠਾ ਰੂਪ ਤੇ ਮਨ ਖਰਾਬ ਹੋਣਗੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਛੇਤੀ ਮਰ ਜਾਣਗੇ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਪਾਖਣ੍ਡਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਅਤ੍ਰੋਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤਦਾ ਤਦਾ ਕਲੇਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਨੁਮੇਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਚਲਣ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ-ਤਦ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਸਤਾਂ ਹਾਨਿਰ੍ ਵੇਦਮਾਰ੍ਗਾਨੁਸਾਰਿਣਾਮ੍ ਤਦਾ ਤਦਾ ਕਲੇਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਨੁਮੇਯਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ-ਤਦ ਸਮਝਦਾਰ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਾਸ਼੍ ਚਾਵਸੀਦਨ੍ਤਿ ਯਦਾ ਧਰ੍ਮਕृਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍ ਤਦਾਨੁਮੇਯਂ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਂ ਕਲੇਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਨ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਇਜ੍ਯਤੇ ਪੁਰੁषੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਸ੍ ਤਦਾ ਜ੍ਞੇਯਂ ਕਲੇਰ੍ ਬਲਮ੍
ਜਦੋਂ-ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਦ ਸਮਝੋ ਕਿ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।
ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਵੇਦਵਾਦੇषੁ ਪਾਖਣ੍ਡੇषੁ ਯਦਾ ਰਤਿਃ ਕਲੇਰ੍ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਨੁਮੇਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਵਧਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕਲੌ ਜਗਤ੍ਪਤਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਰष੍ਟਾਰਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਨਾਰ੍ਚਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਾਖਣ੍ਡੋਪਹਤਾ ਨਰਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਕਿਂ ਦੇਵੈਃ ਕਿਂ ਦ੍ਵਿਜੈਰ੍ ਵੇਦੈਃ ਕਿਂ ਸ਼ੌਚੇਨਾਮ੍ਬੁਜਲ੍ਪਨਾ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਪ੍ਰਲਪਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਖਣ੍ਡੋਪਹਤਾ ਨਰਾਃ
ਝੂਠੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੇਦਾਂ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਜਾਂ ਕੰਵਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?'
ਅਲ੍ਪਵृष੍ਟਿਸ਼੍ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਸਸ੍ਯਫਲਂ ਤਥਾ ਫਲਂ ਤਥਾਲ੍ਪਸਾਰਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੀਂਹ ਘੱਟ ਪਵੇਗਾ, ਫਸਲਾਂ ਘੱਟ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਾਨੁਪ੍ਰਾਯਾਣਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਮੀਪ੍ਰਾਯਾ ਮਹੀਰੁਹਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਵਰ੍ਣਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਧੇਰੇ ਘੁੱਟਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਹੋਣਗੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੀ ਹੋਣਗੇ।
ਅਣੁਪ੍ਰਾਯਾਣਿ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਆਜਪ੍ਰਾਯਂ ਤਥਾ ਪਯਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਔਸ਼ੀਰਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਅਨਾਜ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਦੁੱਧ ਵਧੇਰੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ਼ੀਰ ਦੀ ਲੇਪ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਭੂਯਿष੍ਠਾ ਗੁਰਵਸ਼੍ ਚ ਨृਣਾਂ ਕਲੌ ਸ਼ਾਲਾਦ੍ਯਾਹਾਰਿਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਹृਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸੱਸ ਤੇ ਸਸੁਰ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਦੋਸਤ ਉਹ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਇਕੋ ਘਰ ਤੋਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਕਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਕਸ੍ਯ ਯਦਾ ਕਰ੍ਮਾਤ੍ਮਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਇਤਿ ਚੋਦਾਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਨੁਗਤਾ ਨਰਾਃ
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਪੁੱਛਣਗੇ, 'ਕਿਸ ਦੀ ਮਾਂ? ਕਿਸ ਦਾ ਪਿਤਾ? ਮਰਦ ਕਦੋਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?'