ਭੂਯੋ ऽਭਵਂ ਵੈਸ਼੍ਯਕੁਲੇ ਵ੍ਯਥਾਰ੍ਤੋ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਵਰਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਤੋ ऽਤਿਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਮਨਾ ਗਤੋ ऽਹਂ ਕੋਕਾਮੁਖਂ ਸਂਯਤਵਾਕ੍ਯਚਿਤ੍ਤਃ
ਮੈਂ ਮੁੜ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਦੁਖੀ ਸੀ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਥੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕੋਕਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ।
ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਲੇਵਰਂ ਸ੍ਵਂ ਸਂਸ਼ੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮ੍ ਆਰੁਰੋਹ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਚ੍ਯੁਤਸ੍ ਤ੍ਵਦ੍ਭਵਨੇ ਚ ਜਾਤੋ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਸ੍ ਤਾਤ ਹਰਿਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਵਰਤ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਥੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਪਿਆਰੇ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਸੋ ऽਹਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮੁਰਾਰਿਦੇਵਂ ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭੇਚ੍ਛਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਕੋਕਾਮੁਖਮ੍ ਅਗ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮ੍
ਉਹ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਕੋਕਾਮੁਖ 'ਤੇ, ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕੋਕਾਮੁਖ ਦੇ ਅਗਲੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਥਂ ਸ ਕਾਮਦਮਨਃ ਸਹਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਃ ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਨੁਂ ਦੋषਮਯੀਂ ਤਤਸ੍ ਤੁ ਗਤੋ ਦਿਵਂ ਸੂਰ੍ਯਸਮੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਕੋਕਾਮੁਖ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਦੋਸ਼ਾਂ ਭਰਿਆ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਰਥਾਂ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਮਾਯਾ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੁਰ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਜਾਲਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ ਯਯਾ ਜਗਨ੍ ਮੋਹਮ੍ ਉਪੈਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ
ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਹ ਮਾਇਆ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਜਾਦੂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵ੍ਯਾਸ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਾਯਾ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ ਚ ਦੁਰ੍ਵਿਦਾ
ਹੇ ਵਿਆਸ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਅਤੇ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਯਥਾਵਦ੍ ਉਪਸਂਹृਤਿਮ੍ ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਸਂਜ੍ਞਾਂ ਚ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਘਟਨ ਤੇ ਮਹਾ ਪ੍ਰਲੈ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਭੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਥਾਵਦ੍ ਅਨੁਸਂਹृਤਿਃ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਕृਤੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰਲਯੇ ਜਾਯਤੇ ਯਥਾ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਵਿਘਟਨ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਮਾਸੋ ऽਬ੍ਦਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਹਰ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ; ਤੇ ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ ਚੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ ਦੈਵੈਰ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ ਤੁ ਤਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਭਿਰ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿ—ਇਹ ਚਾਰ ਯੁਗ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਣ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਾਣਿ ਸਦृਸ਼ਾਨਿ ਸ੍ਵਰੂਪਤਃ ਆਦ੍ਯਂ ਕृਤਯੁਗਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮੁਨਯੋ ऽਨ੍ਤ੍ਯਂ ਤਥਾ ਕਲਿਮ੍
ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਯੁਗ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ; ਪਹਿਲਾ ਯੁਗ ਕ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਖਰੀ ਕਲਿ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯੇ ਕृਤਯੁਗੇ ਸਰ੍ਗੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਯਤਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਚੋਪਸਂਹਾਰਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਤੇ ऽਪਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਪਹਿਲੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਆਖਰੀ ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿਘਟਨ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲੇਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਭਗਵਨ੍ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚਤੁष੍ਪਾਦ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵੈਕਲ੍ਯਮ੍ ऋਚ੍ਛਤਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਲਿ ਦਾ ਸਰੂਪ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰਪਦ ਧਰਮ ਨੂੰ ਘਾਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕਲਿਸ੍ਵਰੂਪਂ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮਮਾਨਘਾਃ ਨਿਬੋਧਧ੍ਵਂ ਸਮਾਸੇਨ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਨ੍ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕਲਿ ਦਾ ਸਰੂਪ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ; ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਵਤੀ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਨ ਕਲੌ ਨृਣਾਮ੍ ਨ ਸਾਮ-ऋਗ੍ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਵਿਨਿष੍ਪਾਦਨਹੈਤੁਕੀ
ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵਰਨ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਆਚਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ; ਤੇ ਸਾਮ, ਰਿਗ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਵਿਵਾਹਾ ਨ ਕਲੌ ਧਰ੍ਮਾ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਗੁਰੁਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਨ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਨ ਚ ਵਹ੍ਨਿਕ੍ਰਿਯਾਕ੍ਰਮਃ
ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਪੁੱਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਕੁਲੇ ਜਾਤੋ ਬਲੀ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਲੌ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯ ਏਵ ਵਰ੍ਣੇਭ੍ਯੋ ਨਰਃ ਕਨ੍ਯੋਪਜੀਵਨਃ
ਕਲਿ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੀ ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਹਰ ਵਰਨ ਤੋਂ ਲੋਕ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਜਰੀਏ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇਨ ਤੇਨੈਵ ਯੋਗੇਨ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਰ੍ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕਲੌ ਯੈਵ ਸੈਵ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕ੍ਰਿਯਾ ਕਲੌ
ਕਲਿ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦীক্ষਾ ਲੈਂਦਾ, ਉਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਕਰਮ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਕਲੌ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਸ੍ਯ ਯਦ੍ ਵਚਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ ਚ ਕਲੌ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਕਲਿ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ ਤਥਾਯਾਸੋ ਵਿਤ੍ਤੋਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ ਤਥਾ ਕਲੌ ਧਰ੍ਮੋ ਯਥਾਭਿਰੁਚਿਤੈਰ੍ ਅਨੁष੍ਠਾਨੈਰ੍ ਅਨੁष੍ਠਿਤਃ
ਕਲਿ ਵਿੱਚ ਉਪਵਾਸ, ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ; ਧਰਮ ਮਨਪਸੰਦ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਭਵਿਤਾ ਪੁਂਸਾਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪੇਨੈਵ ਮਦਃ ਕਲੌ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਰੂਪਮਦਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੇਸ਼ੈਰ੍ ਏਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਰਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਣਗੇ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਮਾਣ ਕਰਣਗੀਆਂ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਰਤ੍ਨਾਦੌ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚੋਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤੇ ਕਲੌ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕੇਸ਼ੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਗਹਣੇ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਜਣਗੀਆਂ।
ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਵਿਤ੍ਤਹੀਨਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਲੌ ਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਏਵ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਦੌਲਤ ਰਹਿਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਤੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ।
ਯੋ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਬਹੁਲਂ ਸ ਸ ਸ੍ਵਾਮੀ ਤਦਾ ਨृਣਾਮ੍ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵਹੇਤੁਸਂਬਨ੍ਧੋ ਭਵਿਤਾਭਿਜਨਸ੍ ਤਦਾ
ਜੋ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗृਹਾਨ੍ਤਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਘਾਤਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਨ੍ਤਾ ਚ ਤਥਾ ਮਤਿਃ ਅਰ੍ਥਾਸ਼੍ ਚਾਥੋਪਭੋਗਾਨ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕਲੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਘਰਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਸਿਰਫ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੱਕ ਰਹੇਗੀ, ਸੋਚ ਵੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਸੁਖ ਵੀ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਲੌ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵੈਰਿਣ੍ਯੋ ਲਲਿਤਸ੍ਪृਹਾਃ ਅਨ੍ਯਾਯਾਵਾਪ੍ਤਵਿਤ੍ਤੇषੁ ਪੁਰੁषੇषੁ ਸ੍ਪृਹਾਲਵਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤੇ ਰੰਗ-ਰਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹਣਗੀਆਂ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤੋ ऽਪਿ ਸੁਹृਦਾ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਹਾਨਿਂ ਤੁ ਮਾਨਵਃ ਪਣਸ੍ਯਾਰ੍ਧਾਰ੍ਧਮਾਤ੍ਰੇ ऽਪਿ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਦੋਸਤ ਦੀ ਮੰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਹੀ ਲਾਭ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਅੱਧੀ ਜਾਂ ਚੌਥੀ ਕੌਡੀ ਲਈ ਵੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਇਹ ਕਰੇਗਾ।
ਸਦਾ ਸਪੌਰੁषਂ ਚੇਤੋ ਭਾਵਿ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦਾ ਕਲੌ ਕ੍ਸ਼ੀਰਪ੍ਰਦਾਨਸਂਬਨ੍ਧਿ ਭਾਤਿ ਗੋषੁ ਚ ਗੌਰਵਮ੍
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਸਿਰਫ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਨਾਵृष੍ਟਿਭਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਕਾਤਰਾਃ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ਗਗਨਾਸਕ੍ਤਦृष੍ਟਯਃ
ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਭੁੱਖ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ ਡਰੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ।
ਮੂਲਪਰ੍ਣਫਲਾਹਾਰਾਸ੍ ਤਾਪਸਾ ਇਵ ਮਾਨਵਾਃ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾਵृष੍ਟ੍ਯਾਭਿਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਤਪਸੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕ ਜੜਾਂ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੇ, ਤੇ ਅਕਾਲ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਣਗੇ।