ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਜਾਯਤੇ ਪੁਂਸਾਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਧਰਮ, ਧਨ, ਕਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਚ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਲੋਕੇ ਸਤ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਮਾਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਸਚਾਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਚ ਨਾਲ ਹੀ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋ ऽਥ ਮਾਤਙ੍ਗਸ੍ ਤਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ।
ਤਮ੍ ਆਗਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸੌ ਚਾਣ੍ਡਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਃ ਸ਼ਿਰਃਕਮ੍ਪਂ ਤਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਰ ਲੀਆਂ, ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਾਨੁਪਾਲਕ ਨ ਮਾਤਙ੍ਗਮ੍ ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਤੰਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੂੰ ਸਚ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਨੇਨ ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਭਦ੍ਰਮੁਖਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼੍ਰਯਮ੍ ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵਤਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਕृਤਂ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਵਦ
ਇਸ ਕਰਤਾਬ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣੀ ਹੈ: ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਦੱਸ।
ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਵਾਚ ਮਾਤਙ੍ਗਃ ਸ਼ृਣੁ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਮਯਾ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਰਜਨੀਭਾਗੇ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਸੁਣ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਦੇਵਕੁਲਸ੍ਯਾਧਃ ਸ੍ਥਿਤੇਨਾਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਤਿਨਾ ਪ੍ਰਜਾਗਰਃ ਕृਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗਾਯਤਾ ਵਿष੍ਣੁਗੀਤਿਕਾਮ੍
'ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਗੀਤੀਆਂ ਗਾਈਆਂ।'
ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਯਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮ੍ ਉਚ੍ਯਤਾਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਗਰੋ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਕृਤਂ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਵਦ
ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਦੱਸ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ ਤੂੰ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਹ ਕਰਿਆ?'
ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਦਾਨਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਕृਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਗਰਃ ਮਾਤਙ੍ਗਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਗ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।' ਮਾਤੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਯਦ੍ ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਤਿ ਏਕਰਾਤ੍ਰਿਕृਤਂ ਸਾਧੋ ਮਮ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਜਾਗਰਮ੍
'ਹੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਇਕ ਰਾਤ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦਾ ਫਲ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।'
ਏਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਤ੍ਰਿਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਭਾਗ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮ ਹ
'ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਤਙ੍ਗਸ੍ ਤਮ੍ ਉਵਾਚਾਥ ਮਯਾਤ੍ਮਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਨਿਵੇਦਿਤਃ ਕਿਮ੍ ਉਕ੍ਤੇਨ ਖਾਦਸ੍ਵ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾਪਿ ਮਾਮ੍
ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲੈ।'
ਤਮ੍ ਆਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਭੂਯੋ ਯਾਮਦ੍ਵਯਪ੍ਰਜਾਗਰਮ੍ ਸਗੀਤਂ ਮੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਕृਪਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਯਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਗਣ ਤੇ ਗੀਤ ਦਾ ਫਲ ਦੇ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਮਾਤਙ੍ਗੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਮ੍ ਅਸਂਬਦ੍ਧਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਖਾਦਸ੍ਵ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਜਾਗਰਮ੍ ਮਾਤਙ੍ਗਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਬੇਤੁਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਗਣ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ।' ਮਾਤੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕੋ ਹਿ ਦੁष੍ਟਮਤਿਰ੍ ਮਨ੍ਦੋ ਭਵਨ੍ਤਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਉਤ੍ਸਹੇਤ੍ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਪੀਡਯਿਤੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਮਣਾ
'ਕੌਣ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਤੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਦੀਨਸ੍ਯ ਪਾਪਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿषਯੈਰ੍ ਮੋਹਿਤਸ੍ਯ ਚ ਨਰਕਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮੂਢਸ੍ਯ ਸਾਧਵਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਦਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
'ਜੋ ਦੁਖੀ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਗਨ, ਨਰਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਤਨ੍ ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਗਰਮ੍ ਯਾਮਸ੍ਯੈਕਸ੍ਯ ਮੇ ਦੇਹਿ ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਨਿਲਯਂ ਸ੍ਵਕਮ੍
'ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਇਕ ਯਾਮ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦਾ ਫਲ ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ।'
ਤਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਚਾਣ੍ਡਾਲੋ ਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍ ਨ ਚਾਪਿ ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਥਂਚਿਦ੍ ਯਾਮਜਾਗਰਮ੍ ਤਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਥ ਚਾਣ੍ਡਾਲਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਸ ਚੰਡਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਯਾਮ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ।' ਫਿਰ ਹੱਸ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਵਸਾਨੇ ਯਾ ਗੀਤਾ ਗੀਤਿਕਾ ਕੌਤੁਕਾਸ਼੍ਰਯਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪਾਪਾਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਧਰ
'ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਜੋ ਗੀਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਮੈਨੂੰ ਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਉੱਥੋਂ ਕੱਢ।'
ਏਵਮ੍ ਉਚ੍ਚਾਰਿਤੇ ਤੇਨ ਮਾਤਙ੍ਗਸ੍ ਤਮ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕਿਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਭਵਤਾ ਕਰ੍ਮ ਵਿਕृਤਂ ਕृਤਮ੍ ਅਞ੍ਜਸਾ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦੋषਜਾਤੇਨ ਸਂਭੂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜਾ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣਿਆ?
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਾਤਙ੍ਗਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦੁਃਖਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਮਾਤੰਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯੋ ऽਹਮ੍ ਆਸਂ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ ਚ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੇ ਪਾਪਯੋਨਿਂ ਗਤਵਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਮ੍
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਣ ਸੀ ਤੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਆਸਮ੍ ਅਹਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਧ੍ਯਯਨਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਵਨਃ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ-ਲਿਖਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸੂਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਬਹਿष੍ਕृਤਃ ਨृਪਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਸਕ੍ਤੇਨ ਯੂਪਕਰ੍ਮਸੁਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਇੱਕ ਯਜਮਾਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਸੂਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਯੂਪਾ ਕਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕੀਤਾ।
ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਂ ਚਾਕਰੋਦ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਲੋਭਮੋਹਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਰਿਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਮੌਰ੍ਖ੍ਯਾਦ੍ ਦਮ੍ਭਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਿਤਃ
ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਯਜਨ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ।
ਯष੍ਟੁਮ੍ ਆਰਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਮ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ੂਲੋ ऽਭਵਨ੍ ਮਮ
ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਰਦ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਦਸ਼ਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਨ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤਥਾ ਕ੍ਰਤੌ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੀਯਨ੍ਤ੍ਯਾਮ੍ ਆਹੁਤ੍ਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ ਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਯਜਨ ਅਜੇ ਮੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜਦ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ।
ਮृਤੋ ऽਹਂ ਤੇਨ ਦੋषੇਣ ਸਂਭੂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਮੂਰ੍ਖੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਹੀਨੇਨ ਸੂਤ੍ਰਸ੍ਵਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ ਮਰ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੇ ਸੂਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।