ਅਗ੍ਨਿਤ੍ਯਾਗਿषੁ ਯਤ੍ ਪਾਪਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਦਾਯਿषੁ ਯਦ੍ ਵਨੇ ਗृਹੇष੍ਟ੍ਯਾ ਪਾਤਕੇ ਯਚ੍ ਚ ਯਦ੍ ਗੋਘ੍ਨੇ ਯਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮੇ
ਅੱਗ ਛੱਡਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੇਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਘਰ ਦੀ ਰੀਤਾਂ ਛੱਡਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਗਾਂ ਮਾਰਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਤੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਾਪ,
ਯਤ੍ ਪਾਪਂ ਪਰਿਵਿਤ੍ਤੇ ਚ ਯਤ੍ ਪਾਪਂ ਪਰਿਵੇਦਿਨਃ ਤਯੋਰ੍ ਦਾਤृਗ੍ਰਹੀਤ੍ਰੋਸ਼੍ ਚ ਯਤ੍ ਪਾਪਂ ਭ੍ਰੂਣਘਾਤਿਨਃ
ਸੋਪਿਆ ਹੋਇਆ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਭਰੋਸਾ ਤੋੜਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਾਪ, ਤੇ ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਪਾਪ,
ਕਿਂ ਚਾਤ੍ਰ ਬਹੁਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਪਥੈਸ੍ ਤਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸ਼ਪਥਂ ਭੀਮਂ ਦੁਰ੍ਵਾਚ੍ਯਮ੍ ਅਪਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਕਈ ਕਸਮਾਂ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕਸਮ ਸੁਣ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਜੀਵਿਨਃ ਪਾਪਂ ਗੂਢਸਤ੍ਯੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਅਯਾਜ੍ਯਯਾਜਕੇ षਣ੍ਢੇ ਯਤ੍ ਪਾਪਂ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ऽਧਮੇ
ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਪਾਪ, ਸੱਚ ਲੁਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗਵਾਹ ਦਾ ਪਾਪ, ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਪੁੰਸਕ, ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਦਾ ਪਾਪ।
ਪ੍ਰਵ੍ਰਜ੍ਯਾਵਸਿਤੇ ਯਚ੍ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਿ ਕਾਮੁਕੇ ਏਤੈਸ੍ ਤੁ ਪਾਪੈਰ੍ ਲਿਪ੍ਯੇ ऽਹਂ ਯਦਿ ਨੈष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ऽਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਾਮ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਮਾਤਙ੍ਗਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਾਹ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸਮਯਂ ਚੈਵ ਪਾਲਯ
ਮਾਤੰਗ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਾ, ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ।'
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਕੁਣਪਾਸ਼ੇਨ ਸ਼੍ਵਪਾਕਃ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਤੁ ਸਮਾਦਾਯਾਗਮਚ੍ ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ ਨਿਲਯਂ ਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਚਮਾਰ, ਜੋ ਲਾਸ਼ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਮ੍ਭਸਾ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਨਿਲਯਂ ਜਗਾਮ ਸ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਫੁੱਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੋ ऽਪਿ ਮਾਤਙ੍ਗਦਾਯਾਦਃ ਸੋਪਵਾਸਸ੍ ਤੁ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍ ਗਾਯਨ੍ ਹਿ ਬਾਹ੍ਯਭੂਮਿष੍ਠਃ ਪ੍ਰਜਾਗਰਮ੍ ਉਪਾਕਰੋਤ੍
ਮਾਤੰਗ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਤ ਗਾਉਂਦਾ ਤੇ ਜਾਗਦਾ ਹੋਇਆ ਬਾਹਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬਿਤਾਇਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਨਮਸ੍ਯ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਸ ਸਮਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਜਦ ਰਾਤ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਂ ਪਥਿ ਨਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਭਦ੍ਰ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਸਿ ਸ ਤਥਾਕਥਯਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਏਨਂ ਪੁਨਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਭਲਾ, ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?' ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਦਮੀ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਾਧਨਂ ਯਤਃ ਮਹਤਾ ਤੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਾਲਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਧਰਮ, ਧਨ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸਰੀਰ ਹੀ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਜੀਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸੁਖਂ ਨਰਸ੍ ਤਥਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਤਿਮ੍ ਅਗ੍ਰ੍ਯਾਮ੍ ਜੀਵਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਮ੍ ਉਪੈਤਿ ਚ ਭਵਤਿ ਮृਤਸ੍ਯ ਕਾ ਕਥਾ ਲੋਕੇ
ਜੀਵਨ, ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਸੁਖ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਰਾਹ ਵੀ; ਜੀਵਦੇ ਹੋਏ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਮਾਤਙ੍ਗਸ੍ ਤਦ੍ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਹੇਤੁਮਤ੍
ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ਪਥਾਃ ਕृਤਾਃ
ਭਲਾ, ਸਚ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਸਮਾਂ ਖਾਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਤਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਕਿਮ੍ ਏਵਂ ਮੂਢਧੀਰ੍ ਭਵਾਨ੍ ਕਿਂ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਧੋ ਮਨੁਨਾ ਯਦ੍ ਉਦੀਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਮੂਰਖ ਕਿਉਂ ਹੈਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਸਾਧੂ, ਜੋ ਮਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ?'
ਗੋਸ੍ਤ੍ਰੀਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਵਿਵਾਹਕਾਲੇ ਸੁਰਤਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਯਯੇ ਸਰ੍ਵਧਨਾਪਹਾਰੇ ਪਞ੍ਚਾਨृਤਾਨ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਅਪਾਤਕਾਨਿ
ਗਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ, ਸੰਗਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ 'ਚ, ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ ਗੁਆਚ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪੰਜ ਝੂਠ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ।
ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨ ਵਿਵਾਹੇ ਤਥਾ ਰਿਪੌ ਵਞ੍ਚਨੇ ਚਾਰ੍ਥਹਾਨੌ ਚ ਸ੍ਵਨਾਸ਼ੇ ऽਨृਤਕੇ ਤਥਾ ਏਵਂ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮਾਤਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ, ਵਿਆਹ 'ਤੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ 'ਤੇ, ਧਨ ਦੇ ਗੁਆਚ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਸ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਝੂਠ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਵਂ ਵਦਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਤ੍ਯਂ ਲੋਕੇषੁ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਸਤ੍ਯੇਨਾਵਾਪ੍ਯਤੇ ਸੌਖ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਜ੍ ਜਗਤੀਗਤਮ੍
ਇੰਝ ਨਾ ਕਹਿ; ਸਚਾਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਸਚ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯੇਨਾਰ੍ਕਃ ਪ੍ਰਤਪਤਿ ਸਤ੍ਯੇਨਾਪੋ ਰਸਾਤ੍ਮਿਕਾਃ ਜ੍ਵਲਤ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਸਤ੍ਯੇਨ ਵਾਤਿ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਾਰੁਤਃ
ਸੂਰਜ ਸਚ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਸਚ ਨਾਲ ਰਸ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਸਚ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਵਾ ਸਚ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਸਤ੍ਯੇਨ ਜਾਯਤੇ ਪੁਂਸਾਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਧਰਮ, ਧਨ, ਕਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਚ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਲੋਕੇ ਸਤ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਮਾਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਸਚਾਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਚ ਨਾਲ ਹੀ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਸਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋ ऽਥ ਮਾਤਙ੍ਗਸ੍ ਤਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਹਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਉਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ।
ਤਮ੍ ਆਗਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸੌ ਚਾਣ੍ਡਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਃ ਸ਼ਿਰਃਕਮ੍ਪਂ ਤਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਰ ਲੀਆਂ, ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਮਹਾਭਾਗ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਾਨੁਪਾਲਕ ਨ ਮਾਤਙ੍ਗਮ੍ ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਤੰਗ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੂੰ ਸਚ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾਨੇਨ ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਭਦ੍ਰਮੁਖਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਸਂਸ਼੍ਰਯਮ੍ ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵਤਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਕृਤਂ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਵਦ
ਇਸ ਕਰਤਾਬ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣੀ ਹੈ: ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਦੱਸ।
ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਵਾਚ ਮਾਤਙ੍ਗਃ ਸ਼ृਣੁ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਮਯਾ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਰਜਨੀਭਾਗੇ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਮਾਤੰਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਸੁਣ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਦੇਵਕੁਲਸ੍ਯਾਧਃ ਸ੍ਥਿਤੇਨਾਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਤਿਨਾ ਪ੍ਰਜਾਗਰਃ ਕृਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗਾਯਤਾ ਵਿष੍ਣੁਗੀਤਿਕਾਮ੍
'ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਗੀਤੀਆਂ ਗਾਈਆਂ।'
ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕਿਯਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮ੍ ਉਚ੍ਯਤਾਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਗਰੋ ਵਿष੍ਣੁਗृਹੇ ਕृਤਂ ਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਵਦ
ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਦੱਸ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਾਗ ਕੇ ਤੂੰ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਹ ਕਰਿਆ?'
ਤਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਦਾਨਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਕृਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਗਰਃ ਮਾਤਙ੍ਗਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਗ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।' ਮਾਤੰਗ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।