ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਃ ਸ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਦਾਚ੍ਯੁਤਃ ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਸਦਾ ਹਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੇ ਵਿਭੌ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਅਚੁਤ ਜੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਦੇਵੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਜਾਹਿਤਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ऋषਿਕੋਟੀਃ ਸਸਰ੍ਜ ਚ
ਉਹ ਮਹਾਤੀਜੀ ਦੇਵਤਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਐ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ।
ਤਾਃ ਸृष੍ਟਾਸ੍ ਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ ਵਾਗ੍ਮੀ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਨਮਸ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਾਃ ਵਨ੍ਦਿਤੋ ਹਿ ਸ ਵਨ੍ਦੇਤ ਮਾਨਿਤੋ ਮਾਨਯੀਤ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵਕਤਾਵਾਂ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਲੋਕ ਆਦਰ ਦੇਣ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਣ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇਵੇ।
ਦृष੍ਟਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਅਹਰਹਃ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ ਅਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਚਯੇਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਐ ਦੁਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨਵਦ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਵੈ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ਆਦਿਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਸਜ੍ਜਨਾਚਰਿਤਂ ਸਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦਾ ਉੱਚ ਤਪ, ਜੋ ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਨੇ ऽਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਪਿ ਸਨਾਤਨਃ ਅਭਯੇਨਾਨੁਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯ ਤਮ੍ ਅਨੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਸ ਨਮਸ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਦਾ ਯਤ੍ਨਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਉਪਸ੍ਥਾਯ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ
ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਜਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਜਦ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏष ਵੈ ਵਿਹਿਤੋ ਮਾਰ੍ਗੋ ਮਯਾ ਵੈ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਰਾਹ ਮੈਂ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਐ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਜਦ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵਰਾਹਂ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਅਹਂ ਚੈਵ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਮਹਾ-ਵਰਾਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਹਾ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਚ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਦृष੍ਟਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਹਿ ਵਯਂ ਦੇਵਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਵਸਾਮਹੇ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਚਾਗ੍ਰਜੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਿਤਾਦ੍ਰਿਨਿਚਯਪ੍ਰਭਃ ਹਲੀ ਬਲ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਧਰਾਧਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹਲੀ ਤੇ ਬਲਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣੇਗਾ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦृष੍ਟੋ ऽਨਨ੍ਤ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੋਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਯਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਬਲੀ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਸੁਪਰਨਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਂ ਨੈਵਾਸ਼ਕਦ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ ਚ ਸ਼ੇषੋ ਵਿਚਰਤੇ ਪਰਯਾ ਵੈ ਮੁਦਾ ਯੁਤਃ
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੇਸ਼, ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਸਤਿ ਭੋਗੇਨ ਪਰਿਰਭ੍ਯ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ ਯ ਏष ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੋ ऽਨਨ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਸੁਧਾਧਰਃ
ਜੋ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਅੰਤਹੀਨ, ਭਗਵਾਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਾਹਕ।
ਯੋ ਰਾਮਃ ਸ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ऽਚ੍ਯੁਤਃ ਸਰ੍ਵਧਰਾਧਰਃ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਦਿਵ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੌ
ਜੋ ਰਾਮ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਅਚਲ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ।
ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੌ ਮਾਨਨੀਯੌ ਚ ਚਕ੍ਰਲਾਙ੍ਗਲਧਾਰਿਣੌ ਏष ਵੋ ऽਨੁਗ੍ਰਹਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪੁਣ੍ਯਸ੍ ਤਪੋਧਨਾਃ ਤਦ੍ ਭਵਨ੍ਤੋ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪੂਜਯੇਯੁਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਖਣ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹਨ, ਚਕਰ ਤੇ ਹਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਰਪਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤਪ ਦੇ ਧਨਵਾਨੋ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਯਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜੋ।
ਅਹੋ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਅਹੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣੀ, ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ਕਾਂ ਗਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਵਾਸੁਦੇਵਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਾਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਕਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਕਿਂ ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮਹਾਮੁਨੇ ਅਥਵਾ ਕਿਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਭਯਂ ਫਲਮ੍
ਕੀ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਵਰਗ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ? ਜਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ?
ਛੇਤ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਸਂਸ਼ਯਂ ਨੋ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਛੇਤ੍ਤਾ ਨਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤ੍ਵਦृਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਯਦ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮ੍ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ, ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣੋ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਰਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਵੈ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ ਯੇ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਹ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਅਚਲ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਲਭਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਕਾਮਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਵੈਸ਼ਨਵ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਦੁਲਭ ਵਾਸਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਆਰੁਹ੍ਯ ਨਰੋ ਰਤ੍ਨਂ ਯਥਾਦਦੇਤ੍ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਸ੍ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਨ੍ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਤਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਫਲਾਨਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਯਥਾ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪੁਰੁषੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਨ੍ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਲਪਵૃਖ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪੂਜ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਫਲਮ੍
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਤਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਕਾਮਾਨ੍ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਅਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਨਾਥ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹਨ।
ਯੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਅਵਿਨਾਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਭੁਵਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਨਹੀਂ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਪੁਰੁषਾ ਲੋਕੇ ਯੇ ऽਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਹਰਿਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਧਨਵਾਨ ਹਨ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।