ਅਲ੍ਪਪ੍ਰਜ੍ਞੋ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਕਥਂ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ ਏਵਂ ਤ੍ਵਂ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ
ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਜੀਬ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧਾਸ਼੍ ਚਾਪਰੇ ਦੇਵ ਰੋਗਾਰ੍ਤਾਸ਼੍ ਚਾਪਰੇ ਤਥਾ ਨਰਾਃ ਕ੍ਲੀਬਾਸ਼੍ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਕੁਝ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਰ-ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਵਿਦੁषਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਦਸ੍ ਤਥਾ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਹਰਹਃ ਕੁਸ਼ਲਾਕੁਸ਼ਲਂ ਸਦਾ
ਰੋਜ਼ ਲੋਕ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤੋ ऽਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਸੇਵਮਾਨਾਃ ਸ਼ੁਭਂ ਤਥਾ ਲਭਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਇਹ ਲੋਕੇ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਚੇਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਤਾਂ ਯਾਤਿ ਮੇਧਾਵੀ ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਜ੍ਞਾਨੁਗਂ ਯਸ੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣਮ੍ ਉਪਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਗਿਆਨ, ਯਜ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਉਪਜਦੀ ਹੈ।
ਪਰਦਾਰੇषੁ ਯੇ ਚਾਪਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਦੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਤੇ ਤੇਨ ਦੁष੍ਟਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧਾਸ੍ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲ ਮੰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਨਸਾਪਿ ਪ੍ਰਦੁष੍ਟੇਨ ਨਗ੍ਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ ਰੋਗਾਰ੍ਤਾਸ੍ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਨਰਾ ਦੁष੍ਕृਤਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤੁ ਮੂਢਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਵਿਯੋਨੌ ਮੈਥੁਨੇ ਰਤਾਃ ਪੁਰੁषੇषੁ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਃ ਕ੍ਲੀਬਤ੍ਵਮ੍ ਉਪਯਾਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਪਰ ਜੋ ਮੂਰਖ, ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਰ-ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਪਸ਼ੂਂਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਵੈ ਬਧ੍ਨਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚੈਵ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਮੈਥੁਨਾ ਯੇ ਚ ਕ੍ਲੀਬਾ ਜਾਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬੇਤਰਤੀਬ ਮਿਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰ-ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ।
ਅਵਦ੍ਯਂ ਕਿਂ ਤੁ ਵੈ ਕਰ੍ਮ ਨਿਰਵਦ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮ
ਪਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਨਿਰੀ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਂ ਮਾਰ੍ਗਮ੍ ਅਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਸਦਾ ਯਃ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵੇषੀ ਗੁਣਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਮਾਨੁष੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਿ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਸਂਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ਮੇਧਾਵੀ ਧਾਰਣਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕਦੇ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਦੇਵਿ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮੋ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਿਕਾਰਕਃ ਨृਣਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸਦਾ ਮਯਾ ਚੈਵਮ੍ ਉਦਾਹृਤਃ
ਏ ਮਾਤਾ, ਇਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਪਰੇ ਸ੍ਵਲ੍ਪਵਿਜ੍ਞਾਨਾ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਵੇषਿਣੋ ਨਰਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਵਿਦੁषੋ ਨੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਰਿਸਰ੍ਪਿਤੁਮ੍
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਘੱਟ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਵ੍ਰਤਵਨ੍ਤੋ ਨਰਾਃ ਕੇਚਿਚ੍ ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਦਮਪਰਾਯਣਾਃ ਅਵ੍ਰਤਾ ਭ੍ਰष੍ਟਨਿਯਮਾਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਪਮਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਝੂਠੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਯਜ੍ਵਾਨਸ਼੍ ਚ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਮੋਹਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ; ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਿਹਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਆਗਮਾਲੋਕਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਪੂਰ੍ਵਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨਾਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਹ ਦृਢਵ੍ਰਤਾਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਅਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਯੇ ਚ ਮੋਹਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ ਅਵ੍ਰਤਾ ਨष੍ਟਮਰ੍ਯਾਦਾਸ੍ ਤੇ ਨਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਤੇ ਹੱਦਾਂ ਵੀ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵੈ ਕਾਲਕृਤੋਦ੍ਯੋਗਾਤ੍ ਸਂਭਵਨ੍ਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ ਨਿਰ੍ਹੋਮਾ ਨਿਰ੍ਵषਟ੍ਕਾਰਾਸ੍ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਵਨ ਜਾਂ 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏष ਦੇਵਿ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਾਯ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲਾਕੁਸ਼ਲੋ ਨॄਣਾਂ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੋ ਧਰ੍ਮਸਾਗਰਃ
ਏ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਧਰਮ-ਸਾਗਰ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਸਾ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਵਚਨਮ੍ ਆਦਿਤਃ ਹृष੍ਟਾ ਬਭੂਵ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚ ਤਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਆਖੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਵੀ ਹੋ ਗਈ, ਏ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਯੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਮੁਨਿਵਰਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੇਃ ਸਮੀਪਤਃ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਗਤਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗਿਰੌ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਉਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਏ ਸਨ, ਏ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਤੇ ऽਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਚੈਵ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਪੁੱਛਣ ਆਏ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਵਿਨਾਸ਼ਨ ਪृਚ੍ਛਾਮਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸਂਸ਼ਯਂ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਏ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਸੰਦੇਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਘੋਰੇ ਭੈਰਵੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣੇ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਪੁਰੁषਾਸ਼੍ ਚਾਲ੍ਪਮੇਧਸਃ
ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭੈੜੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਥੋੜੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇਨੋਪਾਯੇਨ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਨ੍ਮਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਚ੍ ਛ੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਃ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਜਨਮ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਪਾਸ਼ਨਿਬਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨਾਮ੍ ਨਾਨ੍ਯੋਪਾਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਾਸੁਦੇਵਾਤ੍ ਪਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹਨ ਤੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ, ਏ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਯੇ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਤੇषਾਂ ਜੀਵਿਤੇਨੇਹ ਪਸ਼ੁਵਚ੍ ਚੇष੍ਟਿਤੇਨ ਚ ਯੇषਾਂ ਨ ਪ੍ਰਵਣਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਜਗਨ੍ਮਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਪਿਨਾਕਿਨ੍ ਭਗਨੇਤ੍ਰਘ੍ਨ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਸ਼ਂਕਰ
ਏ ਪਿਨਾਕੀ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਅਸੀਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਏ ਸ਼ੰਕਰ।