ਸੋਮਾਤ੍ ਸਙ੍ਗਾਨੁਕਰ੍षਾਣਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨਾਂ ਸਵਰੂਥਿਨਾਮ੍ ਰਥਾਨਾਂ ਮੇਘਘੋषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਸੋਮਾ ਤੋਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜਾਂ, ਝੰਡੇ, ਰਥ, ਸੈਨਾ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ।
ਰੌਪ੍ਯਕਾਞ੍ਚਨਕਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਤਾਵਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਦਿਸ਼ਿ
ਇੱਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ।
ਆਭੂਮਿਪਾਲਾ ਭੋਜਾਸ੍ ਤੁ ਸਨ੍ਤਿ ਜ੍ਯਾਕਿਙ੍ਕਿਣੀਕਿਨਃ ਆਹੁਃ ਕਿਂ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਵਨ੍ਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਦਦੁਰ੍ ਅਨ੍ਧਕਾਃ
ਭੋਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੇ ਕਮਰਬੰਦ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਧਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਵੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਹੁਕਸ੍ਯ ਤੁ ਕਾਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ ਦੇਵਕਸ਼੍ ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵ੍ ਉਭੌ
ਆਹੁਕ ਤੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਦੇਵਕ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ ਦੇਵਵਾਨ੍ ਉਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਸਂਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੰਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ।
ਕੁਮਾਰ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤ ਚਾਸ੍ਯਾਥ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ ਦੇਵਕੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਚ ਸੁਦੇਵਾ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ: ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸੁਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ,
ਵृਕਦੇਵ੍ਯ੍ ਉਪਦੇਵੀ ਚ ਸੁਨਾਮ੍ਨੀ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਮੀ ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਂਸਸ੍ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ, ਸੁਨਾਮਨੀ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਨਵੋਗ੍ਰਾ — ਇਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕংসਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਤਥਾ ਕਙ੍ਕਃ ਸੁਭੂषਣਃ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੋ ऽਥ ਸੁਤਨੁਰ੍ ਅਨਾਵृष੍ਟਿਸ੍ ਤੁ ਪੁष੍ਟਿਮਾਨ੍
ਨਿਆਗਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕੰਕਾ, ਸੁਭੂਸ਼ਣ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਸੁਤਨੂਰ, ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀਮਾਨ —
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਪਞ੍ਚਾਸਨ੍ ਕਂਸਾ ਕਂਸਵਤੀ ਤਥਾ ਸੁਤਨੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੀ ਚ ਕਙ੍ਕਾ ਚੈਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਕংসਾ, ਕংসਵਤੀ, ਸੁਤਨੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ ਅਤੇ ਕੰਕਾ, ਇਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਨ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸਹਾਪਤ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਕੁਕੁਰੋਦ੍ਭਵਃ ਕੁਕੁਰਾਣਾਮ੍ ਇਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਧਾਰਯਨ੍ਨ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਾਮ੍
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਨਨਾ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ; ਉਹ ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੁਕੁਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ ਨਰਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਥ ਰਥਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ ਤੁ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਮੁਖਿਆ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਦੂਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰ ਸੀ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਵੀਰ੍ਯਵਤ੍ਤਰਾਃ ਦਤ੍ਤਾਤਿਦਤ੍ਤੌ ਬਲਿਨੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ: ਦੱਤਾਤੀਦੱਤਾ, ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ।
ਸ਼ਮੀ ਚ ਦਣ੍ਡਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਦਨ੍ਤਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍ ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾ ਚ ਸ੍ਵਸਾਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਸ਼ਮੀ, ਦੰਡਸ਼ਰਮਾ, ਦੰਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ, ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ — ਇਹ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਸਨ।
ਸ਼ਮਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਵਯਂਭੋਜਃ ਸ੍ਵਯਂਭੋਜਾਦ੍ ਭਦਿਕਃ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਵਯੰਭੋਜਾ ਸੀ; ਸਵਯੰਭੋਜਾ ਤੋਂ ਭਦਿਕਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਗ੍ਰਜਸ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਹੀ ਭੀਮ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਭਿषਗ੍ਵੈਤਰਣਸ਼੍ ਚ ਯਃ ਸੁਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਾਤਿਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਿਕਾਸ਼੍ਯਃ ਕਾਮਦਮ੍ਭਕਃ
ਦੇਵਾਂਤ, ਨਰਾਂਤ, ਭਿਸ਼ਗਵੈਤਰਣ, ਸੁਦੰਤ, ਅਤਿਦੰਤ, ਨਿਕਾਸਿਆ ਅਤੇ ਕਾਮਦੰਭਕ —
ਦੇਵਾਨ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਅਸਮੌਜਾਃ ਸੁਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸਮੌਜਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ
ਦੇਵਾਂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮਉਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਸਮਉਜਾ ਵੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ — ਦੋਵੇਂ।
ਅਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾਯ ਸੁਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਦਾਵ੍ ਅਸਮੌਜਸੇ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸੁਚਾਰੁਸ਼੍ ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਧਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਅਸਮਉਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ: ਸੁਦੰਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਸੁਚਾਰੂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ — ਇਹ ਅੰਧਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਧੁषਮ੍ ਅਨਮਿਤ੍ਰਮ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜੇਤਾਰਮ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਧੁਸ਼ਾ; ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਅਜੈਤੂ ਜੇਤੂ ਸੀ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਤੋ ਦ੍ਵੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚਾਥ ਸਤ੍ਰਾਜਿਚ੍ ਛਤ੍ਰੁਸੇਨਾਜਿਤਾਵ੍ ਉਭੌ
ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨਾ ਸੀ; ਨਿਘਨਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਦੋਵੇਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ।
ਪ੍ਰਸੇਨੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਿਵਸਨ੍ ਯੋ ਮਹਾਮਣਿਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਂ ਨਾਮ ਸ ਸੂਰ੍ਯਾਦ੍ ਉਪਲਬ੍ਧਵਾਨ੍
ਪ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਦਿਵਿਆ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਤਨ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਖਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ ਨਿਸ਼ਾਪਾਯੇ ਰਥੇਨ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜਿਸਦਾ ਸੂਰਜ ਦੋਸਤ ਤੇ ਜਿੰਦ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਥ ਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ।
ਤੋਯਕੂਲਮ੍ ਅਪਃ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਉਪਸ੍ਥਾਤੁਂ ਯਯੌ ਰਵਿਮ੍ ਤਸ੍ਯੋਪਤਿष੍ਠਤਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣ ਲਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਸੂਰਜ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤੇਜੋਮਣ੍ਡਲਵਾਨ੍ ਵਿਭੁਃ ਅਥ ਰਾਜਾ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਮ੍ ਉਵਾਚ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਾਫ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥੈਵ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਪਤੇ ਤੇਜੋਮਣ੍ਡਲਿਨਂ ਦੇਵਂ ਤਥੈਵ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
''ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਜ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।''
ਕੋ ਵਿਸ਼ੇषੋ ऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਖ੍ਯੇਨੋਪਗਤਸ੍ਯ ਵੈ ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਣਿਰਤ੍ਨਂ ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਮ੍
''ਮੈਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ?'' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ।
ਸ੍ਵਕਣ੍ਠਾਦ੍ ਅਵਮੁਚ੍ਯਾਥ ਏਕਾਨ੍ਤੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਿਭੁਃ ਤਤੋ ਵਿਗ੍ਰਹਵਨ੍ਤਂ ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨृਪਤਿਸ੍ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ ਅਥ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਕਥਾਮ੍ ਤਮ੍ ਅਭਿਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਭੂਯੋ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਸ ਸਤ੍ਰਜਿਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਵਿਵਸਵਾਨ ਜਾ ਰਹਾ ਸੀ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।