ਬਲਿਕਰ੍ਮਣਾ ਭੂਤਾਨਿ ਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯੇਨਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਲੋਕਾਨ੍ ਪੁਰੁषੋ ਨਿਜਕਰ੍ਮਸਮਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍
ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਭੁਜਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ ਪਰਿਵ੍ਰਾਡ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ ਤੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਂ ਤੇਨ ਵੈ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਵੰਡਰਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਟਿਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਹਰਣਕਾਰ੍ਯੇਣ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅਟਨ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪृਥਿਵੀਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਚ
ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵੀ।
ਅਨਿਕੇਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਨਾਹਾਰਾ ਯੇ ਤੁ ਸਾਯਂਗृਹਾਸ੍ ਤੁ ਤੇ ਤੇषਾਂ ਗृਹਸ੍ਥਃ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਯੋਨਿਰ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਘਰ-ਵਿਹੂਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ-ਵਿਹੂਣ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕਾਊ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਾਗਤਦਾਨਾਨਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਧੁਰਂ ਸਦਾ ਗृਹਾਗਤਾਨਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਸ਼ਯਨਾਸਨਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੌਣ, ਬੈਠਣ ਤੇ ਖਾਣ ਦੀ ਵਿਆਸਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤਿਥਿਰ੍ ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾਸ਼ੋ ਗृਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ ਸ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਆਦਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਸ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਰ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵਜ੍ਞਾਨਮ੍ ਅਹਂਕਾਰੋ ਦਮ੍ਭਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਗृਹੇ ਸਤਃ ਪਰਿਵਾਦੋਪਘਾਤੌ ਚ ਪਾਰੁष੍ਯਂ ਚ ਨ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬੇਅਦਬੀ, ਅਹੰਕਾਰ, ਦਿਖਾਵਾ, ਚੁਗਲੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਅਤੇ ਰੁਖਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਯਸ਼੍ ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਗृਹਸ੍ਥਃ ਪਰਮਂ ਵਿਧਿਮ੍ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਚੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਜੇ ਘਰ ਵਾਲਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚਾ ਰਾਹ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਯਃਪਰਿਣਤੌ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੀ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਸਹੈਵ ਵਾ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਫਰਜ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਲੇ ਜਾਂ ਇਕੱਠੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਣਮੂਲਫਲਾਹਾਰਃ ਕੇਸ਼ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਜਟਾਧਰਃ ਭੂਮਿਸ਼ਾਯੀ ਭਵੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਿਃ ਸਰ੍ਵਾਤਿਥਿਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ, ਮੁਨੀ ਪੱਤਿਆਂ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰੇ, ਕੇਸ਼ ਤੇ ਦਾਡ਼ ਮੋੜ ਕੇ ਰੱਖੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਵੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਵਾਗਤ ਕਰੇ।
ਚਰ੍ਮਕਾਸ਼ਕੁਸ਼ੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਰਿਧਾਨੋਤ੍ਤਰੀਯਕੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਚਮੜੇ, ਛਾਲ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚਨਂ ਹੋਮਃ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਗਤਪੂਜਨਮ੍ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਬਲਿਪ੍ਰਦਾਨਂ ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹਵਨ, ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਭਿਖਿਆ ਤੇ ਬਲੀ ਦੇਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨ੍ਯਸ੍ਨੇਹੇਨ ਗਾਤ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਤਪਸ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਾਦਿਸਹਿष੍ਣੁਤਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਠੰਡ ਤੇ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣਾ ਵੀ।
ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏਤਾ ਨਿਯਤਸ਼੍ ਚਰ੍ਯਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਸ਼੍ ਚਰੇਨ੍ ਮੁਨਿਃ ਸ ਦਹਤ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿਵਦ੍ ਦੋषਾਞ੍ ਜਯੇਲ੍ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍
ਜੋ ਵਨਵਾਸੀ ਮੁਨੀ ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੱਕੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ ਚਾਸ਼੍ਰਮੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਯੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਗਦਤੋ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮਮ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਚੌਥਾ ਆਸ਼੍ਰਮ, ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਚੀ ਸਥਿਤੀ ਸੁਣੋ, ਨੇਕ ਲੋਕੋ।
ਪੁਤ੍ਰਦ੍ਰਵ੍ਯਕਲਤ੍ਰੇषੁ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਸ੍ਨੇਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਚਤੁਰ੍ਥਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਨਂ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ ਨਿਰ੍ਧੂਤਮਤ੍ਸਰਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲੱਗਾਵ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚੌਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਵਰ੍ਣਿਕਾਂਸ੍ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਰਮ੍ਭਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਮਿਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਸਮੋ ਮੈਤ੍ਰਃ ਸਮਸ੍ਤੇष੍ਵ੍ ਏਵ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਮਿਤਰ ਤੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਰਹੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੇ।
ਜਰਾਯੁਜਾਣ੍ਡਜਾਦੀਨਾਂ ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਰ੍ਮਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨ ਦ੍ਰੋਹਂ ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਜੀਵ — ਚਾਹੇ ਜਣੇ, ਅੰਡੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੇ — ਨੂੰ ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੱਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ ਗ੍ਰਾਮੇ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤਿਃ ਪੁਰੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਨ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੁ ਦ੍ਵੇषੋ ਵਾ ਨਾਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰਾਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹੇ, ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਨਾ ਪਿਆਰ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਵੈਰ।
ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਾਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵ੍ਯਙ੍ਗਾਰੇ ऽਭੁਕ੍ਤਵਜ੍ਜਨੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਪਰ੍ਯਟੇਦ੍ ਗृਹਾਨ੍
ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਲਈ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ 'ਤੇ ਭਿਖਿਆ ਲੈਣ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਖਾਧਾ ਨਹੀਂ।
ਅਲਾਭੇ ਨ ਵਿषਾਦੀ ਸ੍ਯਾਲ੍ ਲਾਭੇ ਨੈਵ ਚ ਹਰ੍षਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਿਕਮਾਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਤ੍ਰਾਸਙ੍ਗਾਦ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਜੇ ਭਿਖਿਆ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜੇ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਜਿੰਨਾ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇ ਤੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਲੱਗਾਵ ਨਾ ਰੱਖੇ।
ਅਤਿਪੂਜਿਤਲਾਭਾਂਸ੍ ਤੁ ਜੁਗੁਪ੍ਸਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤਃ ਅਤਿਪੂਜਿਤਲਾਭੈਸ੍ ਤੁ ਯਤਿਰ੍ ਮੁਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਬਧ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵਧੇਰੇ ਆਦਰ ਜਾਂ ਲਾਭ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਵਧੇਰੇ ਆਦਰ-ਲਾਭ ਨਾਲ ਸੰਨਿਆਸੀ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਥਾ ਦਰ੍ਪੋ ਲੋਭਮੋਹਾਦਯਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਤਾਂਸ੍ ਤੁ ਦੋषਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰਿਵ੍ਰਾਣ੍ ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਅਹੰਕਾਰ, ਲਾਲਚ, ਭੁਲਾਵਾ ਤੇ ਹੋਰ ਐਸੇ ਵਿਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਯਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਸ਼੍ ਚਰਤੇ ਮਹੀਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹਾਦ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਭਯਂ ਨੋਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਸਂਸ੍ਥਂ ਸ਼ਾਰੀਰਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਵਮੁਖੇ ਜੁਹੋਤਿ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਪਗਤੈਰ੍ ਹਵਿਰ੍ਭਿਸ਼੍ ਚਿਤਾਗ੍ਨਿਨਾ ਸ ਵ੍ਰਜਤਿ ਸ੍ਮ ਲੋਕਾਨ੍
ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੀ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਬਣਾਕੇ, ਭਿਖਾ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਸਰੀਰ-ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਸ਼੍ ਚਰਤੇ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ ਚ ਸਂਕਲ੍ਪਿਤਬੁਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਃ ਅਨਿਨ੍ਧਨਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਇਵ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤਰਣ ਦੇ ਅਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਮਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਜਾਤੀ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਈਂਧਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਜੋਤ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਦਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਪਿਛਲਾ, ਮੌਜੂਦਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ — ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਵਰ੍ਣਾਨਾਮ੍ ਅਧਮਾ ਜਾਯਤੇ ਗਤਿਃ ਉਤ੍ਤਮਾ ਚ ਭਵੇਤ੍ ਕੇਨ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨੀਵੀਂ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਕੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਤਾਮ੍ ਇਯਾਤ੍
ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤੇ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਈ ਅਜੋਬਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,