ਗੁਣਾਨ੍ ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਯਥੈਵਾਗ੍ਰੇ ਤਥਾ ਦੂਰਾਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ ਤਾਵਦ੍ ਅਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਅਜੇ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ।
ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ षष੍ਟਿਸ਼੍ ਚ षਟ੍ ਚ ਪੁਰੁषਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਛਿਆਠੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖ,
ਏਤੇ ऽਮृਤਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵੈ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ ਦੇਵਾਵृਧਾਦ੍ ਅਪਿ ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸੁਦृਢਾਯੁਧਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ। ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਮਜਬੂਤ।
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਭੋਜਾ ਯੇ ਸਾਰ੍ਤਿਕਾਵਤਾਃ ਅਨ੍ਧਕਾਤ੍ ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤਾ ਚਤੁਰੋ ऽਲਭਤਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵੰਸ਼ ਭੋਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰਤਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸੀ। ਅੰਧਕ ਤੋਂ, ਕਾਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਲਏ।
ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸਸਕਂ ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍ ਕੁਕੁਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵृष੍ਟਿਰ੍ ਵृष੍ਟੇਸ੍ ਤੁ ਤਨਯਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਕੁਰ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਸ਼ਕ ਤੇ ਬਲਾਬਰਹਿਸ। ਕੁਕੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਤਸ੍ਯਾਥ ਤਿਲਿਰਿਸ੍ ਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਨਰ੍ ਵਸੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਭਿਜਿਚ੍ ਚ ਪੁਨਰ੍ ਵਸੋਃ
ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਫਿਰ ਤਿਲਿਰੀ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਪੁਨਰਵਸੂ ਤੋਂ ਅਭਿਜੀ।
ਤਥਾ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਬਭੂਵਾਭਿਜਿਤਃ ਕਿਲ ਆਹੁਕਃ ਸ਼੍ਰਾਹੁਕਸ਼੍ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤੌ ਖ੍ਯਾਤਿਮਤਾਂ ਵਰੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਭਿਜੀਤ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਆਹੁਕ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਹੁਕ, ਦੋਵੇਂ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਇਮਾਂ ਚੋਦਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਗਾਥਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਮ੍ ਆਹੁਕਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਕਿਸ਼ੋਰਪ੍ਰਤਿਮੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਥੇ, ਆਹੁਕ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗਾਥਾ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: 'ਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ, ਚਿੱਟੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।'
ਅਸ਼ੀਤਿਵਰ੍ਮਣਾ ਯੁਕ੍ਤ ਆਹੁਕਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਨਾਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ ਨਾਸ਼ਤਦੋ ਨਾਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਾਯੁषਃ
ਆਹੁਕ, ਅਸੀਹ ਕਵਚਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ, ਨਾ ਸੌ ਰਹਿਤ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਾਲਾ।
ਨਾਸ਼ੁਦ੍ਧਕਰ੍ਮਾ ਨਾਯਜ੍ਵਾ ਯੋ ਭੋਜਮ੍ ਅਭਿਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਨਾਗਾਨਾਂ ਭੋਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਕਿਲ
ਨਾ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਯਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭੋਜਾ ਕੋਲ ਜਾਵੇ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਗਾ ਭੋਜਾ ਕੋਲ ਗਏ।
ਸੋਮਾਤ੍ ਸਙ੍ਗਾਨੁਕਰ੍षਾਣਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨਾਂ ਸਵਰੂਥਿਨਾਮ੍ ਰਥਾਨਾਂ ਮੇਘਘੋषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਸੋਮਾ ਤੋਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜਾਂ, ਝੰਡੇ, ਰਥ, ਸੈਨਾ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ।
ਰੌਪ੍ਯਕਾਞ੍ਚਨਕਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਤਾਵਤ੍ਯ੍ ਏਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਦਿਸ਼ਿ
ਇੱਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ।
ਆਭੂਮਿਪਾਲਾ ਭੋਜਾਸ੍ ਤੁ ਸਨ੍ਤਿ ਜ੍ਯਾਕਿਙ੍ਕਿਣੀਕਿਨਃ ਆਹੁਃ ਕਿਂ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਵਨ੍ਤਿਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਦਦੁਰ੍ ਅਨ੍ਧਕਾਃ
ਭੋਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੇ ਕਮਰਬੰਦ ਚਲਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੰਧਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਵੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਹੁਕਸ੍ਯ ਤੁ ਕਾਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ ਦੇਵਕਸ਼੍ ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵ੍ ਉਭੌ
ਆਹੁਕ ਤੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਦੇਵਕ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਦੇਵਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ ਦੇਵਵਾਨ੍ ਉਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਸਂਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ: ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੰਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ।
ਕੁਮਾਰ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤ ਚਾਸ੍ਯਾਥ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ ਦੇਵਕੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਚ ਸੁਦੇਵਾ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ: ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸੁਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ,
ਵृਕਦੇਵ੍ਯ੍ ਉਪਦੇਵੀ ਚ ਸੁਨਾਮ੍ਨੀ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਮੀ ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕਂਸਸ੍ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ, ਸੁਨਾਮਨੀ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਨਵੋਗ੍ਰਾ — ਇਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕংসਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਤਥਾ ਕਙ੍ਕਃ ਸੁਭੂषਣਃ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੋ ऽਥ ਸੁਤਨੁਰ੍ ਅਨਾਵृष੍ਟਿਸ੍ ਤੁ ਪੁष੍ਟਿਮਾਨ੍
ਨਿਆਗਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕੰਕਾ, ਸੁਭੂਸ਼ਣ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਸੁਤਨੂਰ, ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀਮਾਨ —
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਪਞ੍ਚਾਸਨ੍ ਕਂਸਾ ਕਂਸਵਤੀ ਤਥਾ ਸੁਤਨੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੀ ਚ ਕਙ੍ਕਾ ਚੈਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਕংসਾ, ਕংসਵਤੀ, ਸੁਤਨੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ ਅਤੇ ਕੰਕਾ, ਇਹ ਸਭ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਨ।
ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸਹਾਪਤ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਕੁਕੁਰੋਦ੍ਭਵਃ ਕੁਕੁਰਾਣਾਮ੍ ਇਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਧਾਰਯਨ੍ਨ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਾਮ੍
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਨਨਾ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ; ਉਹ ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੁਕੁਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ ਨਰਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਥ ਰਥਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ ਤੁ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਮੁਖਿਆ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਦੂਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰ ਸੀ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਵੀਰ੍ਯਵਤ੍ਤਰਾਃ ਦਤ੍ਤਾਤਿਦਤ੍ਤੌ ਬਲਿਨੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ: ਦੱਤਾਤੀਦੱਤਾ, ਸ਼ੋਣਾਸ਼ਵਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ।
ਸ਼ਮੀ ਚ ਦਣ੍ਡਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਦਨ੍ਤਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍ ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾ ਚ ਸ੍ਵਸਾਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਸ਼ਮੀ, ਦੰਡਸ਼ਰਮਾ, ਦੰਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ, ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ — ਇਹ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਸਨ।
ਸ਼ਮਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਵਯਂਭੋਜਃ ਸ੍ਵਯਂਭੋਜਾਦ੍ ਭਦਿਕਃ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਵਯੰਭੋਜਾ ਸੀ; ਸਵਯੰਭੋਜਾ ਤੋਂ ਭਦਿਕਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਗ੍ਰਜਸ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ
ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਹੀ ਭੀਮ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਭਿषਗ੍ਵੈਤਰਣਸ਼੍ ਚ ਯਃ ਸੁਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚਾਤਿਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਿਕਾਸ਼੍ਯਃ ਕਾਮਦਮ੍ਭਕਃ
ਦੇਵਾਂਤ, ਨਰਾਂਤ, ਭਿਸ਼ਗਵੈਤਰਣ, ਸੁਦੰਤ, ਅਤਿਦੰਤ, ਨਿਕਾਸਿਆ ਅਤੇ ਕਾਮਦੰਭਕ —
ਦੇਵਾਨ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਅਸਮੌਜਾਃ ਸੁਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸਮੌਜਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ
ਦੇਵਾਂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮਉਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਸਮਉਜਾ ਵੀ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ — ਦੋਵੇਂ।
ਅਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾਯ ਸੁਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਦਾਵ੍ ਅਸਮੌਜਸੇ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸੁਚਾਰੁਸ਼੍ ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਧਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਅਸਮਉਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ: ਸੁਦੰਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਸੁਚਾਰੂ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ — ਇਹ ਅੰਧਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।