ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਤਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ, ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਂਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਮਯੋਦਿਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਦਾਨਦਯਾਤਪੋਦੇਵਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰਃ ਨਿਤ੍ਯੋਦਕੀ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ ਚਾਗ੍ਨਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਤਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਜਯੇਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਅਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੁਜਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਸਮਝ ਕੇ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਹਿਤਂ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮੈਤ੍ਰੀ ਸਮਸ੍ਤਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਧਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹੈ।
ਗਵਿ ਰਤ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰਕ੍ਯੇ ਸਮਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਭਵੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ऋਤਾਵ੍ ਅਭਿਗਮਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਵਾਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗਾਂ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਦਾਨਾਨਿ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਚ੍ਛਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਯਜੇਚ੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਧੀਯੀਤ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਖ਼ਤਰੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਜਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਜੀਵੋ ਮਹੀਰਕ੍ਸ਼ਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਕਾ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਮੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪृਥਿਵੀਪਰਿਪਾਲਨਮ੍
ਖ਼ਤਰੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਜ਼ੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ।
ਧਰਿਤ੍ਰੀਪਾਲਨੇਨੈਵ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪਾਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨृਪਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਯਤੋ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਵਰ੍ਣਸਂਸ੍ਥਾਪਕੋ ਨृਪਃ
ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਇੱਛਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ੁਪਾਲ੍ਯਂ ਵਣਿਜ੍ਯਾਂ ਚ ਕृषਿਂ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯ ਜੀਵਿਕਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਖੇਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਧ੍ਯਯਨਂ ਯਜ੍ਞੋ ਦਾਨਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਦੀਨਾਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਪਾਠ, ਯਜਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਸਂਸ਼੍ਰਯਂ ਕਰ੍ਮ ਤਦਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਪੋषਣਮ੍ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਜੈਰ੍ ਵਾਪਿ ਧਨੈਃ ਕਾਰੁਭਵੈਸ੍ ਤੁ ਵਾ
ਉਹ ਦੁਜਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਖਰੀਦ-ਵਿਕਰੀ ਜਾਂ ਹُنਰ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਧਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ऽਪਿ ਪਾਕਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਯਜੇਤ ਚ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੇਨ ਵੈ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪੱਕੇ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜੀ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭृਤ੍ਯਾਦਿਭਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ ऋਤੁਕਾਲਾਭਿਗਮਨਂ ਸ੍ਵਦਾਰੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਨੌਕਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਲਈ, ਸਭ ਵਰਣਾਂ ਵਸਤੂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ।
ਦਯਾ ਸਮਸ੍ਤਭੂਤੇषੁ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਭਿਮਾਨਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ੌਚਮ੍ ਅਨਾਯਾਸੋ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਤਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਨਮਰਤਾ, ਸਚਾਈ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਆਸਾਨੀ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ।
ਮੈਤ੍ਰੀ ਚੈਵਾਸ੍ਪृਹਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਅਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਅਨਸੂਯਾ ਚ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਕਥਿਤਾ ਗੁਣਾਃ
ਮਿੱਤਰਤਾ, ਲਾਲਚ ਦੀ ਕਮੀ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਲਾਪਣ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਤੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਗੁਣਾਸ੍ ਤਥੋਪਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਮ੍ ਇਮੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਗੁਣ ਅਤੇ ਉਪਧਰਮ ਆਮ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਗੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵੈਸ਼੍ਯਕਰ੍ਮ ਤਥਾਪਦਿ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚੈਤਯੋਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ; ਰਾਜਕੁਲ ਲਈ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸੇਵਕ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੇ ਸਤਿ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮ੍ ਉਭਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਪਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਦ੍ ਏਵਾਪਦਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਸਂਕਰਮ੍
ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਣ; ਪਰ ਜਰੂਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਨਾ ਕਰਨੀ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਕਥਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾ ਮਯਾਦ੍ਯ ਵੈ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਿਣਾਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ऽਪਿ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਬਾਲਃ ਕृਤੋਪਨਯਨੋ ਵੇਦਾਹਰਣਤਤ੍ਪਰਃ ਗੁਰੋਰ੍ ਗੇਹੇ ਵਸਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਬੱਚਾ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਰਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਗੁਰੋਃ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚਰਤਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਵੇਦਸ਼੍ ਚ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਉਥੇ, ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਵੇਦ ਸਿੱਖੇ।
ਉਭੇ ਸਂਧ੍ਯੇ ਰਵਿਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਥੈਵਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮਾਹਿਤਃ ਉਪਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਗੁਰੋਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਭਿਵਾਦਨਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਸ੍ਥਿਤੇ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ ਯਾਤਿ ਨੀਚੈਰ੍ ਆਸੀਤ ਚਾਸਿਤੇ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਗੁਰੌ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਚ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜਦ ਅਧਿਆਪਕ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੀ ਖੜਾ ਹੋਵੇ; ਜਦ ਅਧਿਆਪਕ ਚਲੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ; ਜਦ ਅਧਿਆਪਕ ਬੈਠੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠੇ; ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ।
ਤੇਨੈਵੋਕ੍ਤਂ ਪਠੇਦ੍ ਵੇਦਂ ਨਾਨ੍ਯਚਿਤ੍ਤਃ ਪੁਰਸ੍ਥਿਤਃ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਂ ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ ਗੁਰੁਣਾ ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ, ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਰੱਖੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ; ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰੇ।
ਅਵਗਾਹੇਦ੍ ਅਪਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਆਚਾਰ੍ਯੇਣਾਵਗਾਹਿਤਾਃ ਸਮਿਜ੍ਜਲਾਦਿਕਂ ਚਾਸ੍ਯ ਕਲ੍ਯਕਲ੍ਯਮ੍ ਉਪਾਨਯੇਤ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਨ੍ਹਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨ੍ਹਾਵੇ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਗृਹੀਤਗ੍ਰਾਹ੍ਯਵੇਦਸ਼੍ ਚ ਤਤੋ ऽਨੁਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਵੈ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਮ੍ ਆਵਸੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਗੁਰੁਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਵੇਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਵਿਧਿਨਾਵਾਪ੍ਤਦਾਰਸ੍ ਤੁ ਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਗृਹਸ੍ਥਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਖਿਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤਨੀ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਸਥ ਕੰਮ ਕਰੇ।
ਨਿਰ੍ਵਾਪੇਣ ਪਿਤॄਨ੍ ਅਰ੍ਚ੍ਯ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਦੇਵਾਂਸ੍ ਤਥਾਤਿਥੀਨ੍ ਅਨ੍ਨੈਰ੍ ਮੁਨੀਂਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੈਰ੍ ਅਪਤ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।