ਪੂਰ੍ਣੈਸ੍ ਤੁ ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਲਿਲਂ ਵਾਹਨਾਯੁਧੈਃ ਦਤ੍ਤਪ੍ਰੇਤੋਦਪਿਣ੍ਡਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਕृਤਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਮਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਚਿਨਃ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਭੂਤਯੇ ਅਧ੍ਯੇਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਉਹ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ; ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਤੋ ਧਨਮ੍ ਆਹਾਰ੍ਯਂ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨਤਃ ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਨਾਤ੍ਮਾ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਮ੍ ਏਤਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਮਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ, ਨਿੰਦਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਤ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਯਨ੍ ਨ ਗੋਪ੍ਯਂ ਮਹਾਜਨੈਃ ਏਵਮ੍ ਆਚਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਤਃ
ਜੋ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਧਰਮ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਛਾ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨਵੰਤ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਟ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਤੇਜੋਬਲਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ, ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ, ਸ਼੍ਰੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਸਦਾ ਪੁਂਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਾਧਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਅਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਵ ਯਃ ਸਦਾ ਕਾਲਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਇਹ ਉੱਤਮ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਮਲ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਸਾਰਾਤ੍ ਸਾਰਤਰਂ ਚੇਦਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਦੇਯਂ ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਦੁष੍ਟਮਤਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਨ ਕੁਤਰ੍ਕਪ੍ਰਲਾਪਿਨੇ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਨਾ ਪਖੰਡੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਮੂਰਖ ਨੂੰ, ਨਾ ਝੂਠੇ ਤਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਤਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ, ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਂਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਮਯੋਦਿਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਦਾਨਦਯਾਤਪੋਦੇਵਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰਃ ਨਿਤ੍ਯੋਦਕੀ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ ਚਾਗ੍ਨਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਤਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਜਯੇਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਅਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੁਜਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਸਮਝ ਕੇ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਹਿਤਂ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮੈਤ੍ਰੀ ਸਮਸ੍ਤਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਧਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹੈ।
ਗਵਿ ਰਤ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰਕ੍ਯੇ ਸਮਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਭਵੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ऋਤਾਵ੍ ਅਭਿਗਮਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਵਾਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗਾਂ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਦਾਨਾਨਿ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਚ੍ਛਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਯਜੇਚ੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਧੀਯੀਤ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਖ਼ਤਰੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਜਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਜੀਵੋ ਮਹੀਰਕ੍ਸ਼ਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਕਾ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਮੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪृਥਿਵੀਪਰਿਪਾਲਨਮ੍
ਖ਼ਤਰੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਜ਼ੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ।
ਧਰਿਤ੍ਰੀਪਾਲਨੇਨੈਵ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪਾਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨृਪਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਯਤੋ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਵਰ੍ਣਸਂਸ੍ਥਾਪਕੋ ਨृਪਃ
ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਇੱਛਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਸ਼ੁਪਾਲ੍ਯਂ ਵਣਿਜ੍ਯਾਂ ਚ ਕृषਿਂ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯ ਜੀਵਿਕਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਖੇਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਧ੍ਯਯਨਂ ਯਜ੍ਞੋ ਦਾਨਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਦੀਨਾਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਪਾਠ, ਯਜਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਸਂਸ਼੍ਰਯਂ ਕਰ੍ਮ ਤਦਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਪੋषਣਮ੍ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਜੈਰ੍ ਵਾਪਿ ਧਨੈਃ ਕਾਰੁਭਵੈਸ੍ ਤੁ ਵਾ
ਉਹ ਦੁਜਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਖਰੀਦ-ਵਿਕਰੀ ਜਾਂ ਹُنਰ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਧਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ऽਪਿ ਪਾਕਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਯਜੇਤ ਚ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤੇਨ ਵੈ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪੱਕੇ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜੀ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭृਤ੍ਯਾਦਿਭਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ ऋਤੁਕਾਲਾਭਿਗਮਨਂ ਸ੍ਵਦਾਰੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਨੌਕਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਲਈ, ਸਭ ਵਰਣਾਂ ਵਸਤੂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ।
ਦਯਾ ਸਮਸ੍ਤਭੂਤੇषੁ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਭਿਮਾਨਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼ੌਚਮ੍ ਅਨਾਯਾਸੋ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਤਾ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਨਮਰਤਾ, ਸਚਾਈ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਆਸਾਨੀ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ।
ਮੈਤ੍ਰੀ ਚੈਵਾਸ੍ਪृਹਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਅਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਅਨਸੂਯਾ ਚ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਕਥਿਤਾ ਗੁਣਾਃ
ਮਿੱਤਰਤਾ, ਲਾਲਚ ਦੀ ਕਮੀ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਲਾਪਣ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਗੁਣ ਸਾਰੇ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਤੇ ਸਾਮਾਨ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਗੁਣਾਸ੍ ਤਥੋਪਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਮ੍ ਇਮੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਗੁਣ ਅਤੇ ਉਪਧਰਮ ਆਮ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਗੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਕਰ੍ਮ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵੈਸ਼੍ਯਕਰ੍ਮ ਤਥਾਪਦਿ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚੈਤਯੋਃ
ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ; ਰਾਜਕੁਲ ਲਈ ਵਪਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸੇਵਕ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੇ ਸਤਿ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮ੍ ਉਭਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਪਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਦ੍ ਏਵਾਪਦਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਰ੍ਮਸਂਕਰਮ੍
ਜੇ ਦੋਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦੇਣ; ਪਰ ਜਰੂਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਨਾ ਕਰਨੀ।