ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਂਚਯਨਾਤ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਅਙ੍ਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਵਿਧੀਯਤੇ ਗੋਤ੍ਰਕੈਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਸਂਚਯਨਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਏਵ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਮृਤਾਹਨਿ ਤਥੋਭਯੋਃ ਅਨ੍ਵਰ੍ਥਮ੍ ਇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਰਜ੍ਜੁਬਨ੍ਧਨਵਹ੍ਨਿषੁ
ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਇਕੋ ਗੋਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣਾ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੀ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।
ਵਿषਪ੍ਰਤਾਪਾਦਿਮृਤੇ ਪ੍ਰਾਯਾਨਾਸ਼ਕਯੋਰ੍ ਅਪਿ ਬਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥੇ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤੇ ਮृਤੇ
ਜ਼ਹਿਰ, ਗਰਮੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋਣ, ਸਰੀਰ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਬੱਚਾ, ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ—all ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੌਚਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮ੍ ਉਕ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼ੌਚਕਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਸਪਿਣ੍ਡਸ੍ ਤੁ ਮृਤੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮृਤੋ ਯਦਿ
ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਕੋ ਗੋਤ ਦਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਾਰ੍ਯਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦਿਨਕ੍ਰਿਯਾਃ ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਰ੍ ਦृष੍ਟੋ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਸੂਤਕੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਸਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਯਥਾਵਤ੍ ਸੋਦਕੇषੁ ਚ ਪੁਤ੍ਰੇ ਜਾਤੇ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਚੈਲਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਇਕੋ ਗੋਤ ਅਤੇ ਇਕੋ ਪਾਣੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਦਿ ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨੁਯਾਤਸ੍ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਉਦਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਵਤੋ ਦਿਨੈਃ
ਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਿਯਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਾਸਾਰ੍ਧਮਾਸਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ ਦਿਨੈਰ੍ ਗਤੈਃ ਸ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਃ ਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਦਸ, ਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣ।
ਪ੍ਰੇਤਮ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍ ਦਾਨਾਨਿ ਚੈਵ ਦੇਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕੋ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਇष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ ਤਤ੍ ਤਦ੍ ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਤਦ੍ ਏਵਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਪੂਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੈਸ੍ ਤੁ ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਲਿਲਂ ਵਾਹਨਾਯੁਧੈਃ ਦਤ੍ਤਪ੍ਰੇਤੋਦਪਿਣ੍ਡਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਕृਤਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਮਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਚਿਨਃ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਭੂਤਯੇ ਅਧ੍ਯੇਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਉਹ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ; ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਤੋ ਧਨਮ੍ ਆਹਾਰ੍ਯਂ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨਤਃ ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਨਾਤ੍ਮਾ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਮ੍ ਏਤਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਮਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ, ਨਿੰਦਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਤ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਯਨ੍ ਨ ਗੋਪ੍ਯਂ ਮਹਾਜਨੈਃ ਏਵਮ੍ ਆਚਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਤਃ
ਜੋ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਧਰਮ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਛਾ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨਵੰਤ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਟ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਤੇਜੋਬਲਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ, ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ, ਸ਼੍ਰੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਸਦਾ ਪੁਂਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਾਧਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਅਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਵ ਯਃ ਸਦਾ ਕਾਲਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਇਹ ਉੱਤਮ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਮਲ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਸਾਰਾਤ੍ ਸਾਰਤਰਂ ਚੇਦਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਦੇਯਂ ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਦੁष੍ਟਮਤਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਨ ਕੁਤਰ੍ਕਪ੍ਰਲਾਪਿਨੇ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਨਾ ਪਖੰਡੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਮੂਰਖ ਨੂੰ, ਨਾ ਝੂਠੇ ਤਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜਵਰ੍ਯ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਤਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ, ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਂਯਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਮਯੋਦਿਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਦਾਨਦਯਾਤਪੋਦੇਵਯਜ੍ਞਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰਃ ਨਿਤ੍ਯੋਦਕੀ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ ਚਾਗ੍ਨਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਤਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਜਯੇਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਅਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਦਾਨਂ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਹੋਰ ਦੁਜਨਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਸਮਝ ਕੇ ਦਾਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਹਿਤਂ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮੈਤ੍ਰੀ ਸਮਸ੍ਤਸਤ੍ਤ੍ਵੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਧਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਹੈ।
ਗਵਿ ਰਤ੍ਨੇ ਚ ਪਾਰਕ੍ਯੇ ਸਮਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਭਵੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ऋਤਾਵ੍ ਅਭਿਗਮਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਵਾਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਗਾਂ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਸਤੂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਦਾਨਾਨਿ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਚ੍ਛਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਯਜੇਚ੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਧੀਯੀਤ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਖ਼ਤਰੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਜਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹੇ, ਹੇ ਦੁਜਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਜੀਵੋ ਮਹੀਰਕ੍ਸ਼ਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਤਸ੍ਯ ਜੀਵਿਕਾ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਮੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪृਥਿਵੀਪਰਿਪਾਲਨਮ੍
ਖ਼ਤਰੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਜ਼ੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੀ ਮੁੱਖ ਹੈ।
ਧਰਿਤ੍ਰੀਪਾਲਨੇਨੈਵ ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪਾਃ ਭਵਨ੍ਤਿ ਨृਪਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਯਤੋ ਯਜ੍ਞਾਦਿਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਯਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਰਿਪਾਲਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਵਰ੍ਣਸਂਸ੍ਥਾਪਕੋ ਨृਪਃ
ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਇੱਛਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।