ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਲਾਪਂ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਕਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਤਥੋਦਕ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਤਿਤਂ ਸ਼ਵਮ੍
ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਰ੍ਮਿਸੂਤਿਕਾषਣ੍ਢਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸਾਯਿਨਃ ਮृਤਨਿਰ੍ਯਾਤਕਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਰਦਾਰਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਣੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਨਪੁੰਸਕ, ਨੰਗੇ ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਏਤਦ੍ ਏਵ ਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਅਭੋਜ੍ਯਭਿਕ੍ਸ਼ੁਪਾਖਣ੍ਡਮਾਰ੍ਜਾਰਖਰਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਅਭੋਜਨੀਕ ਭੋਜਨ, ਭਿਖਾਰੀ, ਝੂਠੇ, ਬਿੱਲੀ, ਗਧਾ, ਅਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਪਤਿਤਾਪਵਿਦ੍ਧਚਾਣ੍ਡਾਲਮृਤਾਹਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ ਉਦਕ੍ਯਾਗ੍ਰਾਮਸ਼ੂਕਰੌ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਤਿਤ, ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਚੰਡਾਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ ਚ ਸੂਤਿਕਾਸ਼ੌਚਦੂषਿਤੌ ਪੁਰੁषਾਵ੍ ਅਪਿ ਯਸ੍ਯ ਚਾਨੁਦਿਨਂ ਹਾਨਿਰ੍ ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਣੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ—
ਯਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਸ਼ੀ ਨਰਾਧਮਃ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਹਾਨਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵ੍ ਅਕਰਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕੇਵਲਂ ਮृਤਜਨ੍ਮਸੁ ਦਸ਼ਾਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਦਾਨਹੋਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਣਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨ ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਤੋਂ ਵਿਰਤ ਰਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਮਾਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਏਵ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮਾਸਮ੍ ਆਸੀਤ ਨਿਜਕਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਵਾਦਸ ਦਿਨ, ਵੈਸ਼ ਮਾਸ ਦੇ ਅੱਧੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਬੈਠੇ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਨਿਜਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਸਲਿਲਂ ਦੇਯਂ ਬਹਿਰ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਤ੍ਰਕੈਃ
ਫਿਰ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਣ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ऽਹ੍ਨਿ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮੇ ਨਵਮੇ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਸਂਚਯਃ ਕਾਰ੍ਯਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ऽਹਨਿ ਗੋਤ੍ਰਕੈਃ
ਪਹਿਲੇ, ਚੌਥੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਇਹ ਕੰਮ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਂਚਯਨਾਤ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਅਙ੍ਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਵਿਧੀਯਤੇ ਗੋਤ੍ਰਕੈਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਸਂਚਯਨਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਏਵ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਮृਤਾਹਨਿ ਤਥੋਭਯੋਃ ਅਨ੍ਵਰ੍ਥਮ੍ ਇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਰਜ੍ਜੁਬਨ੍ਧਨਵਹ੍ਨਿषੁ
ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਇਕੋ ਗੋਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣਾ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੀ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।
ਵਿषਪ੍ਰਤਾਪਾਦਿਮृਤੇ ਪ੍ਰਾਯਾਨਾਸ਼ਕਯੋਰ੍ ਅਪਿ ਬਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥੇ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤੇ ਮृਤੇ
ਜ਼ਹਿਰ, ਗਰਮੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋਣ, ਸਰੀਰ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਬੱਚਾ, ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ—all ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੌਚਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮ੍ ਉਕ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼ੌਚਕਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਸਪਿਣ੍ਡਸ੍ ਤੁ ਮृਤੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮृਤੋ ਯਦਿ
ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਕੋ ਗੋਤ ਦਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਾਰ੍ਯਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦਿਨਕ੍ਰਿਯਾਃ ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਰ੍ ਦृष੍ਟੋ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਸੂਤਕੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਸਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਯਥਾਵਤ੍ ਸੋਦਕੇषੁ ਚ ਪੁਤ੍ਰੇ ਜਾਤੇ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਚੈਲਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਇਕੋ ਗੋਤ ਅਤੇ ਇਕੋ ਪਾਣੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਦਿ ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨੁਯਾਤਸ੍ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਉਦਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਵਤੋ ਦਿਨੈਃ
ਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਿਯਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਾਸਾਰ੍ਧਮਾਸਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ ਦਿਨੈਰ੍ ਗਤੈਃ ਸ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਃ ਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਦਸ, ਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣ।
ਪ੍ਰੇਤਮ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍ ਦਾਨਾਨਿ ਚੈਵ ਦੇਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕੋ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਇष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ ਤਤ੍ ਤਦ੍ ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਤਦ੍ ਏਵਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਪੂਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੈਸ੍ ਤੁ ਦਿਵਸੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਲਿਲਂ ਵਾਹਨਾਯੁਧੈਃ ਦਤ੍ਤਪ੍ਰੇਤੋਦਪਿਣ੍ਡਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਕृਤਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਮਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਚਿਨਃ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਭੂਤਯੇ ਅਧ੍ਯੇਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਰਯੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਉਹ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ; ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਤੋ ਧਨਮ੍ ਆਹਾਰ੍ਯਂ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨਤਃ ਯੇਨ ਪ੍ਰਕੁਪਿਤੋ ਨਾਤ੍ਮਾ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਮ੍ ਏਤਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਆਪਣਾ ਮਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ, ਨਿੰਦਾ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਤ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਯਨ੍ ਨ ਗੋਪ੍ਯਂ ਮਹਾਜਨੈਃ ਏਵਮ੍ ਆਚਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਤਃ
ਜੋ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਧਰਮ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਛਾ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨਵੰਤ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਪੁष੍ਟ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਯਸ਼ਃਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਤੇਜੋਬਲਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ, ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ, ਸ਼੍ਰੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਸਦਾ ਪੁਂਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸਾਧਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਅਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਵ ਯਃ ਸਦਾ ਕਾਲਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਇਹ ਉੱਤਮ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦਾ ਅਮਲ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਸਾਰਾਤ੍ ਸਾਰਤਰਂ ਚੇਦਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਦੇਯਂ ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਦੁष੍ਟਮਤਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਨ ਕੁਤਰ੍ਕਪ੍ਰਲਾਪਿਨੇ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਨਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ, ਨਾ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਦੁਜਨ; ਨਾ ਪਖੰਡੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਮੂਰਖ ਨੂੰ, ਨਾ ਝੂਠੇ ਤਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।