ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਪਵਨੈਃ ਸ਼ੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਪਣ੍ਯਵਤ੍ ਰਥ੍ਯਾਪਸਰ੍ਪਣੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਾਨਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਪਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੜਕ 'ਤੇ ਹਟ ਕੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਛੀਂਕਣ ਜਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਚਾਮੇਤ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਾਸਸਃ ਪਰਿਧਾਪਨੇ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਾਮ੍ ਅਥ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਰਥ੍ਯਾਕਰ੍ਦਮਾਮ੍ਭਸਿ
ਜਦੋਂ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨੀਏ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹੀਏ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਜਾਈਏ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਮੈਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਚਮਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵੇष੍ਟਕਚਿਤਾਨਾਂ ਚ ਮੇਧ੍ਯਤਾ ਵਾਯੁਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੂਤੋਪਹਤਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਾਦ੍ ਅਗ੍ਰਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪੱਕੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚੋਂ, ਉਸ ਭਾਗ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਕੇ ਫੈਂਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਆਚਮ੍ਯਾਦ੍ਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਮृਦਾ ਉਪਵਾਸਸ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦੁष੍ਟਭਕ੍ਤਾਸ਼ਿਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੇ ਖਰਾਬ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨੇ ਜ੍ਞਾਨਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਤਦ੍ਦੋषੋਪਸ਼ਮੇ ਨ ਤੁ ਉਦਕ੍ਯਾਂ ਵਾਵਲਗ੍ਨਾਂ ਚ ਸੂਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸਾਯਿਨਃ
ਜੇ ਗਲਤੀ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਫਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਨਵੀਂ ਜਣੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਤਥੈਵ ਮृਤਹਾਰਿਣਃ ਨਾਰਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਸ੍ਥਿ ਸਸ੍ਨੇਹਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਸੰਪਰਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਗਜ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਮ੍ਯੈਵ ਤੁ ਨਿਃਸ੍ਨੇਹਂ ਗਾਮ੍ ਆਲਭ੍ਯਾਰ੍ਕਮ੍ ਈਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾ ਨ ਲਙ੍ਘਯੇਤ੍ ਤਥੈਵਾਥ ष੍ਠੀਵਨੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਾਨਿ ਚ
ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਿਨਾ ਤੇਲ ਦੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੂਕਣ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਮਲਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਗृਹਾਦ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਪਾਦਾਮ੍ਭਸ੍ ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ ਬਹਿਃ ਪਞ੍ਚਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਅਨੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ ਪਰਵਾਰਿਣਿ
ਘਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਭੋਜਨ, ਮਲ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੋ; ਪੰਜ ਗੋਲੇ ਨਾ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਗਙ੍ਗਾਹ੍ਰਦਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ ਨੋਦ੍ਯਾਨਾਦੌ ਵਿਕਾਲੇषੁ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਪਵਿੱਤਰ ਖੱਡਿਆਂ, ਗੰਗਾ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਕਦੇ ਵੀ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਲਪੇਜ੍ ਜਨਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਾਨ੍ ਵੀਰਹੀਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਦੇਵਤਾਪਿਤृਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਵਿਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਿਨ੍ਦਕੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹਾਦਰੀ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ, ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਯਜਨ, ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਲਾਪਂ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਕਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਤਥੋਦਕ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਤਿਤਂ ਸ਼ਵਮ੍
ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਰ੍ਮਿਸੂਤਿਕਾषਣ੍ਢਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸਾਯਿਨਃ ਮृਤਨਿਰ੍ਯਾਤਕਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਰਦਾਰਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਣੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਨਪੁੰਸਕ, ਨੰਗੇ ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਏਤਦ੍ ਏਵ ਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਅਭੋਜ੍ਯਭਿਕ੍ਸ਼ੁਪਾਖਣ੍ਡਮਾਰ੍ਜਾਰਖਰਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਅਭੋਜਨੀਕ ਭੋਜਨ, ਭਿਖਾਰੀ, ਝੂਠੇ, ਬਿੱਲੀ, ਗਧਾ, ਅਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਪਤਿਤਾਪਵਿਦ੍ਧਚਾਣ੍ਡਾਲਮृਤਾਹਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ ਉਦਕ੍ਯਾਗ੍ਰਾਮਸ਼ੂਕਰੌ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਤਿਤ, ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਚੰਡਾਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ ਚ ਸੂਤਿਕਾਸ਼ੌਚਦੂषਿਤੌ ਪੁਰੁषਾਵ੍ ਅਪਿ ਯਸ੍ਯ ਚਾਨੁਦਿਨਂ ਹਾਨਿਰ੍ ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਣੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ—
ਯਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਸ਼ੀ ਨਰਾਧਮਃ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਹਾਨਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵ੍ ਅਕਰਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕੇਵਲਂ ਮृਤਜਨ੍ਮਸੁ ਦਸ਼ਾਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਦਾਨਹੋਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਣਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨ ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਤੋਂ ਵਿਰਤ ਰਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਮਾਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਏਵ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮਾਸਮ੍ ਆਸੀਤ ਨਿਜਕਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਵਾਦਸ ਦਿਨ, ਵੈਸ਼ ਮਾਸ ਦੇ ਅੱਧੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਬੈਠੇ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਨਿਜਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਸਲਿਲਂ ਦੇਯਂ ਬਹਿਰ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਤ੍ਰਕੈਃ
ਫਿਰ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਣ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ऽਹ੍ਨਿ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮੇ ਨਵਮੇ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਸਂਚਯਃ ਕਾਰ੍ਯਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ऽਹਨਿ ਗੋਤ੍ਰਕੈਃ
ਪਹਿਲੇ, ਚੌਥੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਇਹ ਕੰਮ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਂਚਯਨਾਤ੍ ਤੇषਾਮ੍ ਅਙ੍ਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਵਿਧੀਯਤੇ ਗੋਤ੍ਰਕੈਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਸਂਚਯਨਾਤ੍ ਪਰਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਏਵ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਮृਤਾਹਨਿ ਤਥੋਭਯੋਃ ਅਨ੍ਵਰ੍ਥਮ੍ ਇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਰਜ੍ਜੁਬਨ੍ਧਨਵਹ੍ਨਿषੁ
ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਇਕੋ ਗੋਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣਾ ਹੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੀ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।
ਵਿषਪ੍ਰਤਾਪਾਦਿਮृਤੇ ਪ੍ਰਾਯਾਨਾਸ਼ਕਯੋਰ੍ ਅਪਿ ਬਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥੇ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤੇ ਮृਤੇ
ਜ਼ਹਿਰ, ਗਰਮੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋਣ, ਸਰੀਰ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਬੱਚਾ, ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ—all ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੌਚਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮ੍ ਉਕ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼ੌਚਕਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਸਪਿਣ੍ਡਸ੍ ਤੁ ਮृਤੇ ऽਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮृਤੋ ਯਦਿ
ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਕੋ ਗੋਤ ਦਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸ਼ੌਚਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਾਰ੍ਯਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦਿਨਕ੍ਰਿਯਾਃ ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਰ੍ ਦृष੍ਟੋ ਜਨ੍ਮਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਹਿ ਸੂਤਕੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਸਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਯਥਾਵਤ੍ ਸੋਦਕੇषੁ ਚ ਪੁਤ੍ਰੇ ਜਾਤੇ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਚੈਲਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਇਕੋ ਗੋਤ ਅਤੇ ਇਕੋ ਪਾਣੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਰਸਮਾਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਦਿ ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨੁਯਾਤਸ੍ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਉਦਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਵਤੋ ਦਿਨੈਃ
ਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਿਯਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸ਼ੁਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਾਸਾਰ੍ਧਮਾਸਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ ਦਿਨੈਰ੍ ਗਤੈਃ ਸ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਃ ਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਦਸ, ਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਣ।
ਪ੍ਰੇਤਮ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍ ਦਾਨਾਨਿ ਚੈਵ ਦੇਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕੋ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਯਦ੍ ਇष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚਾਸ੍ਯ ਦਯਿਤਂ ਗृਹੇ ਤਤ੍ ਤਦ੍ ਗੁਣਵਤੇ ਦੇਯਂ ਤਦ੍ ਏਵਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਪੂਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।