ਰਥ੍ਯਾਗਮਨਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਦਾਸਵਰ੍ਗੇਣ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ਪ੍ਰਾਕ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਚਿਰਾਤੀਤਮ੍ ਅਨੇਕਾਨ੍ਤਰਿਤਂ ਲਘੁ
ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੜਕ 'ਤੇ ਰਹੀਆਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਛਾਣੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਧਾਈਆਂ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਰਤੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ — ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਭੂਤਂ ਬਾਲਂ ਚ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਤਰਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਾਗਾਰਸ਼ਾਲਾਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਤਨਦ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਚਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਵਰਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੀਆਂ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਗਿਆ, ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ, ਰਸੋਈ, ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਦੋ ਸਤਨ — ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਯਸ਼੍ ਚ ਤਥੈਵਾਪਃ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਭੂਮਿਰ੍ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਕਾਲਾਦ੍ ਦਾਹਮਾਰ੍ਜਨਗੋਕੁਲੈਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਗੰਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਨਾਲ, ਸਫਾਈ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲੇਪਾਦ੍ ਉਲ੍ਲੇਖਨਾਤ੍ ਸੇਕਾਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਾਦਿਨਾ ਕੇਸ਼ਕੀਟਾਵਪਨ੍ਨੇ ਚ ਗੋਘ੍ਰਾਤੇ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਘਰ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਘਿਸ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਅਤੇ ਸਫਾਈ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਵਾਲ ਜਾਂ ਕੀੜੇ ਡਿੱਗ ਜਾਣ, ਗਾਂ ਦੀ ਗੰਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੱਖੀਆਂ ਹੋਣ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮृਦਮ੍ਬੁ ਭਸ੍ਮ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ਔਦੁਮ੍ਬਰਾਣਾਮ੍ ਅਮ੍ਲੇਨ ਵਾਰਿਣਾ ਤ੍ਰਪੁਸੀਸਯੋਃ
ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ, ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਰਾਖ ਛਿੜਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ; ਲੱਕੜ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਖੱਟੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਟਿਨ ਜਾਂ ਸੀਸੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਸ੍ਮਾਮ੍ਬੁਭਿਸ਼੍ ਚ ਕਾਂਸ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਲਾਵੋ ਦ੍ਰਵਸ੍ਯ ਚ ਅਮੇਧ੍ਯਾਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਤੋਯੈਰ੍ ਗਨ੍ਧਾਪਹਰਣੇਨ ਚ
ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਰਾਖ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਛਾਣ ਕੇ; ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਜੋ ਮੈਲੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ ਅਤੇ ਗੰਧ ਹਟਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਵਰ੍ਣਗਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਹਾਰਯੇਤ੍ ਸ਼ੁਚਿ ਮਾਂਸਂ ਤੁ ਚਾਣ੍ਡਾਲਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੈਰ੍ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਰੰਗ ਅਤੇ ਗੰਧ ਹਟਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੰਗਲੀ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਵੱਲੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਮਾਸ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਥ੍ਯਾਗਤਂ ਚ ਤੈਲਾਦਿ ਸ਼ੁਚਿ ਗੋਤृਪ੍ਤਿਦਂ ਪਯਃ ਰਜੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਗੋਛਾਯਾ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਪਵਨੋ ਮਹੀ
ਸੜਕ 'ਤੇ ਮਿਲਿਆ ਤੇਲ ਆਦਿ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਧੂੜ, ਅੱਗ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਛਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ — ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਲੁषੋ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੁष੍ਟਸਙ੍ਗਾਦ੍ ਅਦੋषਿਣਃ ਅਜਾਸ਼੍ਵਂ ਮੁਖਤੋ ਮੇਧ੍ਯਂ ਨ ਗੋਰ੍ ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਚਾਨਨਮ੍
ਮੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀੜੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੈਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਗਾਂ ਦੇ ਬੱਝਾ ਦਾ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ।
ਮਾਤੁਃ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣੇ ਮੇਧ੍ਯਂ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਫਲਪਾਤਨੇ ਆਸਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਯਾਨਂ ਤਟੌ ਨਦ੍ਯਾਸ੍ ਤृਣਾਨਿ ਚ
ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਜਦੋਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੰਛੀ ਫਲ ਡਿੱਗਦੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬੈਠਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਸਵਾਰੀ, ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦਾ ਘਾਹ — ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਪਵਨੈਃ ਸ਼ੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਪਣ੍ਯਵਤ੍ ਰਥ੍ਯਾਪਸਰ੍ਪਣੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਾਨਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਸੁ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਪਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੜਕ 'ਤੇ ਹਟ ਕੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ, ਛੀਂਕਣ ਜਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਚਾਮੇਤ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਾਸਸਃ ਪਰਿਧਾਪਨੇ ਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਾਮ੍ ਅਥ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਦ੍ਵਿਰਥ੍ਯਾਕਰ੍ਦਮਾਮ੍ਭਸਿ
ਜਦੋਂ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨੀਏ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹੀਏ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਛੂਹੇ ਜਾਈਏ, ਜਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਮੈਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਚਮਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਵੇष੍ਟਕਚਿਤਾਨਾਂ ਚ ਮੇਧ੍ਯਤਾ ਵਾਯੁਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਭੂਤੋਪਹਤਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਾਦ੍ ਅਗ੍ਰਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪੱਕੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚੋਂ, ਉਸ ਭਾਗ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਕੇ ਫੈਂਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਆਚਮ੍ਯਾਦ੍ਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਮृਦਾ ਉਪਵਾਸਸ੍ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦੁष੍ਟਭਕ੍ਤਾਸ਼ਿਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੇ ਖਰਾਬ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨੇ ਜ੍ਞਾਨਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਤਦ੍ਦੋषੋਪਸ਼ਮੇ ਨ ਤੁ ਉਦਕ੍ਯਾਂ ਵਾਵਲਗ੍ਨਾਂ ਚ ਸੂਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸਾਯਿਨਃ
ਜੇ ਗਲਤੀ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਫਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਨਵੀਂ ਜਣੀ ਹੋਈ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਤਥੈਵ ਮृਤਹਾਰਿਣਃ ਨਾਰਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਸ੍ਥਿ ਸਸ੍ਨੇਹਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਸੰਪਰਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਗਜ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਮ੍ਯੈਵ ਤੁ ਨਿਃਸ੍ਨੇਹਂ ਗਾਮ੍ ਆਲਭ੍ਯਾਰ੍ਕਮ੍ ਈਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਾ ਨ ਲਙ੍ਘਯੇਤ੍ ਤਥੈਵਾਥ ष੍ਠੀਵਨੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਾਨਿ ਚ
ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਿਨਾ ਤੇਲ ਦੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਥੂਕਣ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਮਲਣ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਗृਹਾਦ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਪਾਦਾਮ੍ਭਸ੍ ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ ਬਹਿਃ ਪਞ੍ਚਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਅਨੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਨ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ ਪਰਵਾਰਿਣਿ
ਘਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਭੋਜਨ, ਮਲ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੋ; ਪੰਜ ਗੋਲੇ ਨਾ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਗਙ੍ਗਾਹ੍ਰਦਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ ਨੋਦ੍ਯਾਨਾਦੌ ਵਿਕਾਲੇषੁ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਪਵਿੱਤਰ ਖੱਡਿਆਂ, ਗੰਗਾ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਕਦੇ ਵੀ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਲਪੇਜ੍ ਜਨਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਾਨ੍ ਵੀਰਹੀਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਦੇਵਤਾਪਿਤृਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਵਿਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਿਨ੍ਦਕੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹਾਦਰੀ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ, ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਯਜਨ, ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਲਾਪਂ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਕਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਤਥੋਦਕ੍ਯਾਂ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਤਿਤਂ ਸ਼ਵਮ੍
ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਰ੍ਮਿਸੂਤਿਕਾषਣ੍ਢਵਿਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਵਸਾਯਿਨਃ ਮृਤਨਿਰ੍ਯਾਤਕਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਰਦਾਰਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਣੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਨਪੁੰਸਕ, ਨੰਗੇ ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਏਤਦ੍ ਏਵ ਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਅਭੋਜ੍ਯਭਿਕ੍ਸ਼ੁਪਾਖਣ੍ਡਮਾਰ੍ਜਾਰਖਰਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਅਭੋਜਨੀਕ ਭੋਜਨ, ਭਿਖਾਰੀ, ਝੂਠੇ, ਬਿੱਲੀ, ਗਧਾ, ਅਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਪਤਿਤਾਪਵਿਦ੍ਧਚਾਣ੍ਡਾਲਮृਤਾਹਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ ਉਦਕ੍ਯਾਗ੍ਰਾਮਸ਼ੂਕਰੌ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਤਿਤ, ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਚੰਡਾਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ।
ਤਦ੍ਵਚ੍ ਚ ਸੂਤਿਕਾਸ਼ੌਚਦੂषਿਤੌ ਪੁਰੁषਾਵ੍ ਅਪਿ ਯਸ੍ਯ ਚਾਨੁਦਿਨਂ ਹਾਨਿਰ੍ ਗृਹੇ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਣੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇ—
ਯਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਸ਼ੀ ਨਰਾਧਮਃ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਹਾਨਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵ੍ ਅਕਰਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕੇਵਲਂ ਮृਤਜਨ੍ਮਸੁ ਦਸ਼ਾਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਦਾਨਹੋਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਮੌਤ ਜਾਂ ਜਣਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨ ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਤੋਂ ਵਿਰਤ ਰਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਮਾਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਏਵ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਮਾਸਮ੍ ਆਸੀਤ ਨਿਜਕਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਦਵਾਦਸ ਦਿਨ, ਵੈਸ਼ ਮਾਸ ਦੇ ਅੱਧੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਬੈਠੇ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਨਿਜਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਸਲਿਲਂ ਦੇਯਂ ਬਹਿਰ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਤ੍ਰਕੈਃ
ਫਿਰ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਣ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ।
ਪ੍ਰਥਮੇ ऽਹ੍ਨਿ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮੇ ਨਵਮੇ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਸਂਚਯਃ ਕਾਰ੍ਯਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ऽਹਨਿ ਗੋਤ੍ਰਕੈਃ
ਪਹਿਲੇ, ਚੌਥੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਇਹ ਕੰਮ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।