ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਮੈਥੁਨਂ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਏਵ ਚ ਤਥਾਪਰਾਹ੍ਣੇ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦੈਵਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਚ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਕਰ੍ਮ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਸਿਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਦਾਡੀ-ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਹਲਕਾਈ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਙ੍ਗਿਨੀਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕੁਲਜਾਂ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਰੋਗਿਣੀਮ੍ ਉਦ੍ਵਹੇਤ੍ ਪਿਤृਮਾਤ੍ਰੋਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਮੀਂ ਪਞ੍ਚਮੀਂ ਤਥਾ
ਅੰਗ-ਵਿਕਲ, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ; ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਪੱਖੋਂ ਸਤਵੀਂ ਜਾਂ ਪੰਜਵੀਂ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ ਦਾਰਾਂਸ੍ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ ਈਰ੍ष੍ਯਾਂ ਤਥਾਹ੍ਨਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨਮੈਥੁਨੇ ਪਰੋਪਤਾਪਕਂ ਕਰ੍ਮ ਜਨ੍ਤੁਪੀਡਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਈਰਖਾ ਛੱਡੋ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਜਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕੋ।
ਉਦਕ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਨ੍ਮਪਰਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਪਞ੍ਚਮੀਂ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਕੁੜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਪੰਜਵੀਂ ਰਾਤ ਵੀ ਛੱਡੋ।
ਤਤਃ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਯੁਗ੍ਮਾਸੁ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ ਯੁਗ੍ਮਾਸੁ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਯੁਗ੍ਮਾਸੁ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ
ਫਿਰ ਛੇਵੀਂ ਰਾਤ ਅਤੇ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਜੁੜੀਆਂ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਦੇ ਹਨ; ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਧਰ੍ਮਿਣੋ ਵੈ ਪਰ੍ਵਾਦੌ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇषੁ षਣ੍ਢਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਕਰ੍ਮਣਿ ਰਿਕ੍ਤਾਂ ਵੈ ਵਰ੍ਜਯੀਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਵ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਤੇ ਨਪੁੰਸਕ, ਖਾਲੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ 'ਤੇ ਹਲਕਾਈ ਤੋਂ ਬਚਣ, ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ।
ਬ੍ਰੁਵਤਾਮ੍ ਅਵਿਨੀਤਾਨਾਂ ਨ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ ਨ ਚੋਤ੍ਕृष੍ਟਾਸਨਂ ਦੇਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਕृष੍ਟਸ੍ਯ ਚਾਦਰਾਤ੍
ਅਣਸੰਸਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਦੀ; ਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਵੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਕਰ੍ਮਣਿ ਚਾਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਭੋਗੇ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਚੈਲਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਟਭੂਮਿਮ੍ ਉਪੇਤ੍ਯ ਚ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ, ਮੁੰਡਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਵੇਦਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਸਾਧੁਸਤ੍ਯਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਗੁਰੋਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਵੇਦ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਨੇਕ, ਸੱਚੇ, ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਗੁਰੂ, ਪਤੀ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਯਗਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ—
ਪਰਿਵਾਦਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪਰਿਹਾਸਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਧਵਲਾਮ੍ਬਰਸਂਵੀਤਃ ਸਿਤਪੁष੍ਪਵਿਭੂषਿਤਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਕਰੋ; ਸਫੈਦ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੋ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੋ।
ਸਦਾ ਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਵੇषਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨ ਵਾਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍ ਨੋਦ੍ਧਤੋਨ੍ਮਤ੍ਤਮੂਢੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਵਿਨੀਤੈਸ਼੍ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਅਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਣਾ ਨਹੀਂ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਬਦਅਖਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗਚ੍ਛੇਨ੍ ਮੈਤ੍ਰੀਮ੍ ਅਸ਼ੀਲੇਨ ਨ ਵਯੋਜਾਤਿਦੂषਿਤੈਃ ਨ ਚਾਤਿਵ੍ਯਯਸ਼ੀਲੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਰੁषੈਰ੍ ਨੈਵ ਵੈਰਿਭਿਃ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਅਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ, ਉਮਰ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਬਿਗੜੇ, ਬਹੁਤ ਖ਼ਰਚੀਲੇ ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕਾਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮੈਰ੍ ਨਿਨ੍ਦਿਤੈਰ੍ ਨ ਨ ਚੈਵ ਵਿਟਸਙ੍ਗਿਭਿਃ ਨਿਸ੍ਵੈਰ੍ ਨ ਵਾਦੈਕਪਰੈਰ੍ ਨਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾਧਮੈਃ
ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੇ, ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੇ, ਕਰੜੇ, ਝਗੜਾਲੂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸੁਹृਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਭੂਪਾਲਸ੍ਨਾਤਕਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੈਃ ਸਹ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੇਦ੍ ਵਿਭਵਾਚ੍ ਚੈਨਾਨ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਗृਹਮ੍ ਆਗਤਾਨ੍
ਦੋਸਤਾਂ, ਦীক্ষਿਤ ਰਾਜਿਆਂ, ਪਾਸ ਹੋਏ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਘਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਉਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਵਿਭਵਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਗृਹੇ ऽਰ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਸਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ, ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨੌ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ ਚਾਹੁਤੀਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਥਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਤਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲੀ ਆਹੁਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ, ਫਿਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ।
ਤृਤੀਯਾਂ ਚੈਵ ਗृਹ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤਥਾਪਰਾਮ੍ ਤਤੋ ऽਨੁਮਤਯੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬਹੁਬਲਿਂ ਤਤਃ
ਤੀਜੀ ਆਹੁਤੀ ਘਰ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ ਲਈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਨੁਮਤੀ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਬਹੁਬਲੀ ਲਈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਖ੍ਯਾਤਾ ਮਯਾ ਯਾ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਰਮਵਿਧੌ ਕ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵਦਤ ਸ਼ृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਕਰਮ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਨਚਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬੋਲੋ ਤੇ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ।
ਯਥਾਸ੍ਥਾਨਵਿਭਾਗਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈ ਪृਥਕ੍ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਾਪੋਧਰਿਤ੍ਰੀਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤੁ ਮਣਿਕੇ ਤ੍ਰਯਮ੍
ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੰਡ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਰਜਨਿਆ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਿੰਨ ਦਾਣੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਵੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿਦਿਸ਼ਂ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਦਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਲਈ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਵੀ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ ਉषਸੇ ਭੂਤਪਤਯੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਾ ਚ ਨਮ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕृਤ੍ਵਾਪਸਵ੍ਯਂ ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮੈਤਤ੍ ਤੈਤਿ ਸਂਵਦਨ੍
‘ਸਵਧਾ’ ਤੇ ‘ਨਮਸ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਕਰਕੇ, ‘ਯਕਸ਼ਮੈਤ ਤੈਤੀ’ ਉਚਾਰ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਵਸ਼ੇषਮਿਸ਼੍ਰਂ ਵੈ ਤੋਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਮਸ੍ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਬਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠੋਤ੍ਤਰਤੋ ਰੇਖਾ ਪਾਣੇਰ੍ ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਚ ਏਤਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮ੍ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਆਚਮਨਾਯ ਵੈ
ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਙ੍ਗੁष੍ਠਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੇਨ ਤੋਯਾਨਿ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਦ੍ ऋਤੇ
ਤर्जਨੀ ਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨੰਦਿਮੁਖ ਕਰਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਅਙ੍ਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇ ਤਥਾ ਦੈਵਂ ਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯਕ੍ਰਿਯਾਵਿਧਿਃ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਨਿष੍ਠਿਕਾਮੂਲੇ ਕਾਯਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਉਂਗਲ ਦੇ ਅੱਗੇਲੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਇਸ਼ਟ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਏਭਿਃ ਸਦਾ ਤੀਰ੍ਥੈਰ੍ ਵਿਧਾਨਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਰਤ ਕੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣਾਚਮਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਪੈਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇਣ ਸਰ੍ਵਦਾ ਦੇਵਤੀਰ੍ਥੇਨ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਜਿਤੇਨ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੀਰਥ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ, ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ, ਦੇਵ ਤੀਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਨਾਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇਨ ਯਚ੍ ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਸਿਆਣੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੰਦਿਮੁਖ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਤੀਰਥ ਨਾਲ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਰ ਰਸਮ ਵੀ ਉਸੇ ਤੀਰਥ ਨਾਲ ਕਰੇ।