ਪਾਦੇਨਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਾਰਤ੍ਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ ਛ੍ਰੇਯਃ ਸ੍ਵਮ੍ ਆਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਅਰ੍ਧੇਨ ਚਾਤ੍ਮਭਰਣਂ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਰੱਖੋ।
ਪਾਦੇਨੈਵ ਤਥਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਮੂਲਭੂਤਂ ਵਿਵਰ੍ਧਯੇਤ੍ ਏਵਮ੍ ਆਚਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਰ੍ਥਃ ਸਾਫਲ੍ਯਮ੍ ऋਚ੍ਛਤਿ
ਬਚਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੀ ਜੜਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਾਪਨਿषੇਧਾਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਪਰਤ੍ਰਾਰ੍ਥਸ੍ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ऽਤ੍ਰੈਵ ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਧਰਮ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਇੱਥੇ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਯਭਯਾਤ੍ ਕਾਮਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਸ਼੍ ਚਾਵਿਰੋਧਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕਾਮੋ ऽਪਿ ਰਚਿਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਾਯਾਵਿਰੋਧਕृਤ੍
ਉਲਟ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਵੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬਣੀ ਹੋਈ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਤਾਨ੍ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਵਿਪਰੀਤਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਲਟ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਮਝੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੋ।
ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਾਨੁਬਨ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਪੀਡਕਃ ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕਾਮਂ ਤੇਨ ਤੌ ਚ ਦ੍ਵਿਧਾ ਪੁਨਃ
ਧਰਮ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਵੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵੀ ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਾਵ੍ ਅਨੁਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਥਾਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਤੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੂਹਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਠ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਤੇ ਨਿਯਤ ਰਹੋ।
ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਦਿਵਾਕਰਾਮ੍ ਉਪਾਸੀਤ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨੈਨਾਂ ਜਹ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਾਪਦਿ
ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ, ਜਦ ਤਾਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬਿਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ।
ਅਸਤ੍ਪ੍ਰਲਾਪਮ੍ ਅਨृਤਂ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਅਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਸਦ੍ਵਾਦਮ੍ ਅਸਤ੍ਸੇਵਾਂ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਝੂਠੀ ਗੱਲ, ਝੂਠ, ਕਰੜੀ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੋ, ਝੂਠੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਝੂਠੀ ਵਾਦ, ਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਸ੍ ਤਥਾ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਨੋਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਚੈਵਮ੍ ਉਦੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰੋ।
ਕੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਧਨਾਦਰ੍ਸ਼ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍ ਅਞ੍ਜਨਮ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣ ਏਵ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਕੇਸ ਵਾਂਗਣਾ, ਦਰਪਣ ਵਿਚ ਵੇਖਣਾ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਅੰਜਨ ਲਾਉਣਾ—ਇਹ ਕੰਮ ਸਵੇਰੇ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਵੀ।
ਗ੍ਰਾਮਾਵਸਥਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਨ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਮ੍ ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਨ ਚ ਕृष੍ਟੇ ਨ ਗੋਵ੍ਰਜੇ
ਪਿੰਡ, ਵਾਸ-ਥਾਨ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਨਾ ਪੇਸ਼ਾਬ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਪਖਾਣਾ ਕਰਨਾ; ਨਾ ਹੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ, ਨਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰੇ 'ਤੇ।
ਨਗ੍ਨਾਂ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਨੇਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਕृਤ੍ ਉਦਕ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮ੍ ਏਵਂ ਸਂਭਾषਣਂ ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕੋ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਪਖਾਣਾ ਨੂੰ ਵੇਖੋ; ਹੇਠਲੇ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੋ, ਨਾ ਛੂਹੋ, ਤੇ ਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕਰੋ।
ਨਾਪ੍ਸੁ ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਵਾ ਮੈਥੁਨਂ ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਚ੍ ਛਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਕੇਸ਼ਭਸ੍ਮਸਪਾਲਿਕਾਃ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਾਬ, ਪਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਨਾ ਕਰੋ; ਨਾ ਹੀ ਪਖਾਣਾ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਕੇਸ, ਭਸਮ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਬਰਤਨ 'ਤੇ ਬੈਠੋ।
ਤੁषਾਙ੍ਗਾਰਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਾਨਿ ਰਜ੍ਜੁਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਾਨਿ ਚ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਥਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾ ਭੁਵਿ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਚੀਲਾਂ, ਅੰਗਾਰ, ਰੱਸੀਆਂ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਪਏ ਹੋਣ। ਉਹ ਰਾਹ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਕਪੜਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਭਵਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਭੋਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਤਿ
ਘਰਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਹੱਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਾਚਾਨ੍ਤੋ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਚਾਨ੍ਨਂ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਨੁਃ ਸਦਾ ਨਰਃ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸਾਫ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਘਾਤਮ੍ ऋਤੇ ਦੋषਾਨ੍ ਨਾਨ੍ਨਸ੍ਯੋਦੀਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਲਵਣਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣ 'ਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਖਾਣਾ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ 'ਚ ਬਹੁਤ ਨਮਕੀਨ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਨ ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ ਵੈ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੋਤ੍ਸਰ੍ਗਮ੍ ਆਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚੈਵਮ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਪਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚਲਦੇ ਜਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ 'ਚ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਨਾਲਪੇਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ ਚ ਰਵਿਂ ਚੇਨ੍ਦੁਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਕਾਮਤਃ
ਜੋ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਜਾਂ ਤਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਭਿਨ੍ਨਾਸਨਂ ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਭਾਜਨਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਗੁਰੂਣਾਮ੍ ਆਸਨਂ ਦੇਯਮ੍ ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਦਿਸਤ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਟੁੱਟੇ ਆਸਣ, ਟੁੱਟੀ ਖੱਟ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦਾ ਆਸਣ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਠ ਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਕੂਲਂ ਤਥਾਲਾਪਮ੍ ਅਭਿਕੁਰ੍ਵੀਤ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਤਤ੍ਰਾਨੁਗਮਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਂ ਨ ਸਂਚਰੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਲਟ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨੈਕਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਨਾਵਾਹਯੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੌ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਇਕੋ ਕਪੜੇ 'ਚ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਂਦਾ, ਪਰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਅੱਗ 'ਚ ਹਵਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਨਰੋ ਨਗ੍ਨੋ ਨ ਸ਼ਯੀਤ ਕਦਾਚਨ ਨ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਮ੍ ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਣ੍ਡੂਯੇਤ ਸ਼ਿਰਸ੍ ਤਥਾ
ਮਨੁੱਖ ਨੰਗਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨੰਗਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਖੁਜਲਾਉਂਦਾ।
ਨ ਚਾਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਾਰਣਂ ਬੁਧੈਃ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਸ਼੍ ਚ ਤੈਲੇਨ ਨਾਙ੍ਗਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਸਿਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਧੋਦੇ। ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਿਰ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧੋਏ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੁਹੰਦੇ।
ਅਨਧ੍ਯਾਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਲਗੋਸੂਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ੍ ਕਦਾਚਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਗ, ਗਾਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰਾਵ੍ ਉਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ ਆਬਾਧਾਸੁ ਯਥਾਕਾਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ
ਦਿਨ 'ਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ 'ਚ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਬਿਮਾਰੀ 'ਚ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਕृਤਂ ਨ ਗੁਰੋਰ੍ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍ ਪਰਿਵਾਦਂ ਨ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਯੇषਾਮ੍ ਅਪਿ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍
ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਤੇ ਜੇ ਗੁਰੂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਹੋਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਪਨ੍ਥਾ ਦੇਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਃਖਾਤੁਰਸ੍ਯ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਧਿਕਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾ ਰੋਗਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹੀਯਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ, ਦੁਖੀ, ਵਿਦਵਾਨ, ਗਰਭਵਤੀ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਕਾਨ੍ਧਬਧਿਰਾਣਾਂ ਚ ਮਤ੍ਤਸ੍ਯੋਨ੍ਮਤ੍ਤਕਸ੍ਯ ਚ ਦੇਵਾਲਯਂ ਚੈਦ੍ਯਤਰੁਂ ਤਥੈਵ ਚ ਚਤੁष੍ਪਥਮ੍
ਗੂੰਗੇ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬਹਿਰੇ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਗਲ, ਮੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਤੇ ਚੌਕ 'ਤੇ ਵੀ ਰਾਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।