ਏਵਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਗृਹਸ੍ਥੇਨ ਦੇਵਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਨ੍ਨੇਨਾਤਿਥਿਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅਤੇ ਕਵਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਤਿਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚੌਲ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਾਨਿ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾਃ ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਪਿਪੀਲਿਕਾਃ ਭਿਕ੍ਸ਼ਵੋ ਯਾਚਮਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਨ੍ਥਕਾ ਗृਹੇ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਨੌਕਰ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਚੀਟੀ, ਭਿਖਾਰੀ, ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਯਾਤਰੀ—
ਸਦਾਚਾਰਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਾਧੁਨਾ ਗृਹਮੇਧਿਨਾ ਪਾਪਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੀਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੇ ਆਚਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਨੇਕ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੱਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਥਿਤਂ ਭਵਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਕਰ੍ਮ ਪੌਰੁषਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਿੱਤ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਕਰਮ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਮ ਹਨ।
ਸਦਾਚਾਰਂ ਮੁਨੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮੋ ਵਦਤਸ੍ ਤਵ ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਸੁਖਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਚੰਗਾ ਆਚਾਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥੇਨ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਆਚਾਰਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਨ ਹ੍ਯ੍ ਆਚਾਰਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਭਦ੍ਰਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਪਰਤ੍ਰ ਵਾ
ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਆਚਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਆਚਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਨਹੀਂ।
ਯਜ੍ਞਦਾਨਤਪਾਂਸੀਹ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਨ ਭੂਤਯੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਯਃ ਸਦਾਚਾਰਂ ਸਮੁਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇੱਥੇ, ਯਜਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਲਟ ਵਤੀਰਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਹਿ ਪੁਰੁषੋ ਨੇਹਾਯੁਰ੍ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਮਹਤ੍ ਕਾਰ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਦਾਚਾਰ ਆਚਾਰਸ੍ਯੈਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਧਰਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਕਸਦ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਆਤ੍ਮਨੈਕਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਪਰਿਪਾਲਯੇਤ੍
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸਾਧਨੇ ਯਤ੍ਨਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਗृਹਮੇਧਿਨਾ ਤਤ੍ਸਂਸਿਦ੍ਧੌ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਤ੍ਰ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਇੱਕ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਇਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਾਦੇਨਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਪਾਰਤ੍ਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ ਛ੍ਰੇਯਃ ਸ੍ਵਮ੍ ਆਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਅਰ੍ਧੇਨ ਚਾਤ੍ਮਭਰਣਂ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਨਿ ਚ
ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਰੱਖੋ।
ਪਾਦੇਨੈਵ ਤਥਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਮੂਲਭੂਤਂ ਵਿਵਰ੍ਧਯੇਤ੍ ਏਵਮ੍ ਆਚਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਰ੍ਥਃ ਸਾਫਲ੍ਯਮ੍ ऋਚ੍ਛਤਿ
ਬਚਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੀ ਜੜਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਾਪਨਿषੇਧਾਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਪਰਤ੍ਰਾਰ੍ਥਸ੍ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ऽਤ੍ਰੈਵ ਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਧਰਮ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਇੱਥੇ ਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਯਭਯਾਤ੍ ਕਾਮਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਸ਼੍ ਚਾਵਿਰੋਧਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕਾਮੋ ऽਪਿ ਰਚਿਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਾਯਾਵਿਰੋਧਕृਤ੍
ਉਲਟ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਵੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਬਣੀ ਹੋਈ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਤਾਨ੍ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਵਿਪਰੀਤਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਲਟ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸਮਝੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੋ।
ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਾਨੁਬਨ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਤ੍ਮਾਰ੍ਥਪੀਡਕਃ ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕਾਮਂ ਤੇਨ ਤੌ ਚ ਦ੍ਵਿਧਾ ਪੁਨਃ
ਧਰਮ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਵੀ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵੀ ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਾਵ੍ ਅਨੁਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਥਾਚਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਤੋ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੂਹਰਤ ਵਿੱਚ ਉਠ ਕੇ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਠ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਤੇ ਨਿਯਤ ਰਹੋ।
ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਦਿਵਾਕਰਾਮ੍ ਉਪਾਸੀਤ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਨੈਨਾਂ ਜਹ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਾਪਦਿ
ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ, ਜਦ ਤਾਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸੰਧਿਆ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬਿਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ।
ਅਸਤ੍ਪ੍ਰਲਾਪਮ੍ ਅਨृਤਂ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਅਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਅਸਦ੍ਵਾਦਮ੍ ਅਸਤ੍ਸੇਵਾਂ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਝੂਠੀ ਗੱਲ, ਝੂਠ, ਕਰੜੀ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੋ, ਝੂਠੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਝੂਠੀ ਵਾਦ, ਤੇ ਮਾੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਸ੍ ਤਥਾ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਨੋਦਯਾਸ੍ਤਮਨੇ ਚੈਵਮ੍ ਉਦੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰੋ।
ਕੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਧਨਾਦਰ੍ਸ਼ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍ ਅਞ੍ਜਨਮ੍ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣ ਏਵ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਕੇਸ ਵਾਂਗਣਾ, ਦਰਪਣ ਵਿਚ ਵੇਖਣਾ, ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨਾ, ਅੰਜਨ ਲਾਉਣਾ—ਇਹ ਕੰਮ ਸਵੇਰੇ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਵੀ।
ਗ੍ਰਾਮਾਵਸਥਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਨ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਮ੍ ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਨ ਚ ਕृष੍ਟੇ ਨ ਗੋਵ੍ਰਜੇ
ਪਿੰਡ, ਵਾਸ-ਥਾਨ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਨਾ ਪੇਸ਼ਾਬ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਪਖਾਣਾ ਕਰਨਾ; ਨਾ ਹੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ, ਨਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰੇ 'ਤੇ।
ਨਗ੍ਨਾਂ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਨੇਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਕृਤ੍ ਉਦਕ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮ੍ ਏਵਂ ਸਂਭਾषਣਂ ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕੋ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਪਖਾਣਾ ਨੂੰ ਵੇਖੋ; ਹੇਠਲੇ ਦਿਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੋ, ਨਾ ਛੂਹੋ, ਤੇ ਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕਰੋ।
ਨਾਪ੍ਸੁ ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਂ ਵਾ ਮੈਥੁਨਂ ਵਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਚ੍ ਛਕृਨ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਕੇਸ਼ਭਸ੍ਮਸਪਾਲਿਕਾਃ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ਾਬ, ਪਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਨਾ ਕਰੋ; ਨਾ ਹੀ ਪਖਾਣਾ, ਪੇਸ਼ਾਬ, ਕੇਸ, ਭਸਮ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਬਰਤਨ 'ਤੇ ਬੈਠੋ।
ਤੁषਾਙ੍ਗਾਰਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਾਨਿ ਰਜ੍ਜੁਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਾਨਿ ਚ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਥਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾ ਭੁਵਿ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਚੀਲਾਂ, ਅੰਗਾਰ, ਰੱਸੀਆਂ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਪਏ ਹੋਣ। ਉਹ ਰਾਹ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ ਕਪੜਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਭਵਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਭੋਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਤਿ
ਘਰਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਹੀ ਖਾਣ ਦਾ ਹੱਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋ ਵਾਪਿ ਸ੍ਵਾਚਾਨ੍ਤੋ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਚਾਨ੍ਨਂ ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਨੁਃ ਸਦਾ ਨਰਃ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਸਾਫ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਘਾਤਮ੍ ऋਤੇ ਦੋषਾਨ੍ ਨਾਨ੍ਨਸ੍ਯੋਦੀਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਲਵਣਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣ 'ਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਖਾਣਾ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ 'ਚ ਬਹੁਤ ਨਮਕੀਨ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਨ ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ ਵੈ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੋਤ੍ਸਰ੍ਗਮ੍ ਆਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਚੈਵਮ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਨ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਪਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚਲਦੇ ਜਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਇਸ ਹਾਲਤ 'ਚ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਨਾਲਪੇਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ ਚ ਰਵਿਂ ਚੇਨ੍ਦੁਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਕਾਮਤਃ
ਜੋ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਜਾਂ ਤਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।