ਪਾਵਨ੍ਤੀਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰਾਂ ਚ ਗਨ੍ਧਸ਼ੇਫਾਲਿਕਾਮ੍ ਅਪਿ ਕੁਬ੍ਜਕਂ ਤਗਰਂ ਚੈਵ ਮृਗਮ੍ ਆਰਣ੍ਯਕੇਤਕੀਮ੍
ਪਾਵੰਤ, ਸੌ ਪੱਤਰੀ, ਗੰਧਸ਼ੇਫਾਲੀ, ਕੁਬਜਕਾ, ਟਗਰ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯੂਥਿਕਾਮ੍ ਅਤਿਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਮਲਂ ਕੁਮੁਦਂ ਪਦ੍ਮਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਂ ਚ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਯੂਥਿਕਾ ਤੇ ਅਤਿਮੁਕਤਾ — ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ — ਨਾਲ ਨਾਲ ਕਮਲ, ਕਮੁਦ, ਪਦਮ ਤੇ ਪੁੰਡਰੀਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ।
ਇਨ੍ਦੀਵਰਂ ਕੋਕਨਦਂ ਕਹ੍ਲਾਰਂ ਚ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ਕੁष੍ਠਂ ਮਾਂਸੀ ਵਾਲਕਂ ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਟੀ ਜਾਤਿਪਤ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਨੀਲ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਕਮਲ, ਸਫੈਦ ਕਮਲ, ਕੁਸ਼ਟ, ਮਾਂਸੀ, ਵਾਲਕਾ, ਕੁੱਕੁਟੀ ਅਤੇ ਜਾਤੀਪੱਤਰ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਲਿਕੋਸ਼ੀਰਮੁਸ੍ਤਂ ਚ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਪਰ੍ਣੀ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਗਨ੍ਧਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਨਲਿਕਾ, ਉਸੀਰਾ, ਮੁਸਤ, ਗ੍ਰੰਥੀਪੱਤਰੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਢੁਕਵੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਮ੍ ਅਗੁਰੁਂ ਤਥਾ ਧੂਪਾਨਿ ਪਿਤृਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ऋषਿਗੁਗ੍ਗੁਲਮ੍ ਏਵ ਚ
ਗੁਗਲ, ਚੰਦਨ, ਸ਼੍ਰੀਵਾਸ, ਅਗਰੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧੂਪਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ ਢੁਕਵੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਗੁਗਲ ਵੀ।
ਰਾਜਮਾषਾਂਸ਼੍ ਚ ਚਣਕਾਨ੍ ਮਸੂਰਾਨ੍ ਕੋਰਦੂषਕਾਨ੍ ਵਿਪ੍ਰੁषਾਨ੍ ਮਰ੍ਕਟਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੋਦ੍ਰਵਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਰਾਜ ਮਾਸ, ਚਣੇ, ਮਸੂਰ, ਕੋਰਦੂਸ਼, ਵਿਪਰੁਸ਼, ਮਰਕਟ ਅਤੇ ਕੋਦਰਵਾ — ਇਹਨਾਂ ਅਨਾਜਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹਿषਂ ਚਾਮਰਂ ਮਾਰ੍ਗਮ੍ ਆਵਿਕੈਕਸ਼ਫੋਦ੍ਭਵਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਮ੍ ਔष੍ਟ੍ਰਮ੍ ਆਵਿਕਂ ਚ ਦਧਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਘृਤਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਭੈਂਸ, ਚਾਮਰ, ਹਿਰਣ, ਇੱਕ ਖੁਰ ਵਾਲੀ ਭੇਡ, ਮਾਦਾ ਊਠ, ਊਠ, ਭੇਡ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘੀ — ਇਹ ਸਭ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਾਲਂ ਵਰੁਣਕਾਕੋਲੌ ਬਹੁਪਤ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੀਫਲਮ੍ ਜਮ੍ਬੀਰਂ ਰਕ੍ਤਬਿਲ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਾਲਸ੍ਯਾਪਿ ਫਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਤਾਲ ਫਲ, ਵਰੁਣ, ਕਕੋਲਾ, ਬਹੁਪੱਤਰ, ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਫਲ, ਜੰਬੀਰਾ, ਲਾਲ ਬਿਲਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਸੂਕਰਕੂਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਗਾਵੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੂਤਿਕਂ ਮृਗਨਾਭਿਂ ਚ ਰੋਚਨਾਂ ਪਦ੍ਮਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਮੱਛੀ, ਸੂਰ, ਕਛੂਆ ਅਤੇ ਗਾਂ — ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੂਤਿਕਾ, ਮ੍ਰਿਗਨਾਭੀ, ਰੋਚਨਾ ਅਤੇ ਪਦਮ-ਚੰਦਨ ਵੀ।
ਕਾਲੇਯਕਂ ਤੂਗ੍ਰਗਨ੍ਧਂ ਤੁਰੁष੍ਕਂ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਪਾਲਙ੍ਕਂ ਚ ਕੁਮਾਰੀਂ ਚ ਕਿਰਾਤਂ ਪਿਣ੍ਡਮੂਲਕਮ੍
ਕਾਲੇਯਕ, ਤੇਜ਼ ਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੁਰੁਸ਼ਕ, ਪਾਲੰਕਾ, ਕੁਮਾਰੀ, ਕਿਰਾਤ ਅਤੇ ਪਿੰਡਮੂਲਕ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਞ੍ਜਨਂ ਚੁਕ੍ਰਿਕਾਂ ਚੁਕ੍ਰਂ ਵਰੁਮਾਂ ਚਨਪਤ੍ਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ ਜੀਵਂ ਚ ਸ਼ਤਪੁष੍ਪਾਂ ਚ ਨਾਲਿਕਾਂ ਗਨ੍ਧਸ਼ੂਕਰਮ੍
ਗ੍ਰਿੰਜਨਾ, ਚੁਕ੍ਰਿਕਾ, ਚੁਕ੍ਰਾ, ਵਰੁਮਾ, ਚਨਪੱਤਰੀ, ਜੀਵਾ, ਸ਼ਤਪੁਸ਼ਪਾ, ਨਲਿਕਾ ਅਤੇ ਗੰਧ-ਸ਼ੂਕਰ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਹਲਭृਤ੍ਯਂ ਸਰ੍षਪਂ ਚ ਪਲਾਣ੍ਡੁਂ ਲਸ਼ੁਨਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਮਾਨਕਨ੍ਦਂ ਵਿषਕਨ੍ਦਂ ਵਜ੍ਰਕਨ੍ਦਂ ਗਦਾਸ੍ਥਿਕਮ੍
ਹਲਭ੍ਰਿਤ, ਸਰੋਂ, ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਲਸਣ — ਇਹ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਮਾਨਕੰਦਾ, ਵਿਸ਼ਕੰਦਾ, ਵਜਰਕੰਦਾ ਅਤੇ ਗਦਾਸਥਿਕ ਵੀ।
ਪੁਰੁषਾਲ੍ਵਂ ਸਪਿਣ੍ਡਾਲੁਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਅਲਾਬੁਂ ਤਿਕ੍ਤਪਰ੍ਣਾਂ ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਕਟੁਕਤ੍ਰਯਮ੍
ਪੁਰੁਸ਼ਾਲਵਾ, ਸਪੀੰਡਾਲੂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਲੌਕੀ, ਕੜਵੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਕੜਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ।
ਵਾਰ੍ਤਾਕਂ ਸ਼ਿਵਜਾਤਂ ਚ ਲੋਮਸ਼ਾਨਿ ਵਟਾਨਿ ਚ ਕਾਲੀਯਂ ਰਕ੍ਤਵਾਣਾਂ ਚ ਬਲਾਕਾ ਲਕੁਚਂ ਤਥਾ
ਬੈਗਨ, ਸ਼ਿਵਜਾਤਾ, ਲੋਮਸ਼ ਪੌਦੇ, ਵਟ ਦੇ ਫਲ, ਕਾਲਾ ਵਟ, ਲਾਲ ਵਾਨਾ, ਬਲਾਕਾ ਅਤੇ ਲਕੂਚਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨਿ ਵਿਭੀਤਕਫਲਂ ਤਥਾ ਆਰਨਾਲਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸ਼ੀਰ੍ਣਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਤਥਾ
ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਭੀਤਕ ਦਾ ਫਲ, ਆਰਨਾਲਾ, ਖਮੀਰ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਵਧੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਚੀਜ਼ਾਂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੋਗ੍ਰਗਨ੍ਧਂ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਕੋਵਿਦਾਰਕਸ਼ਿਗ੍ਰੁਕੌ ਅਤ੍ਯਮ੍ਲਂ ਪਿਚ੍ਛਿਲਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਯਾਤਯਾਮਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੇਜ਼ ਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਕਸ਼ਿਗ੍ਰੂ, ਬਹੁਤ ਖੱਟਾ, ਚਿਪਚਿਪਾ, ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਵਧੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ — ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ।
ਨ ਚ ਦੇਯਂ ਗਤਰਸਂ ਮਦ੍ਯਗਨ੍ਧਂ ਚ ਯਦ੍ ਭਵੇਤ੍ ਹਿਙ੍ਗੂਗ੍ਰਗਨ੍ਧਂ ਫਣਿਸ਼ਂ ਭੂਨਿਮ੍ਬਂ ਨਿਮ੍ਬਰਾਜਿਕੇ
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਰਸ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਗੰਧ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਹਿੰਗ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਗੰਧ, ਫਣਿਸ਼ਾ, ਭੂਨਿੰਬਾ ਜਾਂ ਨਿੰਬਰਾਜਿਕਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਂ ਕਲਿਙ੍ਗੋਤ੍ਥਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ ਅਮ੍ਲਵੇਤਸਮ੍ ਦਾਡਿਮਂ ਮਾਗਧੀਂ ਚੈਵ ਨਾਗਰਾਰ੍ਦ੍ਰਕਤਿਤ੍ਤਿਡੀਃ
ਕੁਸਤੁੰਬੁਰ, ਕਲਿੰਗ, ਅਮਲਵੇਤਸ, ਅਨਾਰ, ਮਾਗਧੀ, ਅਦਰਕ, ਗੀਲੀ ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਤਿੱਤੀਡੀ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮ੍ਰਾਤਕਂ ਜੀਵਕਂ ਚ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਂ ਚ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ਪਾਯਸਂ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਮੁਦ੍ਗਾਨ੍ ਮੋਦਕਾਦੀਂਸ਼੍ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਆਮ੍ਰਾਤਕ, ਜੀਵਕ, ਤੁੰਬੁਰੂ, ਪਯਸ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਮੁਦਗ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਠਾਈਆਂ — ਇਹ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰਤਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਨਕਂ ਚ ਰਸਾਲਂ ਚ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਯਾਨਿ ਚਾਭ੍ਯਵਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸ੍ਵਾਦੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਨਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਾਨਕ, ਰਸਾਲਾ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਖਾਣ-ਯੋਗ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਚਿਕਣੇ ਭੋਜਨ — ਇਹ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਈषਦਮ੍ਲਕਟੂਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਦੇਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਿ ਅਤ੍ਯਮ੍ਲਂ ਚਾਤਿਲਵਣਮ੍ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤਕਟੂਨਿ ਚ
ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੱਟਾ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮਿਰਚੀ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਖੱਟਾ, ਬਹੁਤ ਨਮਕੀਨ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਮਿਰਚੀ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਸੁਰਾਣੀਹ ਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਤੋ ਦੂਰਤਸ੍ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਮृष੍ਟਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਈषਤ੍ਕਟ੍ਵਮ੍ਲਕਾਨਿ ਚ
ਇੱਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਖਾਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਖਾਣਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇਲ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਕੜਵਾ ਜਾਂ ਖੱਟਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਦੇਵਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ਛਾਗਮਾਂਸਂ ਵਾਰ੍ਤਿਕਂ ਚ ਤੈਤ੍ਤਿਰਂ ਸ਼ਸ਼ਕਾਮਿषਮ੍
ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਕਰੀ ਦਾ ਮਾਸ, ਘਰੇਲੂ ਪੰਛੀ, ਤਿਤਰ ਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ।
ਸ਼ਿਵਾਲਾਵਕਰਾਜੀਵਮਾਂਸਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍ ਵਾਘ੍ਰੀਣਸਂ ਰਕ੍ਤਸ਼ਿਵਂ ਲੋਹਂ ਸ਼ਲ੍ਕਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸ੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਸੂਅਰ, ਗੈਂਡਾ, ਤੇ 'ਸ਼ਿਵਾਲਾ' ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਲੂ, ਲਾਲ 'ਸ਼ਿਵਾ' ਮੱਛੀ, ਲੋਹੀ ਰੰਗ ਦੀ ਮੱਛੀ ਤੇ ਪੱਖੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵੀ।
ਸਿਂਹਤੁਣ੍ਡਂ ਚ ਖਡ੍ਗਂ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯੋਜ੍ਯਂ ਤਥੋਚ੍ਯਤੇ ਯਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਹਿ ਮਨੁਨਾ ਰੋਹਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਸਿੰਘ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਮੱਛੀ ਤੇ ਖੜਗ ਮੱਛੀ ਵੀ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਠੀਕ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਨੁ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ 'ਰੋਹੁ' ਮੱਛੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇषੁ ਤਥਾ ਨ ਵਿਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍ ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਾਰਾਹੇਣਾਵਲੋਕਿਤਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਮੈਂ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮਯਾ ਨਿषਿਦ੍ਧਂ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਰੌਰਵਂ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਏਤਾਨਿ ਚ ਨਿषਿਦ੍ਧਾਨਿ ਵਾਰਾਹੇਣ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਏਗਾ, ਉਹ 'ਰੌਰਵ' ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਨ ਦੇਯਾਨਿ ਪਿਤृष੍ਵ੍ ਅਪਿ ਰੋਹਿਤਂ ਸ਼ੂਕਰਂ ਕੂਰ੍ਮਂ ਗੋਧਾਹਂਸਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਖੇਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ; 'ਰੋਹੁ' ਮੱਛੀ, ਸੂਅਰ, ਕਛੂਆ, ਗੋਧਾ ਤੇ ਹੰਸ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।
ਚਕ੍ਰਵਾਕਂ ਚ ਮਦ੍ਗੁਂ ਚ ਸ਼ਲ੍ਕਹੀਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਕਾਨ੍ ਕੁਰਰਂ ਚ ਨਿਰਸ੍ਥਿਂ ਚ ਵਾਸਹਾਤਂ ਚ ਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨ੍
ਚਕਵ, ਮਦਗੁ, ਪੱਖੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੱਛੀਆਂ, ਕੁਰਰਾ ਪੰਛੀ, ਹੱਡੀ ਰਹਿਤ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਮੁਰਗਾ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਲਵਿਙ੍ਕਮਯੂਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਕਾਨ੍ ਨਕੁਲੋਲੂਕਮਾਰ੍ਜਾਰਾਂਲ੍ ਲੋਪਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹਾਨ੍
ਕਲਵਿੰਗ, ਮੋਰ, ਭਾਰਦਵਾਜ, ਸ਼ਾਰੰਗਕ, ਨੀਲ, ਉਲੂ, ਬਿੱਲੀ, ਲੋਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਕੜਨ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।