ਸ ਤੁ ਲੇਪਭੁਜਂ ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਲੁਪ੍ਤਃ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਤਃ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਯਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ऽਨ੍ਯਃ ਸ ਤੁ ਲੇਪਭੁਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚੌਥਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪਿ ਸਂਬਨ੍ਧਤੋ ਹੀਨਮ੍ ਉਪਭੋਗਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਹ ਵੀ ਸਬੰਧ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਸੀਮਤ ਭੋਗ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਹਨ।
ਪਿਣ੍ਡਸਂਬਨ੍ਧਿਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪੁਰੁषਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਲੇਪਸਂਬਨ੍ਧਿਨਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਪਿਤਾਮਹਾਤ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁਰਖ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ, ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ ਤੇषਾਂ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਮਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏष ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਂਬਨ੍ਧਃ ਸਾਪ੍ਤਪੌਰੁषਃ
ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁਰਖ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਤ ਪੁਰਖਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।
ਯਜਮਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਲੇਪਭੁਜਸ੍ ਤਥਾ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਰਕੌਕਸਃ
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਯੇ ऽਪਿ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਾ ਯੇ ਚ ਭੂਤਾਦਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਜਮਾਨੋ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਜੰਤੂ ਜਨਮ ਚੁੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਸਮਾਪ੍ਯਾਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੇਨ ਯੇਨ ਵਦਾਮਿ ਤਤ੍ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਕਿਰਣਂ ਯਤ੍ ਤੁ ਮਨੁष੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਸਭ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਭੋਜਨ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਉਪਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਯਦ੍ ਅਮ੍ਬੁ ਸ੍ਨਾਨਵਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਥਂ ਭੂਮੌ ਪਤਤਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਧੋਣ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ—
ਤੇਨ ਯੇ ਤਰੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਯਾਸ੍ ਤੁ ਗਨ੍ਧਾਮ੍ਬੁਕਣਿਕਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੁੱਖ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ—
ਤਾਭਿਰ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਨਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਯੇ ਕੁਲੇ ਗਤਾਃ ਉਦ੍ਧृਤੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਯਾਸ਼੍ ਚਾਮ੍ਬੁਕਣਿਕਾ ਭੁਵਿ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਦ ਪਿੰਡ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ—
ਤਾਭਿਰ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਨਂ ਤੇषਾਂ ਯੇ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਲੇ ਗਤਾਃ ਯੇ ਚਾਦਨ੍ਤਾਃ ਕੁਲੇ ਬਾਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਾਦ੍ ਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ
ਉਹ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਪਸ਼ੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਬੱਚੇ ਜੋ ਦੰਦ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਆਹਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪਨ੍ਨਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨਧਿਕਾਰਾਃ ਸਂਮਾਰ੍ਜਿਤਜਲਾਸ਼ਿਨਃ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਚਾਮਤਾਂ ਯਚ੍ ਚ ਯਜ੍ ਜਲਂ ਚਾਙ੍ਘ੍ਰਿਸ਼ੌਚਜਮ੍
ਜੋ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਫਾਈ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪਿਆ, ਉਹ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਏਵਂ ਯੋ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਯਸ਼੍ ਚ ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਭੋਗ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਯਜਮਾਨ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੁਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ ਜਲਾਨ੍ਨਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟ ਏਵ ਵਾ ਤੇਨਾਨ੍ਨੇਨ ਕੁਲੇ ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਚ ਯੋਨ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਗਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਆਹਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਿਯਾਵਤਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤੈਰ੍ ਅਰ੍ਥੈਰ੍ ਯਚ੍ ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਆਹਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਨ ਚਾਣ੍ਡਾਲਪੁਲ੍ਕਸਾਦ੍ਯਾਸੁ ਯੋਨਿषੁ ਏਵਮ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬਹੂਨਾਮ੍ ਏਵ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਨਮ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਆਹਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਅਤ੍ਰਾਮ੍ਬੁਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪੈਃ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਕੇਨਾਪਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਲੇ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਨ ਸੀਦਤਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦੇਯਂ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਸਂਯਤੇष੍ਵ੍ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਿषੁ
ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤਰੀ ਹਨ।
ਅਵਦਾਤੇषੁ ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਸੁ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਮਧੁਸ੍ ਤ੍ਰਿਸੁਪਰ੍ਣਃ षਡਙ੍ਗਵਿਤ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਦਵਾਨ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਮਧੁ ਮੰਤ੍ਰ, ਤਿੰਨ ਸੁਪਰਨ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤਾਪਿਤृਪਰਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ੍ਵਸ੍ਰੀਯਃ ਸਾਮਵੇਦਵਿਤ੍ ऋਤ੍ਵਿਕ੍ਪੁਰੋਹਿਤਾਚਾਰ੍ਯਮ੍ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਂ ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਭਗਤ, ਮਾਤਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਕ, ਕੁਟੰਬ ਪੰਡਤ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਲਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਃ ਸ਼੍ਯਾਲਃ ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਦ੍ਰੋਣਪਾਠਕਃ ਮਣ੍ਡਲਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਸ੍ ਤੁ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਮਾਮਾ, ਸਸੁਰ, ਸਾਲਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਕਲ੍ਪਃ ਕਲ੍ਪਸਂਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਏਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ
ਜੋ ਅਯੋਗ ਹਨ, ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨ ਲੈਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਪੰਕਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ।
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਃ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਦੈਵੇ ਨਿਯੋਗੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਤਾਂਸ੍ ਤਥੈਵੋਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਯਮਿਭਿਰ੍ ਭਾਵ੍ਯਂ ਯਸ੍ ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੈਥੁਨਂ ਯੋ ऽਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸੰਯਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇਣ ਤੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਿਤਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੇਤਸਿ ਸ਼ੇਰਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਯੋषਿਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯਸ੍ ਤੁ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਉਸ ਦੇ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਤੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸਤਰੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਥੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰੇਤੋਮੂਤ੍ਰਕृਤਾਹਾਰਾਸ੍ ਤਂ ਮਾਸਂ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਯੋਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਪ੍ਰਥਮਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੇਨੋਪਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍
ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਪਿਤਰ ਰੇਤ ਤੇ ਮੂਤਰ ਤੋਂ ਬਣੀ ਖੁਰਾਕ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਵਾਪਿ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਯੋषਿਤ੍ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਿਨਃ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਗਤਾਂਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਸਂਯਤਾਨ੍ ਯਤੀਨ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਭਿਖਿਆ ਲਈ ਆਏ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਸੰਯਮੀ ਯਤੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਯਤਮਾਨਸਃ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ ਚ ਤਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਭੋਜਨੀਯਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਨੋਂ ਮਨ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗਾਧਾਰਾ ਹਿ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਾਨ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਦਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਏਕੋ ਯੋਗੀ ਭਵੇਦ੍ ਯਦਿ
ਪਿਤਰਾਂ ਹੀ ਯੋਗ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਯਜਮਾਨਂ ਚ ਭੋਕ੍ਤॄਂਸ਼੍ ਚ ਨੌਰ੍ ਇਵਾਮ੍ਭਸਿ ਤਾਰਯੇਤ੍ ਪਿਤृਗਾਥਾ ਤਥੈਵਾਤ੍ਰ ਗੀਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।