ਦਸ਼ਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਗृਹੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ऽਹਨਿ ਮਾਸੇ ਚ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਤਕ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ—ਬਾਰਵੀਂ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ 'ਚ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ।
ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਤ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਤ ਪਰਤਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣੇ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ ਪਿਤृਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪੂਨਮ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮੂਰ੍ਤਾ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪਿਤਰੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਮੂਰ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਥ ਪਾਰ੍ਵਣਾਃ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਸ਼ਿਨਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਰ੍ਣਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾ
ਪਿਤਰ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਇਕ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ, ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ। ਨਾਂਦੀਮੁਖਾ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਰਵਣ ਰੂਪ ਵਾਲੇ; ਪ੍ਰੇਤ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਦਤੋ ਮਮ ਤਚ੍ ਚਾਪਿ ਦੇਵਰਹਿਤਮ੍ ਏਕਾਰ੍ਘੈਕਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਸਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਅਰਘ ਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵਾਗ੍ਨੌ ਕਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਤਚ੍ ਚਾਵਾਹਨਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਅਯੁਜੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਆਵਾਹਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਲਟ ਜਨੇਉ ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਜੋੜ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਕ੍ਰਿਯਾਦਿਕਃ ਤਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਏਕਾਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ; ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਤਿਲਗਨ੍ਧੋਦਕੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਤਯਮ੍ ਏਕਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ—ਤਿੰਨ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ।
ਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯੇ ਪ੍ਰੇਤਪਾਤ੍ਰਾਦ੍ ਅਰ੍ਘਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸੇਚਯੇਤ੍ ਯੇ ਸਮਾਨਾ ਇਤਿ ਜਪਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ ਛੇषਮ੍ ਆਚਰੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਪਾਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਪਾਤਰ ਤੋਂ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ' ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਕੀ ਰਸਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਏਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਤਾਸਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਭਾਵੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਰਸਮ ਐਸੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨਰੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਮृਤਾਹਨਿ ਚ ਤਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਿਧਿਚੋਦਿਤਮ੍
ਹਰ ਸਾਲ, ਮਰਣ ਦੀ ਤਰੀਕ 'ਤੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਭਾਵੇ ਸਪਿਣ੍ਡਾਸ੍ ਤੁ ਤਦਭਾਵੇ ਸਹੋਦਰਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਏਤਂ ਵਿਧਿਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤਾਃ ਸੁਤਾਃ
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕੋ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ; ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਭਰਾ ਕਰਣ; ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ।
ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਤਨਯਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਵ੍ਯਾਮੁष੍ਯਾਯਣਸਂਜ੍ਞਾਸ੍ ਤੁ ਮਾਤਾਮਹਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨ।
ਪੂਜਯੇਯੁਰ੍ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰ੍ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤॄਣਾਮ੍ ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੌਕੇ-ਮੌਕੇ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ; ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦਭਾਵੇ ਚ ਨृਪਤਿਃ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨਾਮ੍ ਤਜ੍ਜਾਤੀਯੈਰ੍ ਨਰੈਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਾਹਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਬਿਨਾ ਪਰਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵੋ ਨृਪਤਿਰ੍ ਯਤਃ ਏਤਾ ਵਃ ਕਥਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਸ੍ ਤਥਾ
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਸਬੰਧੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮੌਕੇ-ਮੌਕੇ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਨ੍ਦੁਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਰ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮੌਕੇ-ਮੌਕੇ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮੰਨੋ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਨਿਯਤਃ ਕਾਲਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਿਤੁਰ੍ ਯਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਸ ਕਰਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾਮਾ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਲੇਪਭੁਜਂ ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਲੁਪ੍ਤਃ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਤਃ ਤੇषਾਂ ਹਿ ਯਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ऽਨ੍ਯਃ ਸ ਤੁ ਲੇਪਭੁਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚੌਥਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪਿ ਸਂਬਨ੍ਧਤੋ ਹੀਨਮ੍ ਉਪਭੋਗਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਹ ਵੀ ਸਬੰਧ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਸੀਮਤ ਭੋਗ ਹੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਹਨ।
ਪਿਣ੍ਡਸਂਬਨ੍ਧਿਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪੁਰੁषਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਲੇਪਸਂਬਨ੍ਧਿਨਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਪਿਤਾਮਹਾਤ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁਰਖ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ, ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ ਤੇषਾਂ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਮਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏष ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਂਬਨ੍ਧਃ ਸਾਪ੍ਤਪੌਰੁषਃ
ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁਰਖ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਸੱਤ ਪੁਰਖਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।
ਯਜਮਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਲੇਪਭੁਜਸ੍ ਤਥਾ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਰਕੌਕਸਃ
ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਗ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਯੇ ऽਪਿ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਾ ਯੇ ਚ ਭੂਤਾਦਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਜਮਾਨੋ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਜੰਤੂ ਜਨਮ ਚੁੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਸਮਾਪ੍ਯਾਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੇਨ ਯੇਨ ਵਦਾਮਿ ਤਤ੍ ਅਨ੍ਨਪ੍ਰਕਿਰਣਂ ਯਤ੍ ਤੁ ਮਨੁष੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਸਭ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਭੋਜਨ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਉਪਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪਿਸ਼ਾਚਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਾਃ ਯਦ੍ ਅਮ੍ਬੁ ਸ੍ਨਾਨਵਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਥਂ ਭੂਮੌ ਪਤਤਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਧੋਣ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ—
ਤੇਨ ਯੇ ਤਰੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਯਾਸ੍ ਤੁ ਗਨ੍ਧਾਮ੍ਬੁਕਣਿਕਾਃ ਪਤਨ੍ਤਿ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੁੱਖ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ—
ਤਾਭਿਰ੍ ਆਪ੍ਯਾਯਨਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਯੇ ਕੁਲੇ ਗਤਾਃ ਉਦ੍ਧृਤੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਯਾਸ਼੍ ਚਾਮ੍ਬੁਕਣਿਕਾ ਭੁਵਿ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜਦ ਪਿੰਡ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ—