ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਯਨਦ੍ਵਿਤਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿषੁਵਦ੍ਵਿਤਯੇ ਤਥਾ
ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਅਯਨ ਅਤੇ ਦੋ ਵਿਸ਼ੁਵ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਵੀ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿषੁ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਏषੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਾਪਣਾਦ੍ ऋਤੇ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਵਿਧਿਨਾ ਨਰੈਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਤੀਜ ਤੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਘੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯੇ ऽਹਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਾਯਸੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਵਚ੍ ਚ ਤਤ੍
ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਪਾਯਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸੂਰਜ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਯਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ऽਭ੍ਯੇਤਿ ਗੇਹਂ ਵੇਦਵਿਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਮਾਨ੍ ਤੇਨੈਕੇਨ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਅਗਨੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਗਮਨ ਤੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੀਯਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਧੁਸਂਮਤਾ ਪਾਰ੍ਵਣੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸਾਫ ਸਾਮੱਗਰੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਵੀਂ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ ਮृਤੇ ऽਹਨਿ ਪਿਤृਵ੍ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਹਰ ਸਾਲ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਈ ਵੀ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਦੇਵਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸੁਰੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਏਕੈਕਮ੍ ਉਭਯਤ੍ਰ ਵਾ
ਪੂਨਮ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਰਸਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਣੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਊਹੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਭੁਵਿ ਪਿਣ੍ਡਂ ਜਲਂ ਤਥਾ
ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਾਮਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਨੁਮਾਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਤਿਲਂ ਸਕੁਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬਹਿਰ੍ ਜਲਸਮੀਪਤਃ ਤृਤੀਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਥਿਚਯਨਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਤਿਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਗृਹੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ऽਹਨਿ ਮਾਸੇ ਚ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਤਕ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ—ਬਾਰਵੀਂ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ 'ਚ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ।
ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਤ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਤ ਪਰਤਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣੇ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ ਪਿਤृਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪੂਨਮ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮੂਰ੍ਤਾ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪਿਤਰੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਮੂਰ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਥ ਪਾਰ੍ਵਣਾਃ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਸ਼ਿਨਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਰ੍ਣਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾ
ਪਿਤਰ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਇਕ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ, ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ। ਨਾਂਦੀਮੁਖਾ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਰਵਣ ਰੂਪ ਵਾਲੇ; ਪ੍ਰੇਤ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਦਤੋ ਮਮ ਤਚ੍ ਚਾਪਿ ਦੇਵਰਹਿਤਮ੍ ਏਕਾਰ੍ਘੈਕਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਸਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਅਰਘ ਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵਾਗ੍ਨੌ ਕਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਤਚ੍ ਚਾਵਾਹਨਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਅਯੁਜੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਆਵਾਹਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਲਟ ਜਨੇਉ ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਜੋੜ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਕ੍ਰਿਯਾਦਿਕਃ ਤਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਏਕਾਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ; ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਤਿਲਗਨ੍ਧੋਦਕੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਤਯਮ੍ ਏਕਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ—ਤਿੰਨ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ।
ਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯੇ ਪ੍ਰੇਤਪਾਤ੍ਰਾਦ੍ ਅਰ੍ਘਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸੇਚਯੇਤ੍ ਯੇ ਸਮਾਨਾ ਇਤਿ ਜਪਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਵਚ੍ ਛੇषਮ੍ ਆਚਰੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਪਾਤਰਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਪਾਤਰ ਤੋਂ, ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 'ਇਹ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ' ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਕੀ ਰਸਮ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਏਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਤਾਸਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਭਾਵੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਰਸਮ ਐਸੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨਰੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਮृਤਾਹਨਿ ਚ ਤਤ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਿਧਿਚੋਦਿਤਮ੍
ਹਰ ਸਾਲ, ਮਰਣ ਦੀ ਤਰੀਕ 'ਤੇ ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਭਾਵੇ ਸਪਿਣ੍ਡਾਸ੍ ਤੁ ਤਦਭਾਵੇ ਸਹੋਦਰਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਏਤਂ ਵਿਧਿਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਸੁਤਾਃ ਸੁਤਾਃ
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕੋ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ; ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਭਰਾ ਕਰਣ; ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ।
ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਤਨਯਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਵ੍ਯਾਮੁष੍ਯਾਯਣਸਂਜ੍ਞਾਸ੍ ਤੁ ਮਾਤਾਮਹਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨ।
ਪੂਜਯੇਯੁਰ੍ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰ੍ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤॄਣਾਮ੍ ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਹ ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੌਕੇ-ਮੌਕੇ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ; ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦਭਾਵੇ ਚ ਨृਪਤਿਃ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨਾਮ੍ ਤਜ੍ਜਾਤੀਯੈਰ੍ ਨਰੈਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵਾਹਾਦ੍ਯਾਃ ਸਕਲਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਬਿਨਾ ਪਰਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਬਾਨ੍ਧਵੋ ਨृਪਤਿਰ੍ ਯਤਃ ਏਤਾ ਵਃ ਕਥਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਸ੍ ਤਥਾ
ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਸਬੰਧੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮੌਕੇ-ਮੌਕੇ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਨ੍ਦੁਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਰ ਨਿੱਤ ਤੇ ਮੌਕੇ-ਮੌਕੇ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ ਦੀ ਘਟਣ ਵਾਲੀ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮੰਨੋ।
ਨਿਤ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਨਿਯਤਃ ਕਾਲਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪਿਤੁਰ੍ ਯਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਇਸ ਕਰਮ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾਮਾ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।