ਕਨ੍ਯਾਰਾਸ਼ਿਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਫਲਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ ਯਾਨ੍ ਯਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ ਕਨ੍ਯਾਰਾਸ਼ਿਗਤੇ ਰਵੌ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾਸ੍ ਤਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਂਲ੍ ਲਭਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਨਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਰਾਸ਼ਿਗਤੇ ਰਵੌ
ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾਰਾਹਵਚਨਂ ਯਥਾ ਦਿਵ੍ਯਭੌਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਣ।
ਪਿਣ੍ਡਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਃ ਕਨ੍ਯਾਰਾਸ਼ਿਗਤੇ ਰਵੌ ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਤੇ ਸਵਿਤਰਿ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਹਾਨਿ ਤੁ षੋਡਸ਼
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰਤੁਭਿਸ੍ ਤਾਨਿ ਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਯ ਇਚ੍ਛੇਦ੍ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਫਲਮ੍
ਉਹ ਦਿਨ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ: ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਜਸੂਯ ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਦੁਲਭ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਪ੍ਯ੍ ਅਮ੍ਬੁਸ਼ਾਕਮੂਲਾਦ੍ਯੈਃ ਪਿਤॄਨ੍ ਕਨ੍ਯਾਗਤੇ ऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਉਤ੍ਤਰਾਹਸ੍ਤਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗਤੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਂਸ਼ੁਮਾਲਿਨਿ
ਪਾਣੀ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਸੂਰਜ ਕਨਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰ-ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਪਿਤॄਨ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਵਾਸਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ ਹਸ੍ਤਰ੍ਕ੍ਸ਼ਗੇ ਦਿਨਕਰੇ ਪਿਤृਰਾਜਾਨੁਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ।
ਤਾਵਤ੍ ਪਿਤृਪੁਰੀ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਯਾਵਦ੍ ਵृਸ਼੍ਚਿਕਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਵृਸ਼੍ਚਿਕੇ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰੋ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਚਿਕ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਆਉਣ ਤੱਕ ਖਾਲੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਚਿਕ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਪਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਃਸਹਮ੍ ਅष੍ਟਕਾਸੁ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਸੁ ਵੈ
ਉਹ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਟਕਾ ਅਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਵष੍ਟਕਾਸੁ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਮਾਤृਪੂਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਇष੍ਯਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਰਵਿਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਾਗਮੇ
ਅਨਵਅਸ਼ਟਕਾ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗ੍ਰਹਣ ਅਤੇ ਸੂਰਜ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮਿਲਣ ਸਮੇਂ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਣਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਅਯਨਦ੍ਵਿਤਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿषੁਵਦ੍ਵਿਤਯੇ ਤਥਾ
ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਅਯਨ ਅਤੇ ਦੋ ਵਿਸ਼ੁਵ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਵੀ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿषੁ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਏषੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਾਪਣਾਦ੍ ऋਤੇ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਵਿਧਿਨਾ ਨਰੈਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਤੀਜ ਤੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਘੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯੇ ऽਹਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਾਯਸੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਵਚ੍ ਚ ਤਤ੍
ਭਾਦਰਪਦ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਪਾਯਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸੂਰਜ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਯਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ऽਭ੍ਯੇਤਿ ਗੇਹਂ ਵੇਦਵਿਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਮਾਨ੍ ਤੇਨੈਕੇਨ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਅਗਨੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਗਮਨ ਤੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੀਯਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਾਧੁਸਂਮਤਾ ਪਾਰ੍ਵਣੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸਾਫ ਸਾਮੱਗਰੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਵੀਂ ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ ਮृਤੇ ऽਹਨਿ ਪਿਤृਵ੍ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਹਰ ਸਾਲ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਈ ਵੀ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਦੇਵਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸੁਰੈਰ੍ ਵਿਨਾ ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਏਕੈਕਮ੍ ਉਭਯਤ੍ਰ ਵਾ
ਪੂਨਮ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਰਸਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਣੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ, ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਊਹੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਭੁਵਿ ਪਿਣ੍ਡਂ ਜਲਂ ਤਥਾ
ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਾਮਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਨੁਮਾਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਤਿਲਂ ਸਕੁਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬਹਿਰ੍ ਜਲਸਮੀਪਤਃ ਤृਤੀਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਥਿਚਯਨਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਤਿਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਾਹੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਮਾਸੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਗृਹੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮ੍ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ऽਹਨਿ ਮਾਸੇ ਚ ਤ੍ਰਿਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਤਕ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ—ਬਾਰਵੀਂ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ 'ਚ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਪੱਖਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ।
ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਤ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਤ ਪਰਤਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣੇ ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ ਪਿਤृਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪੂਨਮ ਤੇ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮੂਰ੍ਤਾ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਪਿਤਰੋ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਮੂਰ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤੋ ऽਥ ਪਾਰ੍ਵਣਾਃ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਸ਼ਿਨਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਰ੍ਣਯਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾ
ਪਿਤਰ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਇਕ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ, ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ। ਨਾਂਦੀਮੁਖਾ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਰਵਣ ਰੂਪ ਵਾਲੇ; ਪ੍ਰੇਤ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ ਪ੍ਰੇਤੀਭੂਤਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਕਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪਿਣ੍ਡੀਕਰਣਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਦਤੋ ਮਮ ਤਚ੍ ਚਾਪਿ ਦੇਵਰਹਿਤਮ੍ ਏਕਾਰ੍ਘੈਕਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਸਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਅਰਘ ਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵਾਗ੍ਨੌ ਕਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਤਚ੍ ਚਾਵਾਹਨਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਭੋਜਯੇਦ੍ ਅਯੁਜੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਆਵਾਹਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਲਟ ਜਨੇਉ ਨਾਲ ਕਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਜੋੜ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਕ੍ਰਿਯਾਦਿਕਃ ਤਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਏਕਾਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਰਸਮਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ; ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਤਿਲਗਨ੍ਧੋਦਕੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਤਯਮ੍ ਏਕਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਲ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ—ਤਿੰਨ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ।